Tag Archives: ප්‍රශ්න

ඉහ්රාම් ඇඳ චේතනාව තැබීමෙන් පසු නොකළ යුතු කි්‍රයාවන්

ඉහ්රාම් ඇඳ චේතනාව තැබීමෙන් පසු නොකළ යුතු තහනම් කි්‍රයාවන්

1- හිස කෙස් ඇතුළුව ශරීරයෙහි සෙසු ස්ථානවල රෝමයන් ඉවත් කිරීම.

2- නියපොතු කැපීම.

3- සුවඳ විළවුන් භාවිතා කිරීම, සුවඳ සබන් භාවිතා කිරීම විය හැක.

4- නිම කළ ඇඳුම් ඇඳීම තහනම්ය, (පා මේස් ඇතුළුව) නමුත් අත් ඔරලෝසු, පටි, ඇස් කන්නාඩි වැනි දේ පැළඳිය හැක.

5- පිරිමීන් හිස ආවරණය කිරීම.

6- ඉඹ ගැනීම, ධාතු පිට කිරීම.

7- සංසර්ගයෙහි යෙදීම.

8- විවාහ ගිවිසුම් ඇති කර ගැනීම.

9- දඩයම් කිරීම.

සටහන :- 1

ඉහත සඳහන් කරුණු හයෙන් එකක් හෝ සිදු වූ විට එයට වන්දි වශයෙන් පහත සඳහන් කරුණු තුනින් එකක් ඉෂ්ට කළ යුතුයි.

1- එක් එළුවෙක් (කුර්බානි) කැප කළ යුතුය. (එය දුගීන්ට ඛෙදා දිය යුතු අතර අපි ආහාරයට නොගත යුතුය).

2- නැතහොත් දුගීන් හය දෙනෙකුට ආහාර ලබා දිය යුතුය. (කෙනෙකුට කිලෝ එක හමාරක් බැගින් දිය යුතුය)

3- නැතහොත් උපවාස තුනක් රැකිය යුතුය (මක්කාවෙහි).

සටහන :- 2

ඉහත සඳහන් කරුණු අතුරින් හත් වැනි කරුණ වන සංසර්ගයෙහි යෙදීම ඉහ්රාම් ඇඳුමෙන් සැරසී චේතනාව ඇති කරගැනීමෙන් පසු කිරීම මහත් පාපයකි. මෙම නියෝගය උල්ලංඝනය කරමින් යම් කෙනෙකු ප්‍රථම ඉහ්රාමයෙන් මිදීමට පෙර සංසර්ගයෙහි යෙදුනේ නම් පහත සඳහන් ද~ුවම් වලට ඇතුල් වනු ඇත.

1- එය මහත් පාපයකි. (ඔහු මහත් පාපිෂ්ටයකි).

2- හජ් කර්තව්‍ය නොපිළිගැනේ.

3- දිගටම හජ්හි ඉදිරි කර්තව්‍යන් කරමින් නිමා කළ යුතුය.

4- වන්දි වශයෙන් යළි හජ් කරන විට ඔටුවෙකු (කුර්බානි) කැප කළ යුතුය.

ප්‍රථම ඉහ්රාමයෙන් මිදී, දෙවැනි ඉහ්රාමය- තවාෆුල් ඉෆාලා කිරීමට පෙර බිරිඳත් සමග එක්වුනේ නම් ඔහුට වන්දි වශයෙන් —දමු˜ ෆිද්යා වශයෙන් එක් එළුවෙකු දීම අවශ්‍ය වේ.

සටහන :- 3

අට වැනි කරුණ වන විවාහ ගිවිසුම කරන තත්ත්වයකට කෙනෙකු පත්වූයේ නම් ඔහු ඒ වෙනුවෙන් අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයදිය යුතුය.

සටහන :- 4

නම වැනි කරුණ වන දඩයම් කිරීම (මුහුදු දඩයම් නොවේ) ගොඩ බිමේ දඩයම් කළ විට දඩයම් කරන සත්තු සංඛ්‍යාවට සාපේක‍ෂව වන්දි වශයෙන් එළුවන් කැප කළ යුතුය.

උම්රා යනු: ඉහ්රාම්, තවාෆ්, සයී (සක්මන් කිරීම), හිස කෙස් බූ ගැසීම, නැතහොත් කොට කර කැපීම ආදි කරුණු වලින් සමන්විත යාච්ඥාවකි.


හජ් කර්ව්‍යය

හජ් යාඥාවෙහි සුවිශේෂත්වයන්

සුදු වස්ත්‍රයන් දෙක ඇඳ චේතානව

හජ් හි ඉටු කළ යුතු අනිවාර්්‍ය කරුණු




හජ් හි ඉටු කළ යුතු අනිවාර්්‍ය කරුණු

හජ් කර්වත්‍යයෙහි නීති රීතීන් අතුරින්

හජ් කර්තව්‍යයෙහි මූලික කරුණු :

1- ඉහ්රාම් ඇඳ චේතනාව තැබීම.

2- 9 වැනි දින අරෆාවෙහි රැඳී සිටීම.

3- තවාෆ් අල් ඉෆාලා ඉටු කිරීම.

4- සයී කිරීම. (සෆා- මර්වා අතර සක්මනයෙහි යෙදීම). මේ අතුරි එකක් මග හැරුනද හජ් කර්තව්‍ය නොපිළිගැනේ.

හජ් හි ඉටු කළ යුතු අනිවාර්්‍ය කරුණු :

1- නියමිත සීමාවෙහි ඉහ්රාම් ඇඳීම.

2- ඉර බැස යන තෙක් අරෆාවෙහි රැඳී සිටීම.

3- මුස්තලිෆාවෙහි රාති්‍රයෙහි රැඳී සිටීම.

4- අයියාමුත් තෂ්රීක් 11, 12, 13 යන දිනයන්හි මිනාවෙහි රැඳී සිටීම.

5- ජම්රාවෙහි ගල් ගැසීම.

6- හිස කෙස් බූ ගැසීම නැතහොත් කොට කිරීම (බූ ගැසීම වැදගත් වේ).

7- තවාෆ් අල්විදා (ගමනෙහි තවාෆය කිරීම).

ඉහ්රාමයට පෙර කළ යුතු සුන්නාවන් (වෛකල්පිත කි්‍රයාවන්).

1- නියපොතු කැපීම.

2- උඩු රැවුල කැපීම.

3- කිසිල්ලේ රෝමයන් ඉවත් කිරීම.

4- රහස්‍ය පෙදේස්හි රෝමයන් ඉවත් කිරීම.

5- ස්නානය කිරීම.

6- යටි රැවුලට, හිසට සුවඳ විලවුන් ආලේප කිරීම.

(ඉහ්රාම් ඇඳුමට ආලේප නොකළ යුතුය).

7- ඉහ්රාම් ඇඳුම පිරිමීන්ට සුදු වර්ණයෙන් යුතුව තිබීම.

ඉහ්රාමෙන් පසු කළ යුතු සුන්නත් වෛකල්පිත කි්‍රයාවන්

1- තල්බියා සඡ්ජායනය කිරීම. (පිරිමීන් ශබ්ද නගා හා කාන්තාවන් නිහ~ව කීම).

2- හජරුල් අස්වද් ගල ඉඹ ගැනීම. එසේ කිරීමට නොහැකි විට එයට සඥා කිරීම.

3- තවාෆ්හි (උම්රාවෙහි තවාෆ් නැතහොත් තවාෆුල් කුදූම්) අපි උඩු කය මත දමා ඇති ඉහ්රාම් ඇඳුමෙහි කොටසක් දකුණු උරහිස යටින් ගෙන වම් උරහිස මත දැමිය යුතුය. මෙයට —අල් ඉල්තිබා˜ යනුවෙන් කියනු ලැබේ.

4- තවාෆ් සක්මනය නිම කිරීමත් සමග මකාමේ ඉබ්‍රාහීම් යන ස්ථානයෙහි රක්අත් දෙකක් සලාතය කළ යුතුය.

5- තවාෆ් කරන විට පළමු තුන් වතාව ඉතා වේගයෙන්, පාදයන් සමීපව තබමින් ගමන් කළ යුතුය. මෙයට අරාබියෙන් (අර්රමල්) යනුවෙන් කියනු ලැබේ.


හජ් කර්ව්‍යය

හජ් යාඥාවෙහි සුවිශේෂත්වයන්

සුදු වස්ත්‍රයන් දෙක ඇඳ චේතානව


අල්ලාහ්ට ආදේශයන් ගැනීමේ ඇති විපාක

අල්ලාහ්ට ආදේශයන් ගැනීමේ ඇති විපාක

පාපයන් අතුරින් ඉතා භයානක පාපය වශයෙන් ඉස්ලාම් සළකන්නේ අල්ලාහ්ට සමානයන් ගැනීමේ පාපයයි. මෙම පාපයට කෙනෙකු ජීවතුන් අරත සිටින විටම සමාව ලබා නොගත්තේ නම් ඔහුට මරණින් මතු ජීවිතයෙහි සදාතනිකව ද~ුවම් විඳීමට සිදුවෙයි. ඉස්ලාම් දහමෙහි මූලිකි හරයවන්නේ අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය පිළිගෙන ඔහුට පමණක් යාඥා කිරීමෙන් නොනැවතී, වෙනත් කිසිදු දෙයකට යාඥා නොකර සිටීමයි. අල්ලාහ්ට හැර වෙනත් දේට යාඥා කරන විට, ඔහුට පමණක් හිමි උසස් ගුණාංගයන් වෙනත් ඔහුගේ නිර්මාණයන්ටත් පවතින බව විශ්වාස කරන විට, ඔහුගේ දේවත්වයෙහි අබ ඇටයක ප්‍රමාණයකට හෝ වෙනත් ඔහුගේ මැවීම් අතුරින් කව්රුන් හෝ හිමිකම් කියන බව විශ්වාස කරන විට ඔහු අල්ලාහ්ට හවුල් කරුවන් ඇති කළ මහත් පාපය කළ කෙනෙකු වශයෙන් සළකනු ලබයි.

අල්ලාහ්ට ආදේශයන් ගැනීමේ භයානක පාපය පිළිබඳ ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනයෙහි සඳහන් පාඨයන් මදකට කියවන්න:

අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි : —නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමන්ට සමානයන් ගැනීමේ පාපය සමා නොකරන්නේය. ඒ හැර වෙනත් (පාපයන්) ඔහු රිසි අයට කමා කරයි. කව්රුන් අල්ලාහ්ට හවුල් කරුවන් ගනීද ඔහු මහත් පාපය මනඃකල්පිත කළේය.˜ (ශු අල්කුර්ආන් 4- 48).

—නියතයෙන් අල්ලාහ් ඔහුට ආදේශයන් ගැනීම සමා නොකරන්නේය. ඒ හැර වෙනත් (පාපයන්) ඔහු කැමති අයට සමා කරයි. කව්රුන් අල්ලාහ්ට සමානයන් තබයිද ඔහු ප්‍රකට දුර්මාර්ගයේය.˜ (ශු.අල්කුර්ආන් 4 – 116).

—අල්ලාහ්ට කිසිදු හවුල් කරුවෙකු නොගෙන ඔහුට සම්පූර්ණයෙන් අවනතවන්න. යමෙක් අල්ලාහ්ට සමානයන් තබන්නේද ඔහු අහසින් වැටුනාක් මෙන්ය. එවිට පක‍ෂීන් ඔහු පැහැර ගන්නේ හෝ සුළඟ දුර තැනකට ඔහු උසුලාගෙන යන්නේ හෝ වන්නේය. (අල්ලාහ්ගේ අණ) එය. යමෙක් අල්ලාහ්ගේ මාර්ග සලකුණු ගරු කරන්නේද ඇත්තෙන්ම එය සිත්හි බිය බැතිමත් කමින්ය.˜ (ශු අල්කුර්ආන් 22- 31 32).

—මම ඔබ මෙන් මිනිසෙකු පමණි. (එහෙත්) ඔබගේ හිමියා එකම හිමියා යැයි මට දේව අනාවරණය පහළ වෙයි. එබැවින් යමෙක් ඔහුගේ හිමි හමුවීම ප්‍රිය කරයිද ඔහු යහකම් කරත්වා. තවද ඔහුගේ හිමි නැමදීමෙහිදි එකද සමානයකු නොගනිත්වා යැයි (ශාස්තෘවරයානනි ඔබ) කියන්න.˜ (ශු අල්කුර්ආන් 18- 110).

—ඔබටද ඔබට පෙරවූවන්ටද මාගේ දේව අනාවරණය වූයේ, ඔබ සමානයන් තැබුවේ නම් ඔබගේ යහකම් නිෂ්ඵල වන්නේමය. ඔබ පරාජිතයන්ගෙන්ද වන්නේය.˜ (ශු. අල්කුර්ආන් 39- 65).

—කව්රුන් අල්ලාහ්ට සමානයන් තබයිද ඔහුට ස්වර්ගය තහනම් වන අතර, ඔහුගේ නවාතැන නිරයයි, අපරාධ කරුවන්ට කිසිදු පිහිටක් නැත.˜ (ශු. අල්කුර්ආන් 5- 72).

නබි (සල්) තුමන්ගේ ප්‍රකාශයන් තුළ: —කව්රුන් අල්ලාහ් හැර වෙනත් දේට යාඥා කරමින්, සමානයන් ගත් තත්ත්වයක මිය යයිද ඔහු නිරයට පිවිසෙනු ඇත.˜ යනුවෙන් නබි (සල්) ප්‍රකාශ කළහ. (මූලාශ්‍රය: බුහාරි).

—කව්රුන් අල්ලාහ්ට හවුල් කරුවන් ගත් තත්ත්වයක ඔහු හමුවෙයිද ඔහු නිරයට පිවිසෙනු ඇත.˜ (මූලාශ්‍රය: මුස්ලිම්).

අල්ලාහ් පැවසු බව නබි (සල්) තුමන් පවසයි: —ඔබ සමානයන් තබන දෙවිවරුන්ගෙන් මම අවශ්‍ය නැත්තෙකි. කව්රුන් මා හැර වෙනත් අය එක් කළ නැමදුම් කරයිද ඔහු හා ඔහු සමානයන් ගනිමින් කළ කි්‍රයාව මා අත් හැරියෙමි.˜ (මූලාශ්‍රය: මුස්ලිම්).


සකාතුල් ෆිත්ර් – රමලාන් උපවාස දානය

මෙය අනිවාර්්‍ය වීමේ පරමාර්ථය :

උපවාසයෙහි නිරතවූවාගෙන් සිදුවූ වැරදීන්, අර්ථ විරහිත කතාවන් ආදීන් ගෙන් පවිත්‍ර කරන අතර ඔහුගේ උපවාසයෙහි ඇති වූ අඩු ලූහු~ුකම් වලට ප්‍රති කර්මයක් වශයෙන්ද, දුප්පත්, අසරණයින් අත නොපා ඔවුන්ට උත්සව දින ආහාරය සඳහාද අල්ලාහ් මෙම ෆිත්රා දන් දීම අනිවාර්්‍ය කළ ඇත. මෙම දවස සමස්ත මුස්ලිම් ප්‍රජාවටම ඉතා ප්‍රීති දායක, සතුටු දායක දවසකි. අල්ලාහ් උපවාසය නිම කර දීම නිසා සමස්ත මුස්ලිම් ප්‍රජාවම ඔහුට කෘතඥාවය පළ කිරීම අනිවාර්්‍ය වෙයි.

මෙහි පවතින නීතිය හා මෙය දීමට අනිවාර්්‍ය පිරිස් :

මුස්ලිම් පිරිමීන්, කාන්තාවන්, ලොකු පොඩි, නිදහස්, වහලූ යන බේදයකින් තොර සෑම මුස්ලිමෙකුටම සකාතුල් ෆිත්ර් දන් දීම අනිවාර්්‍ය වෙයි. උත්සව දිනයේ අවශ්‍යතාවන් යන්නට වැඩි පුර ආහාර ඇති අය එක් —සාවූ˜ කි. ග්‍රෑම්. 2.60 ප්‍රමාණයක් දීම අනිවාර්්‍ය වේ.

මුස්ලිම් පිරිමීන්, කාන්තාවන්, ලොකු පොඩි, නිදහස්, වහලූ ආදි භේදයකින් තොර සියල්ලන්ට ධාන්‍ය පිටි වර්ග වලින්, සාඋ ප්‍රමාණයක් ලබා දීම නබි (සල්) තුමන් අනිවාර්්‍ය කළහ. (මූලාශ්‍රයන්: බුහාරි, මුස්ලිම්).

එක් මුස්ලිමෙකු තමන් වෙනුවෙන්ද, තමන් විය හියදම් කරන තමන්ගේ බිරිඳ, දූ දරුවන් ඥාතීන් වෙනුවෙන්ද සකාතුල් ෆිත්ර් දන් දීම අනිවාර්්‍ය වෙයි. කුසෙහි සිටින දරුවා වෙනුවෙන්ද සකාතුල් ෆිත්ර් දන් දීම සතුටු දායක වෙයි. මෙසේ උස්මාන් (රලි) කි්‍රයා කළහ.

මෙය අනිවාර්්‍ය වන වේලාව:

රමලාන් මස අවසන් දින ඉර බැසීමේ සිට මෙය අනිවාර්්‍ය වෙයි. මෙය දීමට වඩා උචිත වේලාව: උත්සව සලාතයට පෙර මෙය පිරිනැමීමයි. තවද මෙය උත්සව දිනකට පෙර හෝ දින දෙකකට පෙර හෝ දිය හැක. මෙය උත්සව සලාතයෙන් පසු දීමට නොහැක.

දිය යුතු ප්‍රමාණය :

ධාන්‍ය වර්ග, වියලි ආහාර වර්ග, නැතහොත් පිටි වර්ග, වියලි මිදි වර්ග. කිරි කැට වර්ග නැතහොත් රට ඉඳි වර්ග, නැතහොත් ගමෙහි වැඩි වශයෙන් භාවිතා වන ආහාර වර්ගයන් දීමට හැක.

අපි නබි (සල්) තුමන්ගේ කාලයෙහි ආහාර වර්ගයන්ගෙන් එක් —සාඋ˜ ප්‍රමාණයක් දන් දෙමු. එම දිනවල අපේ ආහාරයන් හැටියට පිටි වර්ග වියලි ආහාර වර්ග, වියලි මිදි වර්ග. කිරි කැට වර්ග, රට ඉඳි වර්ග, භාවිතා විය˜. (වාර්තා කරන්නේ: අබූ සඊදුල් හුද්රි (රලි), සාධක: බුහාරි).


කිලෝ ග්‍රෑම් බරවලට අනූව සාඋ ප්‍රමාණය සකාතය විවිධ වර්ගයන්වලට අනූව වෙනස් වෙයි. පිරිසිදු පිටි ධාන්‍ය වර්ගවලින් 2.40 කිලෝ ග්‍රෑම් ප්‍රමාණය ආගමික විද්වතුන් ගේ තීරණයයි.

සාවූ එකක් යනු මුද්දු හතරක ප්‍රමාණයයි. මුද්දු එකක් යනු දෙ අත් එකතු කර ගන්නා ප්‍රමාණයයි. එබැවින් සිව් වතාවක් දෙ අත් එකතු කර ගන්නා ප්‍රමාණය සාවූ වෙයි. මෙම නූතන යුගයේ මිනුම අනුව කිලෝ දෙක හමාර හෝ තුන අතර වෙයි.

නියමිත ධාන්‍යය වර්ගයන් වෙනුවට මුදල්

ලබා දීම පිළිබඳ පවතින නීතිය:

සකාතුල් ෆිත්ර් දානය වෙනුවට එහි වටීනාකම ලබා දීම නබි (සල්) තුමන්ගේ මග පෙන්වීමට පටහැනි වේ. එසේ දුන්න ද එය නොපිළිගැනේ. මන්ද සකාතුල් ෆිත්ර් වෙනුවට එහි වටිනාකම නබි (සල්) තුමන් හෝ අනුගාමික මිත්‍රයින් හෝ දුන් බවට කිසිදු සාධකයක් නොමැත.


උපවාසයෙහි උචිත කි්‍රයාවන්

1- අබ්දුල්ලාහ් ඉබ්නු අනස් (රලි) පවසයි:- —උපවාසය ඉටුකරන්නා නිරතුරුව කුර්ආන් පාරායනය කිරීමද, දුආ, දික්ර් යාඥාවන්හි නිරතවීමද, දන් දීමද, පිළිකුල් දේ කතා කිරීමෙන් දිව ආරක‍ෂා කිරීමද සතුටු දායක වෙයි˜.

—මානවයාට යහ මග පෙන්වන අල්-කුර්ආනය රමලාන් මාසයෙහි අනාවරණය විය˜

(ශු අල්කුර්ආන් 2:185).

රමලාන් මාසයෙහි අල්-කුර්ආනය පහළවීම එහි සුවිශේෂත්වය මනාවට පෙන්නුම් කිරීමකි. නබි (සල්) තුමන් රමලාන් මස රාත්‍රි කාලයෙහි අල්කුර්ආනය ජිබ්රීල් (අෙලෙහි) ඉදිරියේ පාරායන කර පෙන්වීමට පුරුදු වී සිටියහ.

එතුමන්ගේ ජීවිතයේ අවසන් රමලාන් සමයේ දෙවතාවක් අල්කුර්ආනය පාරායනය කර පෙන්විය. (දේව දූත ජිබ්රීල් රමලාන් මස සෑම රාත්‍රියකම පාහේ නබි (සල්) තුමන්ට අල්-කුර්ආනය ඉගැන්වුවේය). මෙය ඉබ්නු අබ්බාස් (රලි) විස්තර කරයි. (මූලාශ්‍රයන්: බුහාරි, මුස්ලිම්).

අල්කුර්ආනයත් සමග මුස්ලිමෙකුගේ සම්බන්ධතාවය ඉතා සමීපව පැවතිය යුතුයි. අල්කුර්ආනය ඇස් වල තබා ඉඹ ගැනීමට හෝ, එහි පරිච්ඡේදයන්, වාක්‍යන් බිත්තිවල එල්ලීමට හෝ කෙනෙකු මිය ගිය විට ඔහු වෙනුවෙන් පාරායනය කිරීමට හෝ අනාවරණය වූයේ නැත. එය අනාවරණය කරනු ලැබුවේ මුළු මානව සංහතියටම නිවැරදි මග පෙන්වීම සඳහායි. කෙතරම් දුරට කෙනෙකු අල්කුර්ආනයෙන් ඈත් වෙයිද එතරම් ඔහු යහ මාර්ගයෙන් ඉවත් වෙයි. එබැවින් අල්කුර්ආනය හොඳින් හදාරා එය අධ්‍යයනය කර, එහි ඉගැන්වීම් ජීවිතයට පරිවර්තනය කිරීම තුළින් පමණයි කෙනෙකුට දෙලොව ජය අත්පත් කරගත හැක්කේ.

අල්කුර්ආනය පාරායනය කිරීමට ඇති ප්‍රසාධයන්ද සුළු පටු නොවේ. වරක් නබි (සල්) තුමන් —කව්රුන් අල්කුර්ආනයෙහි එක් අකුරක් පාරායනය කරයිද ඔහුට ප්‍රසාධයන් දහයක් හිමිවෙයි˜ යනුවෙන් ප්‍රකාශ කළහ. (මූලාශ්‍රය: තිර්මිදි).

අබ්දුල්ලාහ් ඉබ්නු අනස් (රලි) වාර්තා කරයි:- නබි නායක (සල්) තුමන් අධිකව දන් දීමට පුරුදු වී සිටියහ. තවද ජිබ්රිල් (අෙලෙහි) හමුවන රමලාන් සමයෙහි නබි (සල්) තුමන් අධිකව දන් දීමට පුරුදු වී සිටියහ. ජිබ්රීල් (අෙලෙහි) රමලාන් සියළු රාත්‍රියන්හි නබි (සල්) තුමන් හමුවී අල්-කුර්ආනය පාරායනය කර පෙන්වයි. නබි (සල්) තුමන් ඉතා වේගයෙන් හමන සුළඟට වඩා දන් දෙන්නෙකු වශයෙන් සිටියහ. (මූලාශ්‍රය: බුහාරි).

2- කව්රුන් උපවාසයෙහි නිරතවී සිටින්නාට බනිවීද ඔහු එම අවස්ථාවෙහි මම උපවාසයෙන් පසුවෙමි යනුවෙන් පමණක් පැවසීම සුන්නත් යහපත් කි්‍රයාවකි. —උපවාසය (පාප ක්‍රියා) වළක්වන පළිහකි, ඔබගෙන් කෙනෙකු උපවාසය ඉටු කරන්නේ නම් (වැරදි කි්‍රයා කිරීමෙන්) එය කිළිටු නොකළ යුතුය, ඔහුට යම් කෙනෙක් පරුෂ වචනවලින් බැන වදින විටද, ඔහුත් සමග සණ්ඩු සරුවල් වලට පැටලෙන විටද ඔහු මම උපවාසයෙන් පසුවෙමි යනුවෙන් පැවසිය යුතුය˜ යැයි නබි (සල්) තුමන් ප්‍රකාශ කළහ (මූලාශ්‍රයන්: බුහාරි, මුස්ලිම්).

3- සහර් ආහාර අනුභව කිරීම:

උපවාසය සඳහා සහර් ආහාරය ගැනීම සුන්නත් යහපත් කි්‍රයාවක් වේ. —ඔබ සහර් කරන්න. මන්ද සහර් ආහාරයෙහි බරකත් නම් අභිවෘද්ධිය ඇත˜ යැයි නබි (සල්) ප්‍රකාශ කළහ. (බුහාරි, මුස්ලිම්).

—අප සමාජයේ උපවාසයට හා පුස්තක ලද් අයගේ උපවාසය අතර වෙනස සහ්ර් කිරීම˜ යැයි නබි (සල්) තුමන් ප්‍රකාශ කළහ. (මූලාශ්‍රය: මුස්ලිම්).

—සහ්ර් ආහාරය යනු අභිවෘද්ධිය ඇති ආහාරයකි, එය අත් නොහරින්න, අවම වශයෙන් වතුර උගුරක් හෝ පානය කර එය කරන්න. නියතයෙන්ම අල්ලාහ් සහ්ර් කරන්නන්ට දයාව පුදන්නේය, ඔහුගේ දේව දූතවරුන්ද ඔහු වෙනුවෙන් ප්‍රාර්ථනා කරන්නේය˜ යනුවෙන් නබි (සල්) තුමන් ප්‍රකාශ කළහ. (මූලාශ්‍රය: අහ්මද්).

ෙසෙද් ඉබ්නු සාබිත් (රලි) විස්තර කරයි: අපි නබි (සල්) තුමන් සමග සහර් ආහාරය ගත්තෙමු, පසුව නබි (සල්) තුමන් සලාතය සඳහා නැගිට්ටේය. එවිට ඔහුගෙන් සලාතය හා සහර් අතර පැවතුනු වේලාව කොපමණද? යනුවෙන් ප්‍රශ්න කරන ලදි (අල්කුර්ආනයෙහි) වාක්‍යන් පහනහක් පාරායනය කරන වේලාවයි˜ යනුවෙන් පිළිතුරු දුන්නේය. (මූලාශ්‍රය: බුහාරි).

සහර් කිරීම ප්‍රමාද කර. උපවාසයෙන් මිඳීම ඉක්මන් කිරීම සුන්නත් වෙයි. —මාගේ සමාජය සහර් (ආහාරය) ප්‍රමාද කර, උපවාසයෙන් මිඳීම ඉක්මන් කරන තෙක් යහපතෙහි සිටින්නෝය˜ යනුවෙන් නබි (සල්) තුමන් ප්‍රකාහ කළහ. (මූලාශ්‍රය: අහ්මද්).

උපවාසයෙහි නිරත වන බොහෝ පිරිස් අලස භාවය නිසා සහර් ආහාරය නොගෙන උපවාසයෙහි නියැලති. ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනයෙහි අල්ලාහ් යහපත් ශ්‍රද්ධාවන්ත පුද්ගලයින්ගේ උසස් ගුණාංග පිළිබඳ පවසන විට මෙසේ පවසයි:

—ඔවුන් සහර් වේලාවේ (තමන්ගේ පාපයන්ට) සමාව අයදිති˜ (ශු අල්කුර්ආන් 51: 18). ඉහත සඳහන් ප්‍රකාශයන් එහි අවශ්‍යතාවය හා වැදගත් කම පිළිබඳ කථා කරයි. එබැවින් නබි (සල්) තුමන්ගේ මෙම උතුම් මග පෙන්වීම කි්‍රයාවට නැංවීමට අපි කොයි කව්රුත් යුහුසුළු විය යුතුයි.

4- උපවාසයෙන් මිදීම:

ඉදිච්ච රට ඉඳි නැති විට සමාන්‍ය රට ඉඳි ගැනීම එය නැති විට ජලය පානය කිරීම, එයත් නැති විට කැමති ආහාර පානයක් ගනිමින් උපවාසයෙන් මිඳීම සුන්නත් වේ. (මූලාශ්‍රයන්: අබූ දාවූද්, තිර්මිදි, හාකිම්).

—උපවාසයෙන් මිදීම ප්‍රමාද නොකර ඉක්මන් කරන තෙක් ජනතාව යහපතෙහි සිටින්නෝය˜ යනුවෙන් නබි (සල්) තුමන් ප්‍රකාශ කළහ. (මූලාශ්‍රයන්: බුහාරි, මුස්ලිම්).

5- උපවාසයෙන් මිෙඳන විට කෙනෙකුට ප්‍රාර්ථනාවන්හි නියැලිය හැක. උපවාසයෙන් මිදීමත් සමග පහත සඳහන් ප්‍රාර්ථනාව උසුරීම සුන්නත් වේ.

ذَهَبَ الظَّمَأُ وَابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ وَثَبَتَ الْأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ

—දහබල් ලමඋ වබ්තල්ලතිල් උරූකු වසබතල් අජ්රු ඉන් ෂා අල්ලාහ්˜

පිපාසය සංසිදුනි, නහරවල් තෙත්විය, අල්ලාහ්ගේ කැමැත්ත අනූව ප්‍රසාධයන් ස්ථීර විය. (මූලාශ්‍රයන්: අබූදාවූද්, හාකිම්, ෙඛෙහකි).

6- උපවාසය අතර වාරයේ දත් මැඳීම සුන්නත් වේ. ආමිර් ඉබ්නු රබීආ පවසයි: නබි (සල්) තුමන් උපවාසය අතර වාරයේ මට ගණින්නට නොහැකි වාර ගනන් දත් මැන්දේය. (මූලාශ්‍රයන්: අබූදාවූද්, අහ්මද්, තිර්මිදි). උපාවසය අතර වාරයේ දත් මැඳීම වැරදි කි්‍රයාවක් යනුවෙන් බොහෝ අය සිතති. එයින් උපවාසයට හානියක් වෙයි යනුවෙන් සිතති. මෙම මතයන් වැරදියි යන්නට ඉහත සඳහන් පුවත කදිම සාධකයකි.

7- අන් අය උපවාසයෙන් මිදීම සඳහා උපකාර වීම. —කව්රුන් තවත් කෙනෙකුට උපවාසයෙන් මිදීමට උපකාරී වන්නේද, ඔහුට සමාන ප්‍රසාධයන් ඔහුටත් හිමිවෙයි. ඔහුගේ ප්‍රසාධයන්හි කිසිදු අඩුවක් නොසිදුවෙයි˜. (මූලාශ්‍රයන්: තිර්මිදි, ඉබ්නුමාජා, ඉබ්නු හිබ්බාන්, අහ්මද්).

අපි වෙනත් කෙනෙකුගේ අමුත්තෙකු වශයෙන් උපවාසයෙන් මිදුනු විට පහත සඳහන් ප්‍රාර්ථනාව කළ යුතුයි:

أَفْطَرَ عِنْدَكُمُ الصَّائِمُونَ وَأَكَلَ طَعَامَكُمُ الْأَبْرَارُ وَصَلَّتْ عَلَيْكُمُ الْمَلَائِكَةُ

අෆ්තර ඉන්දකුමුස් සාඉමූන වඅකල තආමුකුමුල් අබ්රාර වසල්ලත් අෙලෙකුමුල් මලාඉකහ් යනුවෙන් පැවසිය යුුතුය.

(උපවාස ශීලය ඇත්තාවුන් ඔබ වෙත උපවාසයෙන් මිදුනහ. සුචරිත ඇත්තාවුත් ඔබගේ ආහාරය අනුභව කළහ. දේවදූත යෝද ඔබහට ප්‍රාර්ථනා කරන්නෝය) (මූලාශ්‍රය: අබූදාවුද්).

අන් අයට උපවාසයෙන් මිදීමට උපකාරි වීම මහගු කාර්්‍යයකි. එය සුළුවෙන් නොසැලකිය යුතුයි. උපවාසයෙන් පසුවෙන්නාට හිමිවන සමාන ප්‍රසාධයන් මොහුටත් හිමිවෙයි. දිළින්දාගේ කුසගින්න සැමටම දැනෙන මෙම මාසයේ අපි දිළින්දන්ට උපකාරි විය යුතුයි.

8- රමලාන් අවසන් දවස් දහය මස්ජිදයෙහි (ඉඃතිකාෆ්) රැඳී සිටීම සුන්නත් වෙයි.

9- උම්රා කර්තව්‍ය: රමලාන් සමයෙහි ඉටු කරන උම්රාව හජ් කර්තව්‍යට සමාන වෙයි. —මා සමග හජ් කිරීමට සමාන වෙයි˜ යනුවෙන් නබි (සල්) තුමන් ප්‍රකාශ කළහ. (මූලාශ්‍රය: බුහාරි).

10- සියළු යාඥා කටයුතු උනන්දුවෙන් හා යුහුසුළුවෙන් නියමිත වේලාවන්හි කිරීම සුන්නත් වේ. විශේෂයෙන් රමලාන් අවසන් දවස් දහය, ආයිෂා (රලි) වාර්තා තුමිය කරයි: —නබි (සල්) රමලාන්හි අවසන් දවස් දහය උදාවූ විට තමන්ගේ පවුලේ අයද දිරි ගන්වමින්, තමන්ගේ යටි සළුවද තදින් බැඳ ගනි˜ (මූලාශ්‍රය: බුහාරි). මෙය යාඥාවන් සඳහාවූ සූදානමයි.


මුහර්රම් මාසය-මුල්ම මාසය
රමලාන් මස උපවාස ශීලය
උපවාසය අනිවාර්්‍ය වීමට කොන්දෙසි

ඉස්ලාම් දහම සහ කාන්තාව- දේපල (වස්තුව) පිළිබඳ අයිතිය

මෙම ලෝකයේ මැවීම්වලින් ශ්‍රේෂ්ඨ මැවීමක්වූ මානව වර්ගයාට අතිවිශාලවූ පහසුකම්, සම්පත් හා අයිතිවාසිකම් සියල්ල කිසිදු බේදයකින් තොරව අල්ලාහ් විසින් ලබාදී ඇත. එහෙත් අල්ලාහ් විසින් ලබාදුන් සියලූම අයිතිවාසකම් තමන්ට පමණක් හිමි බව ඇතැම් පිරිමින් සිතන්නෝය. මේ හේතුවෙන් කාන්තාවන් සතු අයිතිවාසිකම් ඇතැම් අය උදුරා ගත්හ. මෙයින් ප්‍රධාන තැනක් ගන්නේ දේපල (වස්තුව) පිළිබඳ අයිතියයි.

දෙමව්පියන්, සහෝදරයින් හා වැදූ දරුවන් විසින් අතහැර ගිය වස්තුවෙන් කිසිම කොටසක් කාන්තාවන්ට ලාබා නොදුන්නේය. ඉස්ලාමයට පෙර නූගත් මිනිසුන් (අධමයින්) වස්තු(දේපල) ඛෙදූ ආකාරය ගැන විස්තර කරන ඉබ්නු අබ්බාස්(රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා (ජාහිලියා) එම කාලයේ පිරිමි දරුවන්ට පමණක් හිමිවිය. මිය යන විට ඔහු (අන්තිම කැමැත්ත) ප්‍රකාශ කළොත් පමණක් දෙමව්පියන්ට උරුමකරුවන් විය හැකි තත්ත්වයක් පැවතිණ.

එමනිසා අල්ලාහ් විසින් මිනිසාගේ යහපත තකා මේ ක්‍රමය වෙනස් කළ අතර එය සූරතුල් නිසා (පරිච්ඡේදයේ) 11 වෙනි වාක්‍යයේ මෙසේ සඳහන්වෙයි.

අල්ලාහ් තම ශ.ද්ධ කුර්ආනයේ දේපල අයිතිය පිළිබඳව විස්තර කිරීමේදී

—ඔබේ දරුවන්ගෙන් ගැහැණුන්ට හිිමිවන කොටසමෙන් දෙගුණයක් පිරිමි දරුවන්ට (දේපල) හිමිවන බව අල්ලාහ් අණ කරන්නේය. එමනිසා ඔවුන්ට පිරිමි ළමයි නොමැතිව ගැහැණු ළමයි දෙදෙනකුට වැඩි සංඛ්‍යාවක් සිටී නම් (මියගිය අයගේ) වස්තුවෙන් 2/3 ක් ඔවුන්ට හිමිවෙයි. එක ගැහැණු ළමයෙක් නම් ඇයට 1/2 කි හිමිවන්නේය. ඇයට දරුවන් ඇත්නම් (ඒ දරුවාගේ) දෙමව්පියන්ට මියගිය අයගේ වස්තුවෙන් 1/6 ක් බැගින් හිමිවන්නේය.මියගිය අයට දරුවන් නොමැති නම් ඔහුගේ මවට 1/3 ක් (හා පියාට 2/3 ක්) හිමිවන්නේය.

මිය ගිය අයට සහෝදරයින් සිටී නම් ඔවුන් සඳහා ඔහු (මියගිය අය) අන්තිම කැමැත්ත පරිදි අයිතිවිය යුතු කොටස හා පියවිය යුතු(මළ අයගේ) ණය ගෙවීමෙන් පසු ඉතිරියෙන් මවට 1/6 හිමිවෙයි. ඔබලාගේ දෙමව්පියන් හා සහෝදරයින් අතුරෙන් ඔබලාට වඩාත් සමීපව ප්‍රයෝජනවන්නේ කවුරුන්ද යන්න ඔබලා නොදන්නහුය. එමනිසා අල්ලාහ්ගේ මෙම නියෝගය (අණ) පිළිපදින්න. සියල්ල හොඳින් දන්න අල්ලාහ් පැහැදිලි ඥානවන්තයෙකි. (අල්-කුර්ආන් 4:11) 4 වන පරිච්ඡේදයේ 12 වැනි වැකියත් බලන්න.

මේ දේව වාක්‍යන් දෙකම පහළ වීමට හේතුව ගැන බලමු.

සඃද් බින් රාබී(රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාගේ බිරිද තම ගැහැණු ලමයින් දෙදෙනා කැටුව නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා ළගට පැමිණ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණනි, මේ දෙදෙනාම සඃද්ගේ දරුවන්ය. ඔහු ඔබතුමාගේ උහද් සටනේදී මිය ගියේය. මොවුන්ගේ බාප්පා කැඳවා නබි(සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා මෙසේ කීවේය. සඃද්ගේ ළමයින්ට (ඔවුන්ගේ පියාගේ වස්තුවෙන්) 2/3 ක්දී ඔවුන්ගේ මවටද 1/8 ක් දෙන්න. පසුව ඉතිරි කොටස ඔබ තබාගන්නයි පැවසූවේය. (වාර්තාකරු: ජාබිර් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා. මූලාශ්‍රයඃ : අහමද්)

ඉස්ලාමය පහළවීමෙන් පසු ගැහැණුන්ට හිමිවිය යුතු වස්තුවේ කොටස නිසි ආකාරව ඔවුනතට පත්විය. එපමණක් නොව තමන්ට අයිති ප්‍රමාණය නොලැබුන අවස්ථාවක නීත්‍යානුකූලව තමන්ට ලැබිය යුතු ප්‍රමාණය ඉල්ලා ලබාගැනීමේ අයිතියද ඇතිබව ඉහත සදහන් රුවන් වැකිය මගින් තේරුම් ගත හැක.

දෙමව්පියන් හෝ ඥාතීන් විසින් අත්හැර ගිය වස්තුව ගැහැණු පිරිමි දෙපාර්ෂවයටම අයිති බව පමණක් නොකියා, ඔවුන් අතරේ කිසිදු ආරවුලක් නොමැතිව ඒවා ඛෙදාගත යුතු ආකාරයද අල්ලාහ් විසින් පැහැදිළිව විස්තර කර ඇත. මෙසේ විස්තර කර දුන් අල්ලාහ් විසින් එම නියෝගයන් (අණපනත්) හරියාකාරව ක්‍රියාත්මක කරන අය පිළිබඳ 13 වන වාක්‍යයේ මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි.

—මේවා අල්ලාහ් විසින් පැනවූ සීමාවන්ය. යමෙක් අල්ලාහ්ට හා ඔහුගේ දූතයාණන්ට අවනතව කටයුතු කරයිද ඔවූහු ස්වර්ගයට ඇතුළත් කරනු ලබති. එහි පහතින් ජලධාරාවන් සදා ගලාබසින්නේය. ඔවූහු එහි සදාකල් ජීවත් වන්නෝය. මෙය අතිවිශාල ජයග්‍රහණයක් වන්නේය.˜ (අල්-කුර්ආන් 4ඃ13).

මෙසේ ඉතා පැහැදිලිවත් සරලවත් අවබෝධ කර දී තිබියදීත් ඒ අණ පනත් නොසලකා හිතුමතේට අසාධාරණ අන්දමින් වස්තුව ඛෙදන්නේ නම් එවැනි අයට අත්වෙන ඉරණම ගැනද ඊලඟ වැකියෙන් මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි.

—යමෙක් අල්ලාහ්ට හා ඔහුගේ දූතයාට වෙනස්කම් කරයිද ඔහු විසින් පණවන ලද සීමාවන් (අණපනත්) ඉක්මවයිද (කඩකරයිද) ඔවූහු අපායට යවනු ලබන්නෝය. එහි සදාකල් දුක්විදින්නට සිදුවන්නේය. එහිදී ඔවුන්ට පිළිකුල් සහිත දුක්වේදනාවන්ට මුහුණ දීමට සිදුවේ.˜ (අල්-කුර්ආන් 4ඃ14).

මෙසේ අසාධාරණ ලෙස අනුන්ගේ දෙයක් වංචාවෙන් ගත් අයෙකුට පරලොවදී අත්වෙන ඉරණම ගැන නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ ප්‍රකාශ කළ බව ආයිෂා (රළියල්ලාහු අන්හා) තුමිය දන්වන්නීය.

—යමෙක් රියනක් තරම් ඉඩමක් වංචාවෙන් ගත්තොත් පරලොවදී (අල්ලාහ් විසින්) එම කොටස මෙන් තට්ටු හතක් වළල්ලක් සේ තනා ඔහුගේ ඛෙල්ලේ එල්ලනු ලැබේ.˜ (බුහාරි මුස්ලිම්).

බුහාරි ග්‍රන්ථයේ තිඛෙන තවත හදීසයක් ඉබ්නු උමර් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා මෙසේ දන්වා සිටී.

—යමෙක් වංචාවෙන් රියනක් තරම් ඉඩමක් ලබා ගත්තේ නම් පරලොවදී ඔහු බිම් තට්ටු හතකම යටකරනු ඇතැයි නබි (සල්) තුමාණෝ ප්‍රකාශ කළහ.˜

මේ අයුරින් කාන්තාවන්ට පණුවන්, කැරපොත්තන් වගේ පාගා දැමූ යුගයක කාන්තාවන්ට දේපල වස්තු පිළිබඳ අයිතිවාසිකම් ලබාදී සමාජයේ උසස් තැනක් ලබා දුන්නේ ඉස්ලාමයයි.

අනෙකුත් සැබැදි….

කාන්තාව සහ දේශපාලනය

ඉස්ලාමයේ කාන්තා අයිතිවාසිකම්- සාක්ෂි දීම

කාන්තා අයිතිවාසිකම්-උපදෙස් (අනුශාසනා)

ඉස්ලාමයේ කාන්තා අයිතිවාසිකම්-කථා කිරීමේ අයිතිය

ඉස්ලාම් දහම තුල කාන්තාවට හිමිව තිඛෙන අයිතීන් හා වරප්‍රසාධයන්

ඉස්ලාම් කාන්තාවට ලබා දී ඇති අයිතීන් -කෙතරම් දුරට කාන්තා අයිතීන් ආරක‍ෂා කර ඇත්තේද?

දික්කසාදය හා ඉස්ලාම් නීතිය

කාන්තා නිදහස වෙනුවෙන් හඩ නැගු ඇය ඉස්ලාම් දහම ප්‍රචාරය කරන උතුම් කාන්තාවක් වූයේ කෙසේද?

හිජාබ් -ෆර්දාව ඇඳීම ඔවුන්ගේ නිදහස පැහැරගැනීමක්ද?

ඉස්ලාමයේ කාන්තා අයිතිවාසිකම්- සාක්ෂි දීම

මිනිස් ජීවිතයේ සියලූම අංශ දෙස වැදගත්කමකින් හා අවබෝධයකින් බලන ඉස්ලාමය, එහි මිනිසා සතු අයිතිවාසිකම් හා යුතුකම් ගැනද විග්‍රහ කරයි.

ජීවිතයේ බොහෝ අවස්ථාවල පිරිමින් හා සම අයිතිවාසිකම් කාන්තාවට ලබාදී ඇති අතර, සමහර අවස්ථාවන්හිදී කාන්තාවන්ගේ යහපත හා සමාජයේ යහපත තකා සමහර අයිතිවාසිකම්වල වෙනස්කම් ඇතිවී තිබේ. දේශපාලනයේ කාන්තාවගේ සහභාගිත්වය ඉස්ලාම් ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත්තේද ස්ත්‍රීන්ගේ යහපත ගැන සලකාය. එය පසුගිය මාතෘකාවේදී පැහැදිළි කෙරිණ.

මේ මූලධර්මය අනුව පැමිණිල්ල හා විත්තිය වෙනුවෙන් සාක්ෂිකරුවන් තෝරාගැනීමේදී එක පිරිමියෙකුට ගැහැණුන් දෙදෙනකු සමාන වන බව ඉස්ලාම් කියයි

—තවද (පිළිගත හැකි) පිරිමින්ගෙන් දෙදෙනකු සාක්ෂි වශයෙන් තෝරාගන්න. පිරිමින් දෙදෙනකු සොයාගත නොහැකි නම් පිරිමියෙකු හා පිළිගත හැකි ගැහැණුන් දෙදෙනකු තෝරාගන්න. ගැහැණුන් දෙදෙනෙකු තෝරා ගත යුත්තේ ඉන් එක් අයෙකුට අමතකවුණත් අනෙක් තැනැත්තිය විසින් මතක් කර දීමට (පහසුවන නිසා)ය.˜ (අල්-කුර්ආන් 2: 282)

ඉහත සඳහන් කුර්ආන් වාක්‍යය අනුව පිරිමින් දෙදෙනෙකු නොමැති අවස්ථාවක එක් පිරිමියෙකු හා අනෙක් තැනැත්තා වෙනුවෙන් කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු තෝරා ගැනීමට ඉස්ලාම් නියම කිරීම නිසා කාන්තාවන් අවතක්සේරුවට ලක්කර පිරිමියෙකුට සමානව සාක්ෂි දීමේ අයිතිය නැතිකර ඇතැයි පවසන අයද සිටිති.

උසස් තත්ත්වයක වැජඹුන කාන්තා පරපුර පහතට ඇද දමන ලද්දේ ඉස්ලාමය නොවේ. දේපල, වස්තුවේ සිට කායික මානසික අවශ්‍යතා දක්වා සියලූ අයිතීන් පැහැරගෙන, පිළිකුල් සහගත ජාතියක් බවට ඇද දමා සිටි කාන්තාවන් සමාජයේ ගෞරවයක් ඇති අභිමානවත් ජාතියක් වශයෙන් ඉදිරියට ගෙනාවේ ඉස්ලාමය.

—විශ්වාසවන්තයිනි, කාන්තාවන්ගේ කැමැත්තෙන් තොරව ඔවුන්ට අයිති දේපල හා වස්තුව ලබා නොගන්න. ඔබ විසින් දෙන ලද (විවාහයේදී දෙන පරිත්‍යාග මුදල) මහර් ලෙස ඇයට කොතරම් මසුරන් (රන් රිදී) පොදියක් දුන්නත්, ආපසු නොගන්න. ඇගේ වරුද්දක් ගැන කෝපවනවාට වඩා ඇගේ හොඳක් ගැන සතුටුවන්න. ඇගේ අඩුපාඩුවක් තුල යම් යහපතක් තිබිය හැක.˜ යනුවෙන් අල්ලාහ් අල්-කුර්ආනයේ පවසයි.

කාන්තාවන් සම්බන්ධයෙන් ඉස්ලාමයට චෝදනා නගන අය ඉහත කුර්ආන් පාඨය ගැන අවධානය යොමු කළ යුතුය.

කාන්තාවන් පහත් ලෙස සලකා පිරිමින් උසස් කිරීම ඉස්ලාමයේ අරමුණ යැයි නගන චෝදනාව නිවැරදි නම්, අල්-කුර්ආන් 2:28 වැකිය ආරම්භයේ (ණය සම්බන්ධ) ඔබලාගෙන් පිරිමින් දෙදෙනකු සාක්ෂි වශයෙන් නියම කර ගන්නැයි දෙවියන් කියන්නේ මන්ද?

විශ්වාස වන්ත පිරිමියෙකු තෝරාගන්නැයි කියන්න තිබුනා නොවේද? එක් සාක්ෂියක් පමණක් ඉදිරිපත්වීමේදී සත්‍යය හා බොරුව මිශ්‍ර කිරීමට ඉඩ ඇත. මේ නිසා සාක්ෂි දෙකක් අවශ්‍ය බව අල්ලාහ් කියයි.

ලිංගික අපචාර චෝදනාවක් ඔප්පු කිරීමට පිරිමින් හතර දෙනෙකුගේ සාක්ෂි අවශ්‍ය බව ඉස්ලාමය කියයි. එක් අයකු හෝ තිදෙනකු බොරු කීවත් සිව්වැනියා හෝ සත්‍යය කීමට ඉඩ ඇතැයි යන ධනාත්මක හැඟීමකින් මෙසේ නියම කර ඇත. මෙවැනි චෝදනාවකදී (අපචාර) සාක්ෂි හතරකට වඩා අඩුවෙන් ඉදිරිපත් වූවත් ද~ුවම් දීම කෙසේ විය යුතුදැයි කුර්ආනය මෙසේ කියයි.

—පතිවතින්යුත් (ගුණ යහපත්) කාන්තාවකට අපචාර (අපහාස) චෝදනාවක් එල්ල වූවොත් එය ඔප්පු කිරීම සදහා සාක්ෂි හතරක් ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එසේ කිරීමට ඔවුන්ට නොහැකිවූවොත්, චෝදනා කළ අයට කස පහරවල් 80 බැගින් ගසන්න. තවද කිසිම දවසක ඔවුන්ගේ සාක්ෂි පිළි නොගන්න. සත්‍ය වශයෙන්ම අපරාධකාරුවන් ඔවුන්ය.˜ (අල්-කුර්ආන් 24:4)

අල්-කුර්ආන් 2:282 වැකියෙන් පිරිමියෙකු වෙනුවට කාන්තාවන් දෙදෙනෙකුගේ සාක්ෂිය අවශ්‍ය යැයි කීම තුල ඇති සාධාරණත්වය (එහි අරමුන) ඔවුන්ගේ ස්වභාවය ගැන අවධානයෙන් යුතුව සිතා බැලූවොත් පැහැදිළි වන්නේය.

කාන්තාව ස්වාභාවිකව මෙලෙක්වූ සිත් ඇත්තියකි. මේ මොළොක් වූ සිත නිසා තව කෙනෙකුගේ දුක් වේදනාවක් දරා සිටිය නොහැක.

යමෙක් ඔහුට ලැඛෙන්න යන තීන්දුව (දඩුවම) ගැන සිතා කඳුළු සලනවා දුටු විට ඇය හැගුම්බර වන්නට ඉඩ ඇත. මොහු වැරදිකරුවෙක් හෝ නිවැරදි කරුවෙක් හෝ වේවා, මොහුගේ කඳුළු නවතාලීම ඇගේ අරමුණවිය හැක. ඒ ඇයගේ ස්වභාවයයි. මෙපමණක් නොව කාන්තාවන් ශාරීරික වශයෙන්ද දුබල වන අවස්ථා තිඛෙන්නේය. කාන්තාවන්ට මාස්පතා ඔසප් (මාසික ශ.ද්ධිය) ඇතිවෙයි. මේ කාලය තුල බොහෝ කාන්තාවන්ගේ මානසිකත්වයේ අවුල්වූ ස්වභාවයක් ඇතිවිය හැක. මෙය මනෝ විද්‍යාඥයින් සොයාගත් සත්‍ය තොරතුරක් වන්නේය.

මෙපමණක් නොව කාන්තාවක් ගැබ්ගත් විට පළමු මාස 4-5 දක්වා ඇය තුල කායික හා මානසික වශයෙන් එකඟතාවක් දක්නට නැත. විවිද අවස්ථාවල අවුල්වූ චිත්ත ස්වභාවයක් හා දුර්වලත්වයක් දකින්නට ලැඛෙයි.

සාක්ෂි කීම යනු සාමාන්‍ය කටයුත්තක් නොවේ. විත්තියේ හා පැමිනිළ්ලේ ඉරණම රඳා පවතින්නේ සාක්ෂිකරුවන් අතේය.

මෙසේ තම අනාගත ඉරණම රඳා පවතින සාක්ෂිය අවුල් සහගතවීම බුද්ධිමත් කවුරුන් හෝ පිළිගනීවිද? කවදත් කොතැනකදීත් කුමන අවස්ථාවකදීත් කිසිවෙකුට අසාධාරණයක් සිදු නොවීමට ඉස්ලාම් වග බලාගනී.

කාන්තාවන්ගේ ස්වාභාවය ගැන මනා අවබෝධයකින් යුතුව ඉස්ලාමය එක් පිරිමියෙකු වෙනුවට කාන්තාවන් දෙදෙනෙක් සාක්ෂි වශයෙන් ඉදිරිපත් විය යුතු යැයි නිගමනය කළ බව තැන්පත්ව සිතාබලන්නේ නම් අවබෝධවන්නේය.

ඉස්ලාම් දහම තුල කාන්තාවට හිමිව තිඛෙන අයිතීන් හා වරප්‍රසාධයන්

ඉස්ලාම් දහම තුල කාන්තාවට හිමිව තිඛෙන අයිතීන් හා වරප්‍රසාධයන් පිලිබදව කථා කිරීමට මත්තෙන් මේ කාන්තාව සම්බන්ධයෙන් ලොව අනිකුත් දහමන්, දර්ශනයන් හා විවිධ ජන සමාජ දක්වන ප්‍රතිචාරය කෙරෙහි අවදානය යොමු කලේ නම්. ලෝක ඉතිහාසයේ වැදගත් සන්දිස්ථානයක් ලෙස ග්‍රීකවරුන් සදහන් කල හැක.

ලෝක  ඉතිහාසයේ අ`එත්  පරිච්චේදයක්  නිරමාණය  කල අදටත්  විශ්මිතව කථා  කරන  මේ ග්‍රීකවරුන් කාන්තාව සම්බන්ධයෙන් දැක් වු ප්‍රතිචාරය කුමක්ද? මේ පිලිබදව ඉතිහාස පෙරලද්දී ඔවුන් ආරම්භයේ කාන්තාව “වෙළද භාණඩයක්” ලෙස සලකන ලද බව තහවුරු වේ. එසේම කාන්තාව යනු කිසිදු ආකාරයක අයිතිවාසිමකට උරුමකම් කිව නොහැකි පිරිසක් ලෙසත් සිය`එම ආකාරයේ අයිතීන් වරප්‍රසාද ඇත්තේ පිරිමින්ට පමණක් ලෙසත් එදා එම සමාජය විශ්වාස කරන ලද බවත්, දේපල අයිතිය ප්‍රධානය කිරීම හෝ තබාගැනීම කාන්තාවට නුසුදුසු ක්‍රියාවක් ලෙස සලකන ලදී. අදටත් ලොව විද්වතෙකු ලෙස සලකන, ග්‍රීකවරුන්ගේ ප්‍රබලතම විද්වත් මතවාදියකු වන සොක්රටීස් නැමැත්තාගේ කාන්තාව පිලිබදව අදහස වුයේ,

“කාන්තාවන් සිටීම ලෝව පරිහාණියට ප්‍රබල හේතුකාරකයක් වේ. තවද කාන්තාව යනු විෂ ගසකට සමාන කොටසකි. එම ගසේ භාහිර ස්වරුපය අලංකාර වේ. නමුත් එහි පලය බට්ටිත්තන් කෑ විගසම එම බට්ටිත්තන් මියඇදෙති”යන්නයි.

ග්‍රීකවරුන් එසේ තීරණය කරද්දී ඊට දෙවැනි නොවී රෝමාවරුන් ද කාන්තාව සම්බන්ධයෙන් විවිධ තීරණ හා අදහස් සමාජ හමුවේ ප්‍රකාශ කරන ලදී. එහි වැදගත්ම කාරණය වන්නේ ඔවුන් “කාන්තාව පණ නැති වස්තුවක්” ලෙස සලකනු ලැබීමයි. එදා රෝමාවරුන්ගේ සමාජයේ කාන්තාවට කිසිදු ගෞරවයක් හෝ සැලකිල්ලක් හිමි නොවී පැවතුණි. මොවුන් කාන්තාව පණ නැති භාණඩයක් ලෙස සැලකූ නිසා එම සමාජයේ කාන්තාවන්ට රත් කරන ලද තෙල් ශරීරයේ වැක්කිරීම වැනි මිලෙච්ච දඩුවම් පවා කාන්තාවන්ට පමුණුවන ලදී. එසේම කාන්තාව හිංසනයට ලක්කිරීම එම සමාජයේ විනෝදාංශයක්ව පැවතුණි. එය කොතරම් කුරිරු ද යයි පවසනවා නම්, කාන්තාවක් අශ්වයකුගේ වලිගයේ බැද එම අශ්වයන් වේගයෙන් දුවවමින් එම කාන්තාවට හිංසනයන් සිදුකරමින් එය බලා එම සමාජයේ පිරිමීන් විනෝද විය.

කාන්තාව සම්බන්ධයෙන් එදා ලෝක ප්‍රතිචාරය වඩාත් හොදින් අවබෝධ කරගැනීම සදහා අප අසැල්වාසී ඉන්දීයාව කෙරෙහි අවදානය යොමු කලේ නම්, ඔවුන් කාන්තාව සම්බන්ධයෙන් දැක්වු ප්‍රතිචාරයත් ඉහත සදහන් රටවල් දැක්වු ප්‍රතිචාරයන්ට දෙවැනි නොවීය. විටෙක ඉන්දියාව ලොව අනිකුත් රටවලට වඩා ඉදිරියෙන් සිටී බව පැවසිය හැක. එනම් “සතිපූජාව“නමින් තම ස්වාමියා මියගිය පසු එම මෘතදේහය ආදාහනය කරන මොහොතේ ඔහුගේ බිරිද ද එම ගින්නෙහිම පණපිටින් ආදාහනය කරන සිරිතක් එම සමාජයේ පැවතුණි. එනම් තම ස්වාමියාගෙන් තොර ලොවක් ඇයට සිතීමේ පවා අයිතියක් නොපැවතුණි.

චීනවරුන් කාන්තාව ධනයත් භාග්‍යයත් අහිමි කරවන දුර්භාග්‍යමත් කාරණයක් ලෙස සලකනු ලැබු අතර සියල්ලට විපත ගෙන එන ජලයට ඇය සමාන කරන ලදී. එසේම එදා සමාජයේ චීනවරුන් තම බිරිදන් පණපිටින්ම වලලන්නටත් විකුණන්නටත් රටේ නීතියෙන්ම සම්පූර්ණ අයිතය ලබා තිබුණි.

ලොව විප්ලවකාරීන් වන යුදෙව්වරුන් එදා කාන්තාව සැලකුවේ සිය`එම ආකාරයේ ශාපයන්ට උරුමකම් කියන පිරිසක් ලෙසයි. මන්ද “ඇය තමා ආදම් (අෙලෙ) තුමාව නොම`ග යවා තහනම් ගසේ ගෙඩි කන්නට සැලැස්වු බවත් එහි ප්‍රථීපලයක් ලෙස මිනිස් සමාජය බිහිවී දුක්විදින්නට සිදුවී ඇති බවත්” යන්න ඔවුන්ගේ විශ්වාසයයි. තවද කාන්තාව අපිරිසිදු මැවීමක් ලෙස ඔවුන් සැලකූ අතර විශෙෂයෙන් ඇයට මාසික (මාස්ශ+ද්ධිය) ඔසප් කාලය ඇති වුයේ නම් ඇය ඉතා අපිරිසිදු තත්වයට පත්වන බවත් ඇය සිටින නිවසත් ඇයගේ ස්පරශයට හසුවන සියල්ලමත් අපිරිසිදු තත්වයට පත්වන බවටත් ඔවුන් විශ්වාසය විය. එසේම දේපල ඛෙදිම සම්බන්ධයෙන් කිසියම් පවුලක කාන්තාවකට සහෝදරයන් සිටියේ නම් ඇයට තම පියාගෙන් කිසිදු ආකාරයක දේපල අයිතියක් නොලැඛෙන බව ද ඔවුන්ගේ නිගමනය වී තිබුණි. එපමණක් නොවේ යුදෙව්වරුන් තම දේපල ආරක‍ෂා කරගැනීම පිණිස තම දූවරුන්  විකිණීමටත් ඔවුන් දාසයන් ලෙස ලබාදීමටත් අවසරය ලබා තිබු බව පහත බයිබල් වාක්‍යයෙන් පැහැදිලි වේ. එනම්

—යුදෙව්වරු තමන්ට අයිති ඉඩම්වලට හා මිදි වතුවලට තීරුබදු ගෙවීම පිණිස තමන් සතු ගැහැණු දරුවන් උකසට තැබීමටද බලය ලබා තිබුණි ˜

බයිබලය (නෙහෙමියා 5:5)

ක්‍රිස්තියානිවරුන් කාන්තාව ෂෙයිතාන්ගේ (නපුරෙහි) දොරකඩ ලෙස කලකන ලදී. ක්‍රිස්තියානි විද්වතුන්ගේ පවා නිගමනය වී තිබුණේ කාන්තාව මනුෂ්‍ය ඝනයට අයත් නොවන බවයි. තවද පාරිශ+ද්ධ යූනපෙන්තූරා නැමත්තා මෙසේ පවසයි “නුඔලා කාන්තාවන් දුටුවේ නම් ඇයව මනුෂ්‍ය ඝනයට අයත් කෙනෙකු යයි නොසිතන්න, එපමණක් නොවේ ඇයව පණ ඇති ජීවියකු ලෙස ද නොසලකන්න, නුඹලා දකින්නේ සැබැවින්ම ශෙයිතාන්ගේ (නපුරෙහි) රූපයම බවත් නුඹලාගේ සවනට වැටෙන ඇයගේ හඩ විෂ සර්පයන්ගේම ශබ්දයක් යන්නත් අමතක නොකරන්න

තවද පසුගිය 19 වන සියවසයේ මැද භාගය වනතුරු ඉංග්‍රීසිවරුනගේ පොදු නීතියට අනුව කාන්තාව යනු රටක පුරවැසිභාවය නොලද පිරිසක් ලෙස සලකන ලදී. එපමණක් නොවේ කාන්තාවට පමණක් යයි කිසිදු අයිතියක් හෝ නීතියක් ඔවුන් වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක නොවුනි. එය කොතරම් ද යයි පවසනවා නම් ඇයි අදින වස්ත්‍රය ඇයට අයිති එකක් ලෙස තබාගැනීමට පවා අවසරයක් ඇයට නොතිබුණි.

එසේම 1567 දී ස්කොට්ලන්තයේ පාර්ලිමෙන්තුව කාන්තාවට කිසිදු ආකාරයක තනතුරක් හෝ බලයක් නොදිය යුතු බවට නීතියක් සම්මත කරන ලදී. මේ ආකාරයටම අටවන හෙන්රි සමයේ ඉංගී්‍රසිවරුන්ගේ පාර්ලිමෙන්තුව “කාන්තාව අපිරිසිදු කොට්ඨාශයක් වන නිසා ඉන්ජීල් දහම ඉගෙනීම තහනම්” යයි නීතියක් සම්මත කරන ලදී.

එසේම 1805 වන තුරු ඉංග්‍රීසිවරුන්ගේ නීතියේ පුරුෂයෙකු තම බිරිද අලෙවි කිරීම අනුමත කාරණයක් ලෙස සදහන්ව තිබුණි. බිරිදකගේ වටිනාකම පෙනී 6ක් (සිලිං භාගයක්) බවට ද  තීරණයක් පැවතුණි.

ප්‍රංශයේ පාර්ලිමේන්තුව 586 වර්ෂයේ කාන්තාව මනුෂ්‍ය ඝනයට අයත් පිරිසක්ද? නැද්ද? යන්න තීරණය කිරීමට විද්වත් කමිටුවක් පත්කරන ලදී. එසේ පත්කල එම කමිටුව අවසාන වාර්ථාව “කාන්තාව මනුෂ්‍ය ඝනයට අයත් පිරිසකි, නමුත් ඔවුන් මවා ඇත්තේ පුරුෂයන්ට සේවය කිරීම සදහා පමණකි” යනුවෙන් තින්දුව ලබාදෙන ලදී.

මුහම්මද් (සල්) තුමා මගින් ඉස්ලාම් දහම ප්‍රකාශවන්නට පෙර අරාබි සමාජයේ ද කාන්තාව වෙළද භාණ්ඩයක් ලෙස සලකන ලදී. ඔවුනට කිසිදු ආකාරයක අයිතියක් හිමි වී නොතිබුණි. එපමණක් නොවේ අනිකුත් සමාජයන් මෙන්ම මෙම සමජයේත් කාත්තාවට වදහිංසා මෙන්ම ඔවුන් පණපිටින් වලලන සිරිතක් ද එම සමාජයේ පැවතුණි. ගැහැණු දරුවකු පවුලක උපත ලැබීම දුර්භාග්‍යයක් ලෙසත් සමාජයට මුහුණදිය නොහැකි ලැජ්ජාවට කාරණයක් ලෙසත් ඒ සමජය සලකන ලදී.

ලාංකීය සමාජයේ බහුතරය පිලිපදින බුදුදහමේ කාන්තාව පිලිබදව පවසන කරුණූ කාරණයන් පිලිබදව දැන් අවධානය යොමු කලේ නම්. ලොව අනිකුත් දහමන් හා බුදුදහම කරට කර සිටී. මෙහි දී පැවසිය යුතු කාරණයක් ඇත. එනම් බුදුදහම පිලිබදව කථාකරන විට එය කථා කල යුත්තේ බුද්ධ දේශනයන් පදනමස් කරගෙන මිස බෞද්ධ සමාජය හෝ බෞද්ධ සමාජයේ විද්වතුන් පදනම් කරගෙන නොවේ. ඒ අනුව කාන්තාව සම්බන්ධයෙන් බුදුදහමේ ඉගෙන්වීම කුමක්ද?

මෙම කාරණය කෙරෙහි බුද්ධිමත් අවධානය බුද්ධ දේශන වෙත යොමු කරන ඕනෑම කෙනෙකුහට මුලින්ම නෙත ගැටෙන ප්‍රබලතම සිදුවීම වන්නේ බුදුදහමේ උතුම් ස්ථානයක් වන පැවිදිබව ලැබීම හා එම තැන කාන්තාව සදහා ලබාදීමටත් තමන් එය ලබාගැනීමටත් ප්‍රජාපති ගෝතමී මාතාව (භාග්‍යවතුන් වහන්සෙගේ, මවගේ සහෝදරිය. මවක`ඵරිය කළාට පසු භාග්‍යවතුන් වහන්සේව දැඩිකළාය. පොෂ්‍ය කළාය. කිරි පෙව්වාය) ගත් උත්සාහය හා ඒ තැන ලබාගැනීම සදහා කාන්තාවට කැපකිරීමට සිදුවු කැපකිරීමන්ය. ඒ සිදුවීම කෙරෙහි දැන් අවදානය යොමු කරමු.

එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ශාක්‍ය ජනපදයෙහි කිඹුල්වත් නුවර නිගොධාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. ඉක්බිති මහා ප්‍රජාපතී ගෝතමී තොමෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සිටින තැනට පැමිණ ස්වාමිණි, ස්ත්‍රීය ගිහිගෙන් නික්ම තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ප්‍රකාශ කරණ ලද ශාසනයෙහි පැවිදිවීම යහපතැයි කීවාය. එයට ගොතමීය, ස්ත්‍රීය විසින් තථාගතයන් වහන්සේ වදාල ධර්ම විනයෙහි ශාසනයෙහි පැවිදිවීම තොපට රුචි නොවේවා යයි  භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පවසන ලදී.

දෙවනුවත් මහා ප්‍රජාපතී ගෝතමී තොමෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට, ස්වාමිණි, ස්ත්‍රිය ගිහිගෙන් නික්ම තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ප්‍රකාශ කරණ ලද ශාසනයෙහි පැවිදිවීම යහපතැයි කීවාය. එයට ගොතමීය, ස්ත්‍රිය විසින් තථාගතයන් වහන්සේ වදාල ධර්ම විනයෙහි ශාසනයෙහි පැවිදිවීම තොපට රුචි නොවේවා යයි  භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පවසන ලදී.

තෙවනුවත් මහා ප්‍රජාපතී ගෝතමී තොමෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට, ස්වාමිණි, ස්ත්‍රිය ගිහිගෙන් නික්ම තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ප්‍රකාශ කරණ ලද ශාසනයෙහි පැවිදිවීම යහපතැයි කීවාය. එයට ගොතමීය, ස්ත්‍රිය විසින් තථාගතයන් වහන්සේ වදාල ධර්ම විනයෙහි ශාසනයෙහි පැවිදිවීම තොපට රුචි නොවේවා යයි  භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පවසන ලදී.

අවසර නොලැවීම නිසා ප්‍රජාපතී ගෝතමී තොමෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාළ ධරAම විනයෙහි ගිහිගෙන් නික්ම අනගාරිය නම් ශාසනයෙහි පැවිද්දට අවසර නොදේයයි සිත නරක් වූවා, කදු`එ පිරුණු ඇසින් යුක්තව, පිටව ගියාය.

අවසානයේ ඇය තම හිසකෙස් සිදුවා කසා වස්ත්‍ර හැද තවත් බොහෝ ස්ත්‍රීන් සම`ග බොහෝ දුර පැමිණ බුදුන් වහන්සේ සිටින ප්‍රදේශයේ හඩමින් රුදී සිටින ලදී. මෙය දුටු ආනන‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ ඇයගෙන් කරුණු විමසන ලදී. ඉන් පසු ආනන‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට, “ස්වාමිනි, මහා ප්‍රජාපතී ගෝතමී තොමෝ ඉදිමී ගිය පයින් ධූලි වැකුනු සිරුරින්, දුක් වෙමින්, නරක්වූ සිතින්, කදු`එ පිරුණු ඇස් ඇතිව අඩමින් සිටී. ස්ත්‍රීය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් වදාළ ධර්ම විනයෙහි ගිහිගෙන් නික්ම අනගාරිකවූ පැවිද්ද ලබන්නේ නම් යහපතකි”. යයි පවසන ලදී. නමුත් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කරන ලදී. නැවත නැවතත් ආනන‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ කාරණය පිලිබදව භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් විමසා සිටින ලදී. නමුත් දිගින් දිගටම ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කිරීම නිසා මේ පිලිබදව තවදුරටත් විමසීම පලක් නොවන බව අවබෝධ කරගත් ආනන‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ අවසානයේ “ගිහිගෙන් නික්ම අනගාරික සංඛ්‍යාත පැවිද්ද ලබා සෝවාන් ඵලය හෝ සකෘදාගාමි ඵලය හෝ අනාගාමි ඵලය හෝ අර්හත් ඵලය ප්‍රත්‍යක‍ෂ කරන්ට සුදිසුය” විමසන ලදී. එයට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “ආනන‍දය, ප්‍රජාපතී ගෝතමි තොමෝ කරුණු අටක් පිළිගන්නේ නම් ඇයට උපසම්පදාව හිමිය.

1. උපසම්පදා වී වර්ෂ සියයක් ගිය භික‍ෂුණිය වුවද එදා උපසම්පදා වූ මහණහට වැදීම හා දැක හුනස්නෙන් නැගටීම යනාදී වශයෙන් ගරුකල යුතුය.

2. භික‍ෂුණිය විසින් භික‍ෂූණ් නැති ආවාසයක වස් නොවිසිය යුතුය.

3.  අඩ මසකට වරක් භික‍ෂුණිය විසින් භික‍ෂූ සංඝාගෙන් පොහොය විචාරීම ද අවවාද ඇසීම ද කලයුතුය

4. වස් විසු භික‍ෂුව උභය සංඝයා ඉදිරියේ පවාරණය කල යුතුය

5. ඇවැතකට පැමිණි භික‍ෂුණිය විසින් සංඝයා දෙකොටස වෙත පක‍ෂයක් පුරණ හික්මීමෙහි හැසිරිය යුතුයි.

6. දෙවර්ෂයක් ධර්ම සයෙක්හි හික්මෙන ලද හික්මීම් ඇතිව හික්මෙන්නිය විසින් දෙ වැදෑරුම් සංඝයා කෙරෙහි උපසම්පදාව සෙවිය යුතුය.

7. කිසියම් කරුණකින් භික‍ෂුණිය විසින් භික‍ෂූන්ට ආක්‍රේශා නොකළ යුතුය. පරිභව නොකළ යුතුය.

8. අද පටන් භික‍ෂුණීන්ට භික‍ෂූන් කෙරෙහි වචන මාර්ග වැසූයේය. භික‍ෂුණීන්ට භික‍ෂූන් කෙරෙහි වචන මාර්ග නොවැසුවේය.

මෙසේ කරුණු අට ප්‍රජාපතී ගෝතමී තුමියට පැවසීමේන් අනතුරුව සසුනට තිබු දැඩි කැමැත්ත නිසා ඇය මෙම කරුණු 08 පිලිගෙන සසුන් ගතවන ලදී.

මෙම සිදුවීම කෙරෙහි බුද්ධිමත් අවධානය යොමු කරන ඕනෑම කෙනෙකු හට බුදුදහම තුල කාන්තාවට හිමිව පවතින ස්ථානය අවබෝධ කරගැනීම අපහසු නොවනු ඇත. විශේෂයෙන් ඉහත 08න් 01, 02, 07 හා 08 කරුණු පිලිබදව හොද අවධානයක් යොමුකලේ නම් මෙය පහසුවෙන් අවබෝධ කරගනු ඇත. මෙසේ මා කරුණු බුද්ධ දේශන ඇසුරින් ඉදිරිපත් කරන විට සමහරක් බෞද්ධ විද්වතුන් මෙම කරුණු කාරණයන් සදහා විවිධ අර්ථ කථන ලබාදීමට පු`එවන. මෙහිදී මෙම සිදුවීම මුල සිට අගදක්වා මධ්‍යස්ථව හිද නිරීක‍ෂණය කලයුතුයි. එනම් ප්‍රජාපතී ගෝතමී තුමියගේ අඛණ්ඩ උත්සාහය, ආනන‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සෙගේ අඛණ්ඩ උත්සාහය පිලිබදව ගැඹුරින් අධ්‍යනය කලයුතුයි. එවිට එදා පැවතී සමාජයත් ඒ සමාජයට ප්‍රකාශිත බුදුදහම තුල කාන්තාවට හිමිව පැවතී ස්ථානයත් පහසුවෙන් අවබෝධ කරගත හැක. මෙය වඩාත් හොදින් අවබෝධ කරගැනීම සදහා මෙම සිදුවීම අවසානයේ ආනන‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ හට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පවසන කාරණය ඉතා වැදගත් වේ. එනම්,

“ආනන‍දය, ඉදින් ස්ත්‍රීය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ප්‍රකාශ කරණ ලද ධර්මයේ පැවිද්ද නොලැබූයේ නම්, ආනන‍දය, බ්‍රහ්මචරය්‍ය බොහෝ කල් සිටියේ වන්නේය. වර්ෂ දහසක් සද්ධර්මය පිහිටන්නේය. ආනන‍දය, යම් දවසෙක සිට ස්ත්‍රිය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් වදාළ ධර්ම විනයෙහි ගිහිගෙන් නික්ම අනගාරිය නම් සස්නෙහි පැවිදි වූයේද, ශාසනය වර්ෂ පන්සියයක් සද්ධර්ම සිටින්නේය. එසෙම් යම්සේ කිසි කුලයක ස්තී්‍රහු වැඩිවෙත් ද පුරුෂයන් අඩුවෙත්ද ඒ කුලයේ ගම්පහරණ සොරුන් විසින් පහසුවෙන් මැඩ පැවැත්විය යුත්තේද එසේම යම් ධර්ම විනයෙහි ස්තී්‍රය පැවිද්ධ ලබයි ද ශාසනය බොහෝ කල් නොපවතින්නේය, එසේම සම්පූර්ණ වු හැල් කෙතෙහි සුදු ඇට ඇති රෝග පහළවේද එසේ ඒ හැල් කෙත බොහෝ කල් නොපවතී එසේම ස්ත්‍රිය යම් ධර්ම විනයක පැවිද්ද ලබයි ද ඒ ධර්ම විනය බොහෝ කල් නොපවතී…………………………”


මේ අනුව කාන්තාව සම්බන්ධයෙන් බුදුදහමේ ස්ථාවරය ද පහසුවෙන් අවබොධ වේ.

අබු අර්ශද්

ඉස්ලාම් කාන්තාවට ලබා දී ඇති අයිතීන් -කෙතරම් දුරට කාන්තා අයිතීන් ආරක‍ෂා කර ඇත්තේද?

කාන්තා නිදහස වෙනුවෙන් හඩ නැගු ඇය ඉස්ලාම් දහම ප්‍රචාරය කරන උතුම් කාන්තාවක් වූයේ කෙසේද?

දික්කසාදය හා ඉස්ලාම් නීතිය

හිජාබ් -ෆර්දාව ඇඳීම ඔවුන්ගේ නිදහස පැහැරගැනීමක්ද?

ශ්‍රී ලාංකීය සමාජය තුල වැඳුම් පිදුම් හා විවිධ ඇදහිලි ක්‍රම

මිනිස් වර්ගයාගේ මෙලොව සම්භවයේ පටන් ඔහු විවිධ වූ විශ්වාසයන් මත පදනම්ව ජීවත්වීමට පුරැදු පුහුණු විය. එසේ ආරම්භයේ සිටම තම ජීවිතයේ අංගයක් කොටගත් මේ සිරිත අදටත් අත්නොහර පැවත එනු ලැබේ. ඒ අනුව දහමක්, දර්ශනයක්, ඇදහිල්ලක් පිලිපදින්නේ නැති පිරිස් දැකීම ලොව දුලබ දසුනකි. ආගමක්‌ දර්ශනයක් පිලි නොපැද්දත් විවිධ වූ ඇදහිලි අදහන පිරිස් ලෝකයේ දක්නට ලැබේ. මෙහි වැදගත්ම කාරණය වන්නේ මෙවැනි පිරිස් ලාංකීය සමාජයේත් ජීවත්වීමයි. අද අප මෙහිදී කථා කරන්නේ මෙම කාරණය එනම්, ලාංකීය සමාජය තුල පවතින් ප්‍රධාන ආගම්වලට අමතරව පවතින විවිධ වූ ඇදහිලි පිලිබදවයි. මනුෂ්‍යයන් වශයෙන් නිදහසේ සිතන්නට සහ තීරණයක්‌ ගන්නට කිසිදු බාධාවක් නැත. ඒ අනුව කාලයත් තම බුද්ධියට අනූකූලවත් ඔහුට තම ආගම හෝ ඇදහිල්ල තීරණය කර ගන්න හැකිය. එය මානවයාට නීතියානුකූලවද ලබා දී ඇති අයිතිවාසිකමකි. එක්‌සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් ප්‍රකාශනයේ 32 වන වගන්තියට අනුව,

‘‘යමකුට තමන් කැමැති ඕනෑම ආගමක්‌ ඇදහීමට, වතාවත් කිරීමට, විශ්වාස කිරීමට, ප්‍රකාශ කිරීමට,දේශනා කිරීමට හෝ ප්‍රචාරය කිරීමට අයිතියක්‌ ඇත.‘‘

මෙසේ නීතියානුකූල අයිතිය හිමි වූ පමණින් අන් අයට බාධා වන අයුරින් එහි ක්‍රියා නොකල යුතුය. එසේම කිසිවකු කිසිදු ආගමක් දර්ශනයක් පිලිගෙන තමන් දරණ මතයෙන් ඉවත් වන්නට සිතන්නේ නම් ඔහුට ඉහත අයිතීන් සියල්ල ඒ ආකාරයටම හිමිවිය යුතුය. විවිධ ආගම් ඇදහූ දෙමාපියන්ට දාව උපන් දරුවෝ වැඩිවියට පැමිණි පසු තම දෙමාපියන්ගේ ආගම පසෙකලා තමාට කැමති ධර්මය වෙත හැරුණු අවස්‌ථා කොතෙකුත් ඇත. මේ සියල්ල හරි එසේත් නැත්නම් වැරදි යන තීන්දුව දීමට අප ඉක්මන් නොවෙමු. එය මෙම මාතෘකාව තුලට අදාල ද නොවේ. නමුත් අපි අදහන දේ පමණක්‌ හරිය කියා අනුන්ගේ පෞද්ගලිකත්වයට අත ගසා එයට විරුද්ධවීමට අපට අයිතියක්‌ නැත. ඔහු හෝ ඇය අන්ධව විනාශයට ඇදීයන අන්දම අපට බලා සතුටු විය නොහැක. අප සිතන්නේ ඒ ඒ ආගම් හා දර්ශනයන් පිලිගන්නට ඔවුනට අයිතිය තිබෙනවා සේම එහි දකින හොද නරක පිලිබදව කථා කිරීමේ නිදහස ද සමාජයක පැවතිය යුතු යන්නයි. එසේ පැවතීම තුල සමාජයට මේ ඇදහිලි හා විශාවසයන් පිලිබදව අවබෝධයක් ලබාගැනීමට හැකි වනු ඇත. එම යහපත් වූ අරමුණ පෙරදැරිව අද ලාංකීය සමාජයේ ප්‍රසිද්ධියේ සහා අප්‍රසිද්ධියේ සිදුවන විවිධ ආගම් සහ ඇදහිලි ක්‍රම පිලිබදව දැන් අවධානය යොමු කරමු.


අද ලාංකීය බොහෝ පිරිස් බුද්ධාගම, ක්‍රිස්‌තියානි ආගම, ඉස්‌ලාම් හා හින්දු ධර්මය හැරුණු විට වෙනත් කිසිදු දහමක් හෝ දර්ශනයක් පිලිබදව නොදනී. ඒ ප්‍රධාන ආගම් හතරට අමතරව තව බොහෝ ආගම් හා ඇදහිලි අප අවට පවතී.

  • ගස්‌ ගල් වැඳීම ආදී මිනිසාගේ පටන් පැවත එන වන්දනා ක්‍රමයකි.

  • ඉර හඳ තරුවලටද වැඳුම් පිදුම් කරන අය තාමත් අප සමාජයේ සිටිති.

  • තමාට වඩා විශාල ගල් කුලක්‌ හෝ පර්වතයක්‌ දුටු කළ එසේත් නැත්නම් සශ්‍රරීක කන්දක්‌ ගිරි ශිඛරයක්‌ දකින කල ගල් යුගයේ මිනිසා එය මහ බලවන්තයකු යෑයි සිතා එයට වන්දනාමාන කරන පිරිස් ද සිටී.

  • ආලෝකය දෙන සූර්යයා සෞම්‍ය ගෙන දෙන චන්ද්‍රයා දැක ඒවා දෙවිවරුන් යෑයි සිතාවන්දනා කරන පිරිස් ද අප අතර අදටත් සිටී.

  • කලා රසාස්‌වාදයෙන් අනූන ඕනෑම දෙයක්‌ දෙස වෙනස්‌ ආකාරයෙන් බැලිය හැකි නිර්මාණශීලී කලාකරුවන් විසින් දෙන අලංකරණ නිසාද සමහර චලන වස්‌තුවලට දේවත්වයක්‌ ලැබිණි. හිරු දෙවියෝ, සඳ දෙවියෝ, වැස්‌ස වලාහක දෙවියෝ, අහස්‌ දෙවියෝ, සුළං දෙවියෝ වැන්නවුන් බිහි වීම එහි ප්‍රතිඵලයක් වන අතර මෙයත් අප අතර අදටත් පවතී.

  • ග්‍රීක පුරාණයේද සියුස්,‌ වීනස්‌, ඇපලෝ වැනි දේව චරිත තුලින් අද අපට දායා ද වු ගස්‌වල වැඩ සිටින රුක්‌ දෙවිවරු හා සමහරු රූස්‌ස ගස්‌වලට වන්දනාමාන කරන්නේ ඒ ගහේ වැඩ සිටින දෙවි දේවතාවන් වැදුම් පිදුම් කරන පිරිස් ද අප අතර සිටී.

ඉහත සදහන් ආකාරයේ විශ්වාසයන් හා ඇදහිලි වන ගස්‌ ගල් වන්දනා කරමින් ඒවාට පුද පූජා පවත්වමින් කාලය කා දමනවාට අමතරව සාත්තර කීම, පේන බැලීම, නැකැත් කේන්දර බැලීම, පොල් ගැසීම ගුරුකම් තේවාවන් කිරීම වැනි දේ කරන ස්ථාන ද ලාංකීය සමාජය තුල සුලබ දසුනකි. මේවා ඉහත සදහන් ප්‍රධාන ආගමික ස්ථානවල සිදුවීම සුවිශේෂි කාරණයකි. අද සමාජයේ පන්සල්වල හා කොවිල්වල දේවාල කුටි ඉදිකොට එම ආගම්වල ආශිර්වාද ඇතුව මේවා සිදුවේ. මීට අමතරව සමහරක් දේවාලවල එනම් කතරගමට මුන්නේස්‌වරමට හෝ වැල්ලවත්තේ වේල් පලට ගියොත් ඔබ දකින සිරුරට කටු ගසා ගැනීමේ කොකු වලින් එල්ලෙමින් හරෝහරා කියමින් කරන දේව නමස්‌කාර ඇඟ කිළි පොලා යන්නකි. සමහරු කියන්නේ එවැනි පුද පූජා පිළිගන්නට දෙවියන් කැමතිවේවිද? යනුවෙනි.

ඉහත ආකාරයට ප්‍රසිද්ධියේ කරනු ලබන විවිධ ඇදහිලිවලට අමතරව අප්‍රසිද්ධියේ කරනු ලබන ඇදහිලි කිහිපයක් ද ලාංකීය සමාජයේ දක්නට ඇත. මේවා පිලිබදව නිසි හෙලිදරව්වක් බොහෝ විට සිදු නොවන අතර මෙවන් පිරිස ගැන ගවේශණයක් සිදුකොට 2009 ඔක්තොම්බර් මස 18 දින දිවයින පුවත්පතට මිත්‍ර ශ්‍රී කරැණාසේන තම අත්දැකීම් ඉදිරිපත් කල ලිපිය මෙහි දී සාරාංශ කොට ඉදිරිපත් කරමි.

‘‘……………..සමහරු හිස මුඩු කරගෙනය. තවත් අය ඇඟේ විකාර කරගෙනය. සමහරු ගින්දරට වඳිති.තවත් අය ඇඳුම් නැතිව හෙළුවෙන් පාරේ ඇවිදිති. එසේ ඇඳුම් නැතිව ඉන්නේ නිගන්ඨයන්ය. එතරම් බහුල නොවුණත් අදටත් ඉන්දියාවේ ශ්‍රී මහ බෝධිය පසුපස කලාපයේ මේ නිගන්ඨයන් නිර්වස්‌ත්‍රයෙන් තම ආගමික වතාවත් වල නිරත වෙනු එහි යන අයෙකුට දකින්නට හැක. භාරතීය ජෛන ආගමක්‌ නොවුණද ඇඟේ නූල්පොටක්‌වත් නැතිව වනගතව සොබාදහම වඳිමින් එයට නමස්‌කාර කරමින් ගීත ගයමින් සිටින තවත් නිර්වස්‌ත්‍ර ගෑනු පිරිමි පිරිසක්‌ මේ ලෝකයේ සිටිති. අප රටටත් ඉතා සුළු ලෙස ඒ අයගේ සාමාජිකයන් පැමිණෙන්නේය. සමහරු සංචාරක කාලයට මෙරටට පැමිණ කුඩා කණ්‌ඩායම් සමග වන වැදී තම වන්දනාව කරති. නිරුවතින් සිටියද ඔවුන් අතර ලිංගික ක්‍රියාවන් සිදුවන්නේ නැත. එසේම කෘතිම දේවල් හෝ පරිසරයට හානිකර දේවල් භාවිතා කරන්නේ නැත.

දිනක් මා කතරගම වැඩහිටි කන්දේ සිට ගෝතම ගමට ආ මාතර සාමි සමග කිරි වෙහෙර පිටුපස හද්ද කැලේ කෙටි අඳනයකින් පමණක්‌ සැරසී භාවනායෝගිව සිටිද්දී මෙවැනිකණ්‌ඩායමක්‌ හමුවිය. ඔවුන් වැඩිදෙනා ජර්මන් ජාතික අයය. එම පිරිසේ නායකත්වය දැරුවේ ස්‌ටෙලා නම් රූමත් හොඳ උසමහත කාන්තාවකි. මැදි වයස ඉක්‌මවූ ඉතාලියානු ජාතික වයලීන් වාදිකාවක්‌ද එදා ඒ කණ්‌ඩායමට ඇතුලත්ව සිටියාය. කැලේ මැද අහම්බෙන් හමුවූ ස්‌ටෙලාගේ නායකත්වය යටතේ අප තිදෙනාටද දින තුනක්‌ මහ වන මැද ඔවුන්ගේ ව්‍යවස්ථාවට අනුව ඊට කීකරුව සොබාදහමට ගරු කරමින් ගිටාර් වයමින් පලතුරු එළවළු කමින් පිරිසිදු ජලය පමණක්‌ පානය කරමින් සිටින්නට සිදුවිය. එකල අවිවාහක තරුණයන්ව සිටි මාත් ප්‍රදීප් නම් මිතුරාත් මෙය අමාරුවෙන් ඉවසා වැදෑරුවත් අප සමග සිටි වයෝවෘධ සාමි නම් කළේ තම ඇස්‌ රෙදි කඩකින් වසා ගෙන හැම තප්පරේම ස්‌ත්‍රෝත්‍ර ගායනා කිරීමයි. මෙම පිරිස ලබ්ධියක්‌ හෝ ගුප්ත ඇදහිලිවන්තයන්ගේ කණ්‌ඩායමකි. මේ අය උපන් සැටියෙන් සැමදාම සිටින්නේ නැත. ඔවුන් ඒ සඳහා නිවාඩු ලබා ගෙන මහත් භක්‌තියෙන් ඒවා කරති. මැවිල්ල අගය කිරීම මෙම උප සංස්‌කෘතියේ අරමුණු වෙයි.

දේව දරුවෝ නම් වූ තවත් ලබ්ධියක්‌ ලොව පුරා ක්‍රියාත්මක වෙයි.

මෙය ලංකාව තුලද ඉතා රහසින් කුඩා පරිමාණයෙන් පැවැත්වෙන බව අපට සැලවිය.

උන්ගේ ඇදහිලික්‍රමය වන්නේද නිරුවතින් එක්‌ කාන්තාවක්‌ නමස්‌කාර කිරීමයි. මෙහිදී සමහර විට බහු ලිංගික කාර්යයන් වන බවද අපට ආරංචි විය. මගේ සහායකයකුව සිටි රත්ගම සුරේෂ් මල්ලීත් සමග මා වරක්‌ වෙස්‌ වලාගෙන ගාලු මුවදොර අසල පිහිටි හොඳින් දොරගුළු දමා වසන ලද සුවිසල් ශාලාවකට රිංගන්නට තැත් කළේ මේ වන්දනාව ගැන හොඳින් විමර්ශනය කරන්නටයි. අපට ඇතූළට යැමට කිසිසේත්ම ඉඩ නොලැබුණත් අමාරුවෙන් කුඩා කවුළුවකින් ඇතුළේ වුණ ජුගුප්සාජනක දේවල ඡායාවන් දැක ගන්නට ලැබිණි. ඉන් පසු එම ස්‌ථානයේ කිසිම දිනක ඒ වන්දනාව පැවැත්වූයේ නැත. ඔවුන්ට අප ගැන ඉව වැටී තිබුන අතර විශාල මුදලකට කුලියට ගෙන තිබූ එම ශාලාවද හැර දමා ගොස්‌ තිබිණි. කාලෙන් කාලෙට ලෝකෙට එන විවිධ ඇදහිලි ක්‍රම අප රටේ අයද ආදරයෙන් වැළඳ ගන්නට පසුබට නොවෙත්. බොහෝ අය මේවායින් බලාපොරොත්තු වන්නේ ධනවත්වීම,සෞභාග්‍ය සහ මිල මුදල් වැනි භෞතික දේවල්ය.

ළඟ තබා ගත් විට මුදල් ලැබෙන බව පවසමින් අද අප රටේ අලෙවි වන

  • රන් පැහැති කාසි වර්ගයක්‌ ඇත.

  • කාඩ් වර්ග හෝ සන්නස්‌ වැනි දේ ඇත.

  • රූප ඇත.

  • ලකී ප්ලාන්ඩ් නම් වූ චීනයේ හැදෙන කුඩා ජලජ උණබම්බු විශේෂයක්‌ද ඇත.

  • රුවල් නැවක්‌ ගෙයි සාලයේ තබා ගත් විට ධන සම්පත් උදාවන බවත් සෞභාග්‍ය ළං වන බවත් සිතා බොහෝ අය අනුන් කරන්නන් වාලේ මේවා තම නිවසේ තබා ගනිති.

මෙවැනි දෙයට පුවත්පත්වලින් මෙන්ම රූපවාහිනී නාලිකාවලින්ද ප්‍රචාරයක්‌ ලබා Kapruka Sri Lankaදෙති. අද නගරයේ හෝ ගමේ කඩයකට සාප්පුවකට හෝ හෝටලයකට ගියොත් එහි ඉදිරිපස මේසයේ හෝ කැෂියර් කූඩුව මත තබා ඇති තට්‌ට හිසක්‌ හා තඩි බඩක්‌ ඇති කරේ ගෝනියක්‌ එල්ලාගත් මනුෂ්‍යෙයකු ගේ රන්පාට පිළිමයක්‌ ඔබ දකිනු ඇත. පසුගිය මාසය තුළ විවිධ අවශ්‍යතා සඳහා කඩ සාප්පු හෝටල් වැනි ව්‍යාපාර ස්‌ථාන සියයකට මා ගොඩ වුණු අතර ඉන් හැත්තෑවකට ආසන්න තැන්වල මෙකී පිළිමය තබා තිබිණි. එය ඉදිරියේ පිත්තල පාට පහේ සහ රුපියලේ කාසි අඩංගු පීරිසියක්‌ද දකින්නට ලැබිණි. මෙම පිලිබදව විවිධ අය විවිධ මත පළ කරති. මා ගිය ස්‌ථානවලින් එහි අරුත නොදැන පිළිමය තියන් හිටි අය හතලිහකි. උන් කරන්නේ කුමක්‌ද කියා උන්වත් නොදනිති. වැඩි දෙනෙක්‌ කීවේ පිළිමෙ අතගෑවම සල්ලි ලැබෙනවා, බිස්‌නස්‌ වැඩි වෙනවා කියායි.

මෙයට අමතරව බජන් ගී ගයමින් රසකැවිලි කමින් තේ කහට භාජනයක හත්තක්‌ වඩවමින් කරන සායි වන්දනාව ද අප රටේ දකින්ට ඇති ඇදහිලි ක්‍රමයකි. මේ සඳහා වැඩිපුරම යොමු වන්නේ කාන්තාවන් බවට කතාවක්‌ පවතී. ඒ අතරින් තාරුණ්‍යය ඉක්‌මවන රූමත් කාන්තාවන් රැසක්‌ම සිටින බවටද රාව ඇත……………………‘‘


මේ ආකාරයේ වූ විවිධ ඇදහිලි ක්‍රමයන් ලාංකීය සමාජය තුල පවතිනවා යන්න ඔබව නියත වශයෙන්ම මවිත කරණු ඇත.

වැදගත්ම කාරණය වන්නේ මෙම පිරිස් පිලිබදව දැනුවත්ව හා අවධියෙන් සිටීමයි. උතුම් සංස්තෘතියකට උරැමකම් කියන අප සමාජය තුල මෙවැනි සංස්කෘතියක් නිර්මාණය වීම භයානක තත්වයකි. අවසාන වශයෙන් පවසන්නට ඇත්තේ ආරම්භයේ පැවසූ ආකාරයට මනුෂ්‍යාට කැමති ආගමක්‌ ඇදහීමක් තෝරගෙන පිලිපැදීමට අයිතියක්‌ ඇත. එහි අත තැබීමට හෝ විරුද්ධ වීමට අපට අයිතියක්‌ නැත. නමුත් මිථ්‍යාවෙන් සත්‍ය වෙන්කර ගැනීමට අපට සිදුවෙයි. අඳුරින් ආලෝකයටත් මිථ්‍යාවෙන් සත්‍යයටත් පැමිණිය යුතුවේ.

ඉස්ලාම්හි මානව හිතසුව පිණිස වූ මූලික අයිතිවාසිකම්

ඉස්ලාම්හි මානව හිතසුව පිණිස වූ මූලික අයිතිවාසිකම් රැසක් දැක්වේ. සෑම මොහොතකදීම ඊට ගරු කල යුතුය, ඒවා පිළිපැදිය යුතුය. යථොක්ත අයිතිවාසිකම් අත්කර ගැනීම උදෙසා, නීත්‍යානුකුල රැකවරණය පමණක් නොව, ඵලදායි සදාචාරාත්මක සැලැස්මක්ද ඉස්ලාම්, ඉදිරිපත් කරයි.

මෙසේ පෞද්ගලික හා පොදු යහපත පිණිස සිදුකරන්නාවූ සියල්ලක්ම සදාචාරත්මක වශයෙන් යහපත් වේ. අල්ලාහ් කෙරේ දක්වන ජනාදරයට අතිශය වැදගත්කමක් හිමිකරන ඉස්ලාම්, ගතානුගතිකත්වයට වහල්ව සිටීමේ කි්‍රයාවට එරෙහිව අනතුරු අඟවයි. ශ.ද්ධවූ අල්කුර්ආනයේ මෙසේ සඳහන් වේ:

—පෙරදිගට හෝ බටහිරට මුහුණ හැරවීම ශීලයක් නොවේ. ශීලය වන්නේ අල්ලාහ්, මතු දිනය, හා දේව දූතවරුන්, ශාස්තෘවරුන් කෙරේ විශ්වාසය පිහිටුවීම. අල්ලාහ් කෙරේ ස්නේහයෙන් ලේ ඥාතීන්, අනාථයන්, දිළින්දන්, මගින් හා යාචකයන් වෙනුවෙන් ස්වකීය වස්තුවෙන් විය පැහැදම් කිරීම, වහලූන් නිදහස් කරවීම, අදාළ වතාවත් පිරීම, සකාත් (ශ.ද්ධකාරක බද්ධ) ගෙවීම, පොරොන්දු ඉටුකිරීම හා දුක් පීඩා ෙඛදයන්හි දී ඉවසා සිටීම යනාදියයි. මෙවැන්නෝ සැදැහැවත්හු වෙති, මෙවැන්නෝ අල්ලාහ්ට බියැත්තෝ වෙති.˜ (ශ. අල්කුර්ආනය 2¦ 177)

මෙකී පාඨයන්ගෙන්, සිල්වත් හා අල්ලාහ් කෙරේ බියැත්තන් පිළිබඳව විසිතුරු විග්‍රහයක් කෙරේ. මිනිසා විනයාචාර ධර්ම පිළිපැදිය යුතු අතරම අල්ලාහ්ට හා හුදී ජනතාවට සෙනෙහවත් වීමෙහි ලා නිරතුරු සැළකිලිමත් විය යුතුය. මෙහිලා අවශ්‍යතා සතරක් ඉදිරිපත් කෙරේ.

(1) අපේ විශ්වාසය- භක්තිය- අව්‍යාජ විය යුතුය, අවංක විය යුතුය.

(2) සහෝදර ජනතාව වෙනුවෙන් කි්‍රයාත්මක වශයෙන් Þන පරිත්‍යාග කළ යුතුය.

(3) සමාජ සංවිධාන යනාදියට ඇප උපකාර කරමින් හොඳ පුරවැසියන් විය යුතුය.

(4) සෑම විටෙකම, සෑම මොහොතකම චිත්ත ස්ථාවරත්වය පවත්වා ගත යුතුය.

කිසියම් හැසිරීමක්- කල් කි්‍රයාවක්- යහපත් හෝ අයහපත් යැයි තීරණය කෙරෙන්නේ ඉහත සඳහන් කරුණු පදනම් කරගනිමිනි. සෑම සදාචාරාත්මක පැවැත්මක්ම මෙකී විනිශ්චය ක්‍රමය වටා, භ්‍රමණය වේ. මිනිසෙකු කෙරෙහි සදාචාරත්මක අණපනත් පැනවීමට පෙරාතුව, ඔහුගේ සෑම කටයුත්තක්, කි්‍රයාවක් මෙන්ම සෑම තැනකදීම, සෑම මොහොතකදීම අල්ලාහ් ඔහු දෙස දෘෂ්ටිය හෙලමින් සිටින බව, මුළු ලෝකයෙන්ම සැඟවුණත් අල්ලාහ්ගෙන් මුවා විය නොහැකි බව, අන් සියල්ලන්ම මුළා කළත් අල්ලාහ් මුළා කළ නොහැකි බව කවරෙකුගේ ග්‍රහණයෙන් මිදුනත් අල්ලාහ්ගේ ග්‍රහණයෙන් මිදිය නොහැකි බව යනාදිය මිනිසාගේ සිතෙහි තහවුරු කිරීම සඳහා ඉස්ලාම් වෙරදරයි. මෙසේ, අල්ලාහ්ගේ ප්‍රසාදයට ඉහවල් වූ දේ මිනිස් ජීවිතයක පරමාර්ථය විය යුතු බව නිර්ණය කොට, ඉස්ලාම් මගින් සදාචාරත්මක වශයෙන්වූ උසස් තත්ත්වයද සලසා දෙනු ලැබේ. මානව සදාචාරත්මක සංවර්ධනයෙහි අසීමිත අගයක් ඇතිකිරීමෙහිලා මෙය ඉවහල් වේ. දිව්‍යමය හෙළිකිරීම් – වහී -යනු ඥානයේ මුල සාරය වශයෙන් සලකා, මේ සදාචාරාත්මක තත්ත්වයනට අනම්‍ය බව හා ස්ථාරවත්වය ලබා දෙනු ලැබේ.

සාධාරණ හේතු සහගත ලෙස චර්යාවේ හැඩගැස්වීම අභ්‍යාස කිරීම හා වෙනස් කිරීම් කරගත හැකිය. එහෙත් හිතාමතා සිදුකරන වරදක් වශයෙන්, බැරැරුම් වෙනසක් සිදුකිරීමක් හෝ සදාචාරය ලිහිල් කරවීමක් හෝ පවත්නා අඛණ්ඩභාවය කඩකරන්නක් වශයෙන් එබඳු වෙනසක් කළ නොහැකිය. අල්ලාහ් කෙරේ ඇල්ම හා බිය හේතුවෙන් වූ සදාචාරයන්ට මෙ මගින් අනුමැතිය ලැබේ. මේ නිසා බාහිර බල පෑමකින් තොරව මිනිසා සදාචාරය ඔස්සේ යවනු ලැබේ. අල්ලාහ් සහ මතු දිනය පිළිබඳ ඇදහිලි සහිතව ඉතා ඕනෑකමින් හා උනන්දුවෙන්ද අවංකව එමෙන්ම හෘදයාංග ලෙස සදාචාරත්මක පැවතුම් සකසා ගනු පිණිස, මිනිසාට හැකියාවක් ඇති වේ.

මේ සදාචාර නීතිරීතින්හි අව්‍යාජ ස්වභාවයක් නැත, අමුතු ආටෝපද නැත, සාමාන්‍ය සදාචාර පැතුම් වලින් ඈත් කිරීමක්ද නැත, හේතු විරහිත ලෙස හෝ අතිශයෝක්තියෙන් කිසියම් අංශයක් අමතක කොට හැර දමා නැත. ව්‍යවහාරයේ ඇති සියලූම සදාචාර විනයන් ගැන සලකා ඇත. ඒ ඒ තැන්හි එකිනෙක උචිත ලෙස පිහිටුවා, ජීවන සැලැස්මක් තුළ සමස්ථයක් වශයෙන් සපුරා කි්‍රයාත්මක වන අන්දමින් වග බලාගෙන ඇත. මෙ මගින් මිනිසාගේ පෞද්ගලික හා සාමුහික ජීවන අරමුණු පුළුල්කරවනු ලැබේ. මිනිසාගේ ගෘහස්ථ හැසිරීම්, පෘථග්ජන පැවතුම් මෙන්ම, දේශපාලනික, ආර්ථීක, අධිකරණ අධ්‍යාපනික හා සාමාජික ෙක‍ෂත්‍රයන් හි කි්‍රයා කටයුතු වලදි පිළිපැදිය යුතු සදාචාර විනය ධර්මයන් විග්‍රහ කෙරේ. ඉස්ලාමිය සදාචාරයෙන්, මිනිස් ජීවිතය නිවසින් සමාජය දක්වාත්, කෑම මේසයේ සිට යුද පිටිය හා සාම සම්මේලන දක්වාත්, කොටින්ම තොටිල්ලේ සිට සොහොන් බිම දක්වා සැකසිය යුතු ආකාරය ඉගැන්වේ. ඉස්ලාමිය සදාචාරය තුළින් කිසිදු අංශයක් ගිලිහි නැත. කිසිදු ෙක‍ෂ්ත්‍රයක් මගහැරි නැත. එය අවබෝධයටද පහසුය. එමගින් ජීවිත කාර්යාවලිය උතුම් පරමාර්ථ සහිතව ඉටුකරවනු ලැබේ. මෙහිලා ආත්මාර්ථකාමි හෝ පහත් ලාභාපේක‍ෂාවෙන් ගෙවන ජීවිතයකට ඉඩ නැත.

ඉස්ලාමීය විනයෙන් යහපත් පැවතුම් සහිත, අයහපත් පැවතුම් වලින් මිදුණාවු සාර්ථක ජීවිතයක් සඳහා පෙළඹවීම සිදුකෙරේ. සිල්වත් ශික‍ෂාකාමි සඳහා පමණක් නොව, එකි යහ ගුණ ප්‍රගුණ කිරීමටත් කෙළෙස් දමනය කොට ශුභ ගුණ දහම් පුහුණු කිරීමටත් අශුභ ගුණදහම් තුරන් කිරීමටත් පොළඹවනු ලැබේ. හෘදය ශාක‍ෂියට එකඟ වූ දිවිපෙවෙතක් සකසා ගැනීමත්, කවර අවස්ථාවක් යටතේ වූවද වරදට යොමුවීමෙන් වැළකී සිටීමටත් ඉස්ලාමීය සදාචාරයේ අරමුණු වේ. මේ ඇරයුමට ප්‍රතිචාරයක් දක්වන්නෝ,

ඒකීය සමාජයක් වශයෙන් එක්රැස් කරනු ලැබ —මුස්ලිම්˜ යන නමින් හඳුන්වනු ලැඛෙති. මේ සමාජයේ සාමුහික වශයෙන් එක්සත් වෙමින් යහපත ස්ථාපනය කිරීමට හා අයහපත මුලිනුපුටා දැමීමට වෙර දැරිය යුතුය. මුස්ලිමෙකු ගේ ජීවිතයේ විවිධ අංශයන් හිදී බලපාන අයුරින් උගන්වන ලද සÞචාර මූලධර්මයන් කීපයක් මෙහිලා සඳහන් කෙරේ.

අල්ලාහ් පිළිබඳ මතකය :

මේ වු කලී, මුස්ලිමෙකු තුළ පිහිටිය යුතු උසස්තම ලක‍ෂණය වශයෙන් කුර්ආන්හි සඳහන් වේ. —ඔබ අතුරින් අතිශය සම්මානනීය අය වූ කලී, අල්ලාහ් අබියස, අල්ලාහ් පිළිබඳ මනා සිහියක් සහිත පුද්ගලයාය.˜ (ශ. අල්කුර්ආනය 49¦ 13)

අවනත භාවය, සන්සුන් තැන්පත් භාවය, ආත්ම දමනය, සත්‍යවාදී භාවය, අවංක භාවය, විනීත භාවය, ඉවසිලිවන්ත භාවය, ස්ථාවරත්වය හා පොරොන්දු ඉටුකිරීම් යනාදිය අල්කුර්ආනයෙන් පුන පුනා ඉගැන්වෙන සදාචාර විනයන්ය, අල්කුර්ආන්හි මෙසේ සඳහන් වේ.

—තවද අවංක හා ස්ථාවර වූවන්ට අල්ලාහ් ඇලූම් කරයි.˜ (ශ. අල්කුර්ආනය 3¦ 146)


—යහපත සිදුකරන්නන්ට අල්ලාහ් යහපත සලසන බැවින් ඔබේ රක‍ෂකයාගෙන් කමා භාජනය පිණිසත් ඔහු පිළිබඳ මතකයෙන් යුතුව ඇති කල්හි හා නැති කල්හි දන්පින් කරන්නා වූත්, කෝපය දමනය කරගන්නා වූත්, සහෝදර දනන් (ගේ වරදට) සමාව දෙන්නා වූත් පින්වතුන් සඳහා, වෙන් කොට ඇති ස්වර්ග සම්පත්තිය පිණිසත් ඔබ තරඟකාරිව ඉදිරිපත් වන්න.˜ (ශ. අල්කුර්ආනය 3¦ 133- 134)


—නිසි කල සලාත්හි යෙදෙන්න, යුක්තිය ඉටුකරන්න, වරදින් මිදෙන්න, කුමක් සිදුවෙතත් ඉවසිලිවන්ත වන්න, එය වෙනස් නොවන සුළු ධර්මතාවයකි˜ අනුන් අභියස අහංකාර නොවන්න. මහ පොළොව මත අවිනීත ලෙස ගමන් නොකරන්න. අල්ලාහ්, උඩගු හා පුරසාරම් දොඩන්නන් නොරුස්සයි. ඔබ ගේ (පා) පියවර අතර සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයේ පරතරයක් තබා ගන්න. කට හ~ පහත කරගන්න. උස් හඬ්න් කරන කතාව, ඇත්තෙන්ම බූරුවාගේ ඛෙරිහන් බඳු වේ.˜ (ශ, අල්කුර්ආනය 31¦ 18- 19)

මුස්ලිමෙකු ගේ විනයගරුක හැසිරීම් ලූහුඬ්න් දක්වන විලාශයෙන් ශාස්තෘවරයානන් මෙසේ ප්‍රකාශ කළහ.

—මගේ ආරක‍ෂකයා මට අණපනත් නවයක් පවරා ඇත. එනම් හුදෙකලාව හෝ සාමුහිකව සිටියත් නිරන්තරයෙන්ම අල්ලාහ් පිළිබඳ සිහිය, කෝපාවිෂ්ඨව හෝ සතුටු සන්සුන්ව සිටියත් යුක්තිය තෙපලීම, දුප්පත් හෝ ධනවත්ව සිටියදීත් තැන්පත්වීම, මගෙන් ඉවත් වූවත් යළි ළංකරගැනීම, මා පිටුදකින උදවියටත් උදව් උපකාර කිරීම, නිසොල්මන්ව සිටියදී චින්තනයෙහි නිරතවීම, මා බලන බැල්ම අවවාදානුශාසනාවක් වීම, සහ නිවැරදි දේ අවධාරණය කරවීම යන නවයයි, ඒ.˜

සමාජියීය වගකීම්:


ඉස්ලාමීය ඉගැන්වීම අනුකුලව, සාමාජික වගකීම් වනාහි කරුණාව හා පරාර්ථය පිණිස විය යුතු වේ. විශේෂ අවස්ථාවන්හි දී කරුණාව පිළිබඳ වූ මෙකී පුළුල් ශීලය නොසලකා හරිනු ලබන බැවින්, විවිධ අවස්ථාවන් පිළිපැදිය යුතු කරුණාව පිළිබඳ විශේෂ කි්‍රයාවන්, වගකීම් හා සම්බන්ධතා පිළිබඳව විග්‍රහ කෙරේ. සම්බන්ධතා පිළිබඳව පුළුල්ව සැලකීමේ දී අපගේ මූලික වගකීම වනුයේ, දෙගුරුන්, සැමියා, අඹුදරුවන් හා ඉනික්බිතිව සෙසු ඥාතීන්, අසල්වැසියන්, මිතුරන් හා දන්නා හඳුනනවුන් අනාථයන් හා වැන්දඹුවන්, ස්වකීය සමාජයේ දිළින්දන්. සහෝදර මුස්ලිමුන්, සකල මිනිසුන් හා සත්වයින් ද කෙරෙහිය.

දෙගුරුන්:

මව් පිය දෙදෙනාට ගරුකිරීම හා උපස්ථාන කිරීම, ඉස්ලාම් හි අවධාරණයෙන් ඉගැන්වේ. මෙය ඉස්ලාමීය භක්තියට ඉවහල් වන, වැදගත් අංශයක් වේ.

—ඔබේ ආරක‍ෂකයා තමා හැර සෙස්සෙකු නොපුදන ලෙසත් දෙමව්පියන්ට කරුණා දයාව ලෙසත් ඔබට අණකරයි. ඔබේ ජීවිත කාලය තුළ ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු හෝ දෙදෙනාම මහළු වියට පත්වූවා නම්, ඔවුන්ගේ සිත් රිදවන කිසිදු වදනක් පැවසීම හෝ ඔවුන් කොන් කිරීම නොකරන්න. ඔවුන්ට ගරුසරුව කතා කරන්න. කාරුණික ලෙස කීකරු වන්න. පසුව පවසන්න.

—මගේ ආරක්ෂකයාණෙනි, මා කුඩා කල ඔවුන් මා කෙරේ දැක්වූ සෙනෙහස මෙන් ඔවුන් කෙරේ ඔබේ පරම දයාව දක්වන්න.˜ (ශ.අල්කුර්ආනය 17: 26).

සෙසු ඥාතීන් :

—දිළින්දන් මගින් මෙන්ම බන්දුන්ට ද හිමිවිය යුතු උරුමකම් ප්‍රදානය කරන්න. තවද නාස්ති කාරයෙකු මෙන් ඔබේ වස්තුව විනාශ නොකරන්න.˜ (ශ. අල්කුර්ආනයථ 17: 26).

අසල්වැසියන්:

නබි (සල්) තුමාණෝ මෙසේ වදාළහ: —අසල්වැසියා, සාගින්නෙන් පීඩා විඳින කල, කුසපුරා ආහාර ගන්නා, මුස්ලිමෙක් නොවේ. තවද ස්වකීය නොපනත් පැවතුම් නිසා අසල්වැසියා අනාරක‍ෂිත තත්ත්වයේ පසුවේ නම් ඔහු විශ්වාසවන්තයෙකු (ශ්‍රද්ධාවන්තයෙකු) නොවේ.˜

සැබවින්ම කුර්ආනයට හා සුන්නාහ්වට (ශාස්තෘවරයානන්ගේ ජීවිතයට) අනුකූලව, මුස්ලිමෙකු විසින් සදාචාරාත්මක වගකීම් ඉටුකළ යුතුවන්නේ, ස්වකීය දෙගුරුන් නෑ හිතවතුන් හා අසල්වැසියන්ට පමණක් නොවේ. සමස්ත මානව සංහතියම, සකල ප්‍රාණයෙකුම, ඵලදායි ගස්, පැලෑටි වස්තූන් කෙරේද ඉටුකළ යුතු වගකීම් ඇත. නිදසුනක් වශයෙන්, විනෝදය සඳහා සත්ව හා කුරුළු දඩයම් යනාදියට අවසරයක් නැත. එසේම උග්‍ර අවශ්‍යතාවයකින් තොරව ඵල දරන වෘක්ෂලතාවන් කපා හැරීමද තහනම් කොට ඇත. මෙසේ, මූලික සදාචාරාත්මක පැවැත්මේදී ඉස්ලාම් මගින් උසස් සදාචාරාත්මක විනයක් ගොඩනගා ඇත.

ඒවායේ ශ්‍රේෂඨත්වය, මිනිසාට පහසුවෙන්ම අවබෝධවනු ඇත. ඉස්ලාම් මගින්, මිනිසුන් කෙරෙන්, ආත්ම වර්ණනාව, දුෂ්ඨ පාලනය, අශික‍ෂිත හා අවිනීත භාවය යනාදිය කෙළෙස් දුරු කැරවේ. ඒ වෙනුවට, අල්ලාහ් කෙරේ බියැති, ශ්‍රද්ධාවත් ප්‍රතිපත්තිගරුක හා වරදෙහි නොබැෙඳන පුරුෂයන් ගොඩනගනු ලැබේ. සදාචාරාත්මක වශයෙන් වූ වගකීම් පිළිබඳ හැඟීම් පුබුදුවන්නා වූ අතරම ආත්ම සංයමයට ඉවහල්වන හැකියාවද වඩවයි. ඉස්ලාම් මගින් සෑම විටෙකම, කරුණාව, දයාව ත්‍යාගශීලි භාවය, අනුකම්පාව, සමාදානය, අනුන්ගේ සෙත් පැතීම, විනීත භාවය හා සියලූ සත්වයන් කෙරෙහි සත්‍යවාදි භාවය පිහිටුවා ගැන්මේ හැඟීම් පෝෂණය කෙරේ. එමගින්, යහපත සැලසෙන සෑම උතුම් කාර්යයක් සඳහාම අනුබලය ලැබේ.