Tag Archives: වක්තෘවරුන්

සහෝදරත්වයේ වර්ධනය සහ ‘හජ්’ උත්සවය

ලෝකයේ නන් දෙසින් මුස්ලිම්වරු සෑම වසරක්ම පාසාම මක්කාවේ එක්රැස්වීම “හජ්” සොයා යාම නමින් හැඳින්වේ. ඉස්ලාම්හි පස්වන අනිවාර්ය කටයුත්ත හජ් ඉටු කිරීම වේ. තම ජීවිත කාලයේ දී වරක් වත් මෙය ඉටු කළ යුතුයි. පහසුකම් හා ශරීර සනීපය ඇති සෑම ස්ත්‍රී පුරුෂයකුටම මෙය අනිවාර්ය යුතුකමක් වන්නේ ය. පහසුකම් හා ශරීර සෞඛ්‍ය තිබියදීත් “හජ්” වන්දනය ඉටු නොකරන්නත් යහුදියෙක් හෝ නසාරාවරයෙක් වශයෙන් මරණයට පත් වන්නේය යනුවෙන් මුහම්මද් නබි (සල්) තුමාණෝ පැවසූහ.


නබි ආදම් (අෙලෙ) තුමා මැවීමට පෙර මලාඉකාවරුන් කඞබාව ගොඩ නංවා “තවාෆ්” කළහ. නබිතුමා භූමියට බට පසු එය ප්‍රතිසංස්කරණය කර ඉටු කළේය. නබී ආදම් (අෙලෙ) තුමා පටන් සියලු නබිවරුන්, නොයෙකුත් සමාජයට අයත් වුවත් කඞබාව නරඹා හජ් ඉටු කළහ. ඉබ්‍රාහිම් (අෙලෙ) නබිතුමා හා එතුමාගේ පුත් ඉස්මායිල් (අෙලෙ) නබිතුමා යළිත් කඞබාව ඉදිකළේය. මෙය සිදුවූයේ අදට අවුරුදු දහස් ගණනාවකට පෙරය.

නොයෙකුත් දෙසින් පැමිණෙන මුස්ලිම් බැතිමතුන් අතර දුප්පතුන්, පොහොසතුන්, සේවකයන්, රාජ්‍ය පාලකයන්, ආගමික නායකයන්, උගතුන් හා නූගතුන් ආදී නොයෙකුත් අය අතරින් නානා භාෂා කතාකරන නානා වර්ණයෙන් යුත් තානා ජාතිහු එහි එක්රැස් වන්නෝය. දුප්පත්කම හා පොහොසත්කම වැනි භේදයෙන් තොරව සියල්ලෝම අල්ලාහ්ත අලාගේ වහලුන් වන බව පිළිගත්තෝය. යහපත් අන්දමට ඉටු කෙරෙන “හජ්” වන්දනාවට ස්වර්ගය හැර වෙන කිසිම වේතනයක් නැත යැයි මුහම්මද් (සල්) තුමාණෝ පැවසූහ.

එහි සුදු වස්ත්‍ර ඇඳ “හජ්” සඳහා “ඉහ්රාම්” බැද ගත්තෝය. ලෙබ්බෛක් ! අල්ලාහුම්ම ලෙබ්බෛක් !! ලා ෂාරික ලක ලෙබ්බෛක් !! එනම් මම පැමිණියෙමි මගේ් අල්ලාහ් මම පැමිණියෙමි ඔබ හා සමානවක් කිසිවෙක් නැත. අල්ලාහ් ඔබ වෙත මා පැමිණියෙමි යන එකම ශබ්දයෙන් සියලු දෙනා අල්ලාහ් තආලා අමතන්නෝ ! ඇඳුම් පැළඳුම් වලින් හෝ කුල, ගෝත්‍ර, වර්ණ වැනි කිසිම භේදයකින් තොරව සියල්ලෝම එක්රැස්ව එක මවකගේ උපන් දරුවන් මෙන් සහෝදරත්වයෙන් හා සමගි සමානත්වයෙන් “හජ්” ඉටුකරති.

“හජ්” ඉටුකරන්න ජලයේ කිලිට සෝදා හරින්නාක් මෙන් හජ්ජය පාපයන් සෝදා හරින්නේ යැයි නබි (සල්) තුමාණන් පැවසූහ. හජ් ඉටුකළ අය එදින උපන් බිළින්දන් මෙන් පව් නොකළ වුන් වන්නේය. ඔවුන්ගේ යාඥාවලින් පිළිගනු ලැබේ. හජ් වන්දනයට යන අයට නබි (සල්) තුමා තැන්පත් කොට ඇති සාමාධිය සියාරතුල්රවිලතුන් නබි දැක ගැනීම ස්තී‍්‍ර පුරුෂ දෙපක්ෂයටම හිමි වූ විශේෂ සුන්නතයක් වේ. වන්දනා කරුවෝ හජ් වලට පෙර හෝ පසු මදිනාවට ගොස් මෙම සමාධිය සියාරත් කර ගනිති.

මගේ සොහොන දැක ගන්නා අයට “ෂෆාත්” හිමි වේ යැයි මුහම්මද් නබි (සල්) තුමා පැවසූහ. තවද මගේ මරණයෙන් පසු හජ් වන්දනය නිම වී මාගේ සොහොන දැක ගැනීමට පැමිණෙන අය හා මා ජීවත්ව සිටියදී මා දැක ගැනීමට පැමිණෙන අය හා සමාන වේ. මෙවැනි උසස් තත්ත්වයන් ලැබෙන පුණ්‍ය භූමිය “හජ්” ඉටුකිරීමේ උතුම් භාග්‍යය අපටත් අල්ලාහ් සුබහානතආලා ලං කර දෙත්වා !

ආමින් !
රුසෙයික් ෆාරුක්

බයිබලය-යේසුස් වහන්සේ- මෝසෙස්-මුහම්මද් නබි (සල්)

මෙය මමත් භාර්්‍යාවත් ඉස්ලාමයට ආ මුල් කාලයයි. සර්ව බලධාරි අල්ලාහ් දෙවිඳුන්ගෙන් යහ මග ලබා යන්තම් මුස්ලිමෙක් ලෙස ගමන් ඇරඹුවා පමණි. ඉස්ලාමය වෙත පැමිණෙන මුද්ගලයා මුහුණ දෙන ඊළඟ අභියෝගය නම් තමන්ගත් තීරණය හරි දෝ යන දෙගිඩියාවයි. වැරදීම මනුෂ්‍ය ස්වභාවයක් නිසා මමත් භාර්්‍යාවත් ගත් තීරණය හරි එකක් දැයි සිත දෙගිඩියාවෙන් පෙළෙන්නට වුණි. මෙසේ අප ඉස්ලාමයට පැමිණි වග අපගේ අසල්වැසියන්වත් නොදැන සිටීමට ප්‍රවේශම් වුනෙමු.

එහෙත් බළළා මල්ලෙන් එළියට පැන තිබුණි. මගේ බිරිය මටත් නොදන්වා අප ඉස්ලාමය වැළඳ ගත් බව සිය මිතුරියකට පැවසුවාය. ඇය රෝමානු කතෝලික දහමෙන් කිතු දහම වෙත හැරුණු කෙනෙකි. කලකට ඉහත ඇගේ නිවසේ යාඥා මෙහෙය සිදු කරන ලද්දේ මා විසිනි. ඇය විවාහ වී සිටින පුරුෂයා ඉතා භක්තිමත් කිතුණුවෙක් වූ අතර උපතේ සිටම කිතුණු ලබ්දිකයෙක් වූ ඔහු, බයිබලය ගැන ඉතා තියුණු දැනුමක් තිඛෙන අයෙකි.

මගේ බිරිඳ එම මිතුරියට අප ඉස්ලාමය වෙත ගිය රහස දැනුම් දුන් දා සිට සෑම දිනම රැකියාව අවසන් කර මා ගෙදර පැමිණෙන විට මගේ බිරිය අලූත් ප්‍රශ්නයක් ලෑස්තිකරගෙන සිටියාය. ඒ ඇගේ මිතුරිය සහ සැමියාගේ උපදෙස් පරිදිය. එම නිසා සෑම දිනම රාති්‍රයේ මගේ බිරිඳට මා දන්නා ඉස්ලාම් පොත් වලිනුත් බයිබලයෙනුත් කරුණු පහදන්නට මට සිදු විය. සෑම දිනම අපගත් තීරණය නිවැරදි නොවන බවට හේතුවක් ද සඳහන් බයිබල් පදයක් ඇගේ පුරුෂයා විසින් අප වෙත එවන ලදී. ඒවාට පිළිතුරු සැපයීම ඉබේම මගේ දෛනික රාජකාරි අතරට එක් විය. නමුත් කිසි දිනෙක ප්‍රශ්න ඉවරවන්නේ නැත. ඔහු ප්‍රශ්න එවයි. මම පිළිතුරු යවයි. මෙසේ සෙල්ලම දිගටම කෙරීගෙන යන්නට විය. එහෙත් කිසි දිනෙක ඔහු මා ඉදිරියේ කිසිවක් නොපවසයි. වැඩිකල් යන්නට මත්තෙන් මෙම කි්‍රයාවලිය ඔහුට එපා විය. බිරිඳ තුළ අවිශ්වාසයක් ගොඩනැගුණහොත් පවුල් ජීවිතය පවා අවදානමට ලක් වේ. ඇයට සිය මිතුරිය ආශ්‍රය නොකරන්න කියා තහංචි පැනවීම ද කළ හැක. මෙසේ දින ගණනාවකට පසු මා අකමැත්තෙන් වූවද තීරණයකට එළඹුනෙමි. ඉස්ලාමය වෙත ඒම පිළිබඳව මා ගත් තීරණය නිවැරදි බව තව පුද්ගලයෙක් ඉදිරියේ මාගේ භාර්්‍යාවට ඔප්පු කළ යුතුය. එයට මෙය කදිම අවස්ථාවකි. මා තීරණය කළේ මගේ භාර්්‍යාවගේ මිතුරියත් ඇගේ සැමියාත් සමග විවෘත සංවාදයකට එළඹීමටය. සාමාන්‍යයෙන් සංවාදයකට එළඹීමට මා හට බියක් නොතිබුනද ඔහුගේ ඉතා තියුණු බයිබලය පිළිබඳ දැනුම නිසා මා හට චකිතයක්ද විය.

කෙසේ වූවද දිනක් සන්ධ්‍යාවේ මම මගේ නිවසේ මායිම පසු කරමින් ඔහුගේ නිවස වෙත ළඟා වුනෙමි. එහි මා ඔහු සමග කළ සංවාදය අද මෙන් මතකය. ඒ නිසා එම සංවාදය එලෙසින්ම මම ඔබ වෙත ඉදිරිපත් කරමි.

මම මමත් මගේ බිරිඳත් ඉස්ලාමයට ගියා. ඒක අපි හරිදේ හොයලයි ගියේ. ඔයාට ඒ ගැන ප්‍රශ්නයක් තිඛෙනවාද?

ඔහු ඔයා ඉස්සෙල්ලාම ගිය හේතුව කියන්න. මම ඒකට උත්තර දෙන්නම්.

මම ඔහුගේ නිවසේ තිබූ බයිබලය අතට ගෙන එහි කවරයේ රන් අකුරින් ලියන ලද පාඨය පෙන්වා මේ මොකක්ද?

ඔහු ශුද්ධ බයිබලය

මම කවුද එහෙම ඉස්සෙල්ලා කිවුවේ?

ඔහු දන් නැහැ. නමුත් මේකේ එහෙම මුද්‍රණය කර තිඛෙනවා

මම බයිබලය කියන නමේ තේරුම මොකක්ද?

ඔහු නිරුත්තරය.

මම මමම කියන්නම්. බයිබලය යන නම බිබිලියෝස් යන ග්‍රීක වචනයෙන් බිඳී ආවත් එහි තේරුම පොත යන අරුතයි. මෙය නිකන් පොතක් නොවේ. පොත් 66 ක් එකතු කර හදපු පොතක් æ මෙහි මොනවද තියෙන්නේ?

ඔහු දේව වචන

මම දෙවියන් වහන්සේ කියපු වචනමද?

ඔහු ඔව්. ඒ දෙවියන් වහන්සේගේ දායාදයන් තුළින් ලියපු දෙවියන් වහන්සේගේම වචන වෙයි.

මම ඒක එහෙම නෙවෙයි කියා මම කියනවා.

ඔහු ඇයි ඔබ එහෙම කියන්නේ. දෙවියන් වහන්සේ කෝප වෙනවා ඔයාත් එක්ක.

මම ඒ කොහොමද?

ඔහු මතෙව් 5: 18-19 —සැබවක් නුඹලාට කියමි. අහසත් පොළොවත් පහව යන තෙක් සියල්ල සිදු වන තුරු ව්‍යස්ථාවෙන් එක අකුරක්වත් බිඳුවක්වත් කිසිසේත් පහව නොයන්නේය. එබැවින් මේ ආඥා වලින් ඉතා සුළු එකක්වත් කඩ නොකරන්නාවූ, කඩ කරන ලෙස මනුෂ්‍යයන්ට උගන්වන්නාවු කවරෙක් නමුත් ස්වර්ග රාජ්‍යයන්හි ඉතා සුළුයයි කියනු ලබන්නේය.

මම ඒ කියන්නේ බයිබලය ගැන නොවේ. ව්‍යස්ථාව ගැනයි

ඔහු මට තේරෙන්නේ නැහැ ඔයා කියන දේ.

මම යේසුස් තුමා ඔය වචනය කියන කාලයේ බයිබලය තිබුණේ නැහැ. ඒ වෙනකොට බයිබලයේ භාගයක්වත් ලියලා තිබුනේ නැහැ. යේසුස් තුමා ඔතන ව්‍යස්ථාව කියන්නේ තෝරාහ් වලටයි. තෝරාහ් කියන්නේ දෙවියන් වහන්සේ මෝසෙස්ට දෙන ලද ව්‍යාස්ථාවටයි. බයිබලය කියලා පොත් එකතු කර පිළිගැනීමට ලක් වුණේ කි්‍ර.ව 382 දීය.

ඔහු යේසුස් වහන්සේ දෙවියන්ගේ පුත්‍රයා කියලා ඔබ පිළිගන්නේ නැද්ද?

මම නැහැ. දෙවියන් වහන්සේගේ පණිවුඩ කරුවෙකු ලෙස අපි එතුමාව ගෞරව කරනවා. ඒත් එතුමා දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයා නොවන බවක් දෙවියන් වහන්සේට පුත්‍රයන් සිටිය නොහැකි බවත් ශ=ද්ධවූ කුර්ආනයෙහි සඳහන් වෙනවා.

ඔහු එහෙනම් ඔබ යේසුස් වහන්සේට නමස්කාර කරන්නේ නැද්ද?

මම යේසුස් තුමාට නමස්කාර කරන්න කියලා බයිබලයේවත් නැහැ.

ඔහු ඔබ එතකොට බයිබලය දෙවියන් වහන්සේගේ වචන කියා විශ්වාස කරන්නේම නැත්ද?

මම බයිබලය දෙවියන් වහන්සේගේ වචනත් මනුෂ්‍යයාගේ වචනත් මිශ්‍ර වෙලා තියෙන්නේ. ඒ නිසා යේසු තුමා මේ ලෝකෙට ඇවිත් දේශනා කරපු ආගමත් මිශ්‍ර වෙලා

ඔහු පරණ ගිවිසුමේ අනාගත වක්තෘවරු කියලා තියෙනවා යේසුස් වහන්සේ එනවා කියලාæ

මම යේසුස් තුමා ආවා. එතුමාගේ සේවය ඉවර වෙලා මේ ලෝකයෙන් ගියා. ඒත් එතුමා දෙවියන් වහන්සේගේ දූතයෙක් (වක්තෘවරයෙක්) පමණයි.

ඔහු එහෙම නම් යේසුස් වහන්සේ ගැන පරණ ගිවිසුමේ අනාගත වක්තෘන් කියලා තියෙන දේවල් බොරුද?

මම බයිබලයේ මුල් පොත් පහෙන් යේසුස් තුමා ගැන පදයක් ගෙන මට පෙන්වන්න.

ඔහු ද්විතීය කථාව 18: 18 —මම ඔවුන්ගේ සහෝදරයාගෙන් නුඹ සමාන අනාගත වක්තෘ කෙනෙකු ඔවුන්ට නැගිටුවා දී මගේ වචන ඔහුගේ මුඛයේ තබන්නෙමි. මා ඔහුට අණ කරන සියල්ල ඔහු ඔවුන්ට කියන්නේය˜

මම එහෙනම් යේසුස් තුමා දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයා වෙන්නේ කොහොමද? මෙතන කියන්නේ අනාගත වක්තෘ කෙනෙක් ගැනනේ. නමුත් මෝසෙස් මෙතන කථා කරන්නේ යේසුස් තුමා ගැන නෙමෙයි.

ඔහු එහෙනම් කා ගැනද?

මම මෝසෙස් මෙතන කියන්නේ මම වගේම තව අනාගත වක්තෘවරයෙක් එනවා කියලයි. මෝසෙස්ගේ සේවයට සමාන එකම අනාගත වක්තෘවරයා මුහම්මද් නබි (සල්) තුමායි. එය බයිබල් විශාරදයන් වුනත් පිළිගන්නවා. මෙතන දෙවියන් වහන්සේ මාගේ වචනය ඔහුගේ මුඛයේ තබන්නෙමි කියනවා. මෙතන දෙවියන් වහන්සේ මුහම්මද් නබි (සල්) තුමාගේ මුඛයේ වචනයක් තැබුවා. ඒ ශ=ද්ධවූ කුර්ආනයයි.

ඔහු එහෙනම් දෙවියන් වහන්සේ මෙතන කියන්නේ මුහම්මද් ගැනද?

මම ඇත්ත වශයෙන්ම ඔව්. මෝසෙස් වගේම මුහම්මද් නබි (සල්) තුමාත් දෙවියන් වහන්සේට විශ්වාසවන්තව සිටියා. එම වෙහෙසේ ප්‍රතිඵලයක් හැටියට අද ලෝකයේ කෝටි 130 ක් පමණ මුස්ලිම් වරු ඉන්නවා. ඔවුන් දිනකට පස් වතාවක් දෙවියන් වහන්සේ නමස්කාර කරනවා. කිසිම බලපෑමක් නැතිවුනත් මුළු ලෝකයේම කි්‍රස්තියානි ආගමේ වර්ධනයට වඩා දෙගුණයක වර්ධන වේගයෙන් ඉස්ලාමය පැතිරෙනවා.

ඔහු සහෝදරයා එහෙනම් ඔබ ඔබගේ පාරේ යන්න. මම මගේ පාරේ යන්නම්.

මම කමක් නැහැ. නමුත් ඔබට ඔබේ පාරේ බොහෝ දුරට යා ගත නොහැකියි. මන්ද, ඔය පාර එකතැනකම කැරකෙන පාරක්. ඉදිරියට යන්න ඕන නම් කවදාහරි ඔබත් ඉස්ලාමය වැළඳ ගන්න. මෙම සංවාදයෙන් පසු ඉස්ලාමය වෙත පැමිණීම පිළිබඳව මා සිත තුළ තිබු දෙගිඩියාව පහ වීම පිළිබඳව සර්ව බලධාරි අල්ලාහ්ට ප්‍රශංසා කරමි.

ක්‍රිස්තියානීන් හා මුස්ලිම්වරුන්

කිතු බැතිමතා : පසුගිය අවුරුදු දහය තුළ ක්‍රිස්තියානීන් හා මුස්ලිම්වරුන් අතර ඔවුනොවුන්ගේ ඇදහීම් පිළිබඳව නොයෙකුත් සංවාදයන් පැවතී ඇත. මීට හේතුව කුමක්ද?

මුස්ලිම්වරයා: අපගේ දෙපාර්ශවයට ම පොදුවූ කරුණු රාශියක් තිබීම මීට හේතු වන බව මම සිතිමි. මෙලොවට වක්තෘවරුන් බොහෝ දෙනෙක් එවූ එකම මැවුම්කාරයා කෙරෙහි අපි විශ්වාසය තබන්නෙමු : යේසුස් වහන්සේ ආශිර්වාද ලත් මෙසායා ( messiah )ලෙසත් දෙවියන්ගේ වචනයක් ලෙසත් විශ්වාසය තබන්නෙමු. එහෙත්, යුදෙව්වන් මෙම කරුණු විශ්වාසය නොකරති.

අල් කුර්ආනය මෙසේ පවසයි:

මලාඉකාවරු පැවසූහ: මර්යම් නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමන්ගෙන් වූ වචනයකින් ඔබට (පුතෙක් ලැබීමට ඇති බව) ශුභාරංචියක් පවසයි. ඔහුගේ නම මසීහ්, මර්යම්ගේ පුතා ඊසා යනුවේ. ඔහු මෙලොවෙහි ද එලොවෙහි ද ගෞරවයෙන් යුතු වූ ද, (දෙවියන් ඉතා) සමීපවුවන්ගෙන් කෙනෙක්ව ද සිටි.

මුස්ලිම්වරුන් හා ක්‍රිස්තියානීන් අතර යුරෝපය, කැනඩාව, ඇමරිකාව හා ඔස්ටේ්‍රලියාව ආදි රටවල සාකච්ජා පවත්වා ඇත. වැටිකන් නුවර (ක්‍රිස්තියානි) ශාස්ත්‍රයින් හා ඊජිප්තුෙවි මුස්ලිම් විශාරදයින් 1970 දී රෝමයේදීත් 1974 හා 1978 දී (ඊජිප්තුවේ අගනුවරය වූ) කයිරෝවෙහිදීත් සාකච්ජා පැවැත්වූහ. එමෙන් ම වැටිකන් නුවර ශාස්ත්‍රයින් සවුදි අරාබියාව් මුස්ලිම් ව්ශාරදයින් සමග 1974 දී රෝමයේ සාකච්ජා කළහ. (ශී්‍ර ලංකාවේ අගනුවර වූ) කොළඹ ද නොයෙකුත් සංවාද පැවැත් වූ අතර, ඉස්ලාමීය ඇදහිම් ව්ස්තර කරනමෙන් මුස්ලිම්වරුන් විටින්විට කි්‍රස්තියානි දේවස්ථාන වෙත කැඳවනු ලැබූහ.

කි. බැ: කි්‍රස්තියානි ආගම වර්ෂ 2000 ක් පමණ පැරණි ය..ඉස්ලාමය වර්ෂ 1400 කින් පමන පැරණිය. එසේ නම් දැන් පවත්වන මෙම සංවාදයෙන් ශත වර්ෂ ගනනාවකට පෙර නොපැවැත්වූයේ ඇයි දැයි කිව හැකිද ?

මුස්: මුස්ලිම්වරුන් අධික ලෙස වෙසෙන ආසියානික හා අප්‍රිකානු රටවල් ගණනාවක් පසුගිය ශත වර්ෂ තුන හතරක් ම බි්‍රතාන්‍ය, ප්‍රංශය, ඕලන්දය, ඛෙල්ජියම. ස්පාඤඤය පෘතුගීසිය වැනි රටවල්වලට යටත්ව තිබුණි. එම අවස්ථාවේ ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරි වලට අයත් බොහෝ ආක්‍රමිකයන් නොයෙකුත් උපක්‍රම යොදමින්ද, දුගී දුප්පත් මුස්ලිම්වරුන්ට වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර, ඇඳුම්, ආහාර පානාදිය, රැකියා වැනි දේ සපයා උදව් උපකාර කිරීමෙන්ද තම ආගමට හරවා ගැනීමට දැඩිලෙස උත්සහ කළහ. නමුත් මුස්ලිම්වරුන්ගෙන් ඉතා ටිකදෙනෙකි ඔවුන්ගේ ආගමට හැරුනේ. සමහරු ක්‍රිස්තියානි ආගමෙන් තමන්ට ශිෂ්ඨාචාරය සහ අද්‍යාපනික දියුණුව ලැබුණු බවට වැරදි මතයක් ඇති කරගෙන එම ආගම කරා ගියහ. ඇත්ත වශයෙන් යුරෝපයේ දේවස්ථානය (ක්‍රිස්තියානි මහා සභාව) හා වෙන වෙනම ක්‍රියාකාරීවන අන්දමින් වෙන් කිරීමෙන් පසුවය, ඔවුන් අදහස් කරන මෙම දියුණුව ලැබුවේ.

දෙවෙනි ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු, ආසියාතික හා අප්‍රිකානු රටවල්හි විසූ මුස්ලිම්වරුන් බොහෝ දෙනෙක් බටහිරට ගොස් පදිංචි වූහ මොවුනතර කම්කරුවන් හා වෘතිය රැකියාවන් කරන අය බොහෝ දෙනෙක් සිටියහ. මෙම පදිංචි වීම මුස්ලිම්වරුන් ක්‍රිස්තියානි ජනතාව සමග ඉතාම සමීප වූ සම්බන්ධතාවයන් ඇතිකර ගැනීමට හේතු විය. මේ අතර මුස්ලිම් ශිෂ්්‍ය ශ්ෂ්්‍යාවන්ගෙන් විශාල පිරිසක් ද බටහිර ඉස්ලාමය හඳුන්වා දීමෙ හි දැඩි උනන්දුවෙන් ක්‍රයාකරන්නට වූහ.

කි. බැ: මෙකල, මෙවැනි සංවාදය අධික ලෙස පැවැත්වීමට වෙනත් හේතු තිබේද ?

මුස්: මෙම දෙපාර්ශ්වය ම තම තමන්ගේ ආගම්වලට අන් අය හරවා ගැනීමේ තරඟකාරිත්වයෙන් යුතුව ක්‍රියා කළ මුත්, ඉස්ලාමය ප්‍රත්‍යක්ෂව බැලීමට කිතු බැතිමතුන් වැඩි වැඩියෙන් උනන්දු වූ නිසාත්, එකිනෙකා අන් මතයන්ට විරුද්ධව ක්‍රියා නොකරන තත්වයක් උදාවූ නිසාත් මොවුනතර පවතින පරතරය කි්‍රමානුකූලව අඩු වී ගෙන එන බවයි මම අදහස් කරන්නේ. —මුහම්මද් රැවටිලිකාරයෙක්˜ කාර්්‍යක්ෂම නොවූ තැනැත්තෙක් —මී මැස්මොර රෝගියෙක්,˜ යනුවෙන් ක්‍රිස්තියානි ගුරුවරයෙක් නිතර නිතර කී බව මට තවමත් මතකයි. දැන් මෙලෙස ඉස්ලාමයට නින්දා අපහාස කරන ලේඛකයින් ඇත්තේ සුළු කොටසක් බව ඔබට වැටහෙයි.

මුස්ලිම් වරුන් වන අපි, යුදෙව්වන්ට මිත්‍යා දෘෂ්ටිකයන්ට ද වඩා කිතු බැතිමතුන්, අපට ළංවූවන් බව නිසැකව අපි විශ්වාසය තබා ඇත්තෙමු.

අල් කුර්ආනය මෙසේ පවසයි.නියත වශයෙන්ම යුදෙව්වන් හා මිත්‍යා දෘෂ්ඨිකයින් මුඃමින්වරුන්ට (ඉස්ලාමය අදහන්නන්ට) දැඩි ලෙස වෛර කරන්නන් ලෙස (නබිතුමානනි) ඔබ දකින්නේය. නියත වශයෙන් ම අපි ක්‍රිස්තියානීන් වෙමු,යි පවසන්නන් මුස්ලිම්වරුන්ට ස්නේහයෙන් ඉතා සමීපවුවන් ලෙස (නබිතුමානනි) ඔබ දකින්නේය.මන්දයත් ,ඔවුනතර භක්තිමත් උගතුන් ද තාපස වරුන් ද සිටිති. තවද, ඔවුහු අහංකාර වන්නේ ද නැත.

ඉතිහාසයේ පළමු වරට ,ඉස්මායෙල්ගේ පුත්‍රයා වූ කේදාර්ගේ මාර්ගයෙන් ඉස්මායෙල්ගෙ පරම්පරාවේ පැවත එන කෙනෙකු ලෙස මුහම්මද් (සල්)තුමා පිළිගන්නා තරම්, සමහර කි්‍රස්තියානි ආගමික කොටස් අති ව්ශාල ලෙස දියුණු වී ඇත.

ඇමරිකාවේ පිහිටි ප්රෙස්බිටේරියන් (Presbyterian)දේවස්ථාන කි්‍රස්තියානි අධ්‍යාපන මණ්ඩලයේ අනුග්‍රහයෙන් වර්ෂ 1980 දී ප්‍රකාශනය කරනු ලැබූ ඩේවිස් බයිබල් ශබ්ධ කෝෂයේ (the davis dictionary of the Bible) හි කේදාර් යනු ඉස්මායේල්ගේ පරම්පරාවේ ඇති වූ ගෝත්‍රයක්ය. කේදාර්ගේ ජනයින් ලෙස හඳුන්වනු ලැබුවන් (ඉෂ්මායේල්ගේ පුත්‍රයා වූ) කේදාර්ගේ පරම්පරාවේන් පැවත එන්නෝය. අවසානයේ දී මුහම්මද් ඉපදුනේද ඔවුන්ගේ මෙම ගෝත්‍රයේය. සමස්ත ලෝක බයිබල් ව්ශ්ව කෝෂය[the international standard Bible Encyelopedia] ඒ.එම් ෆූල්ටන් [A.S. Fulton] පැවසූ බව මෙසේ සඳහන් කරයි.

ඉෂ්මායේල්ගේ ගෝත්‍රයන් අතර කේදාර්ගේ ගෝත්‍රය ඉතා වැදගත් එකක් ව්ය යුතුයි. එහෙයින්, පසු කලෙක මෙම නව කාන්තාරයේ තිබුණු සෑම ගෝත්‍රයකට ම යෙදුනි.කේදාර් නම් වූ මෙම ගෝත්‍රය වෙතින් ඉෂ්මායේල්ගේ පරම්පරාවේ කෙනෙකු ලෙස පසු කලෙක මුහම්මද් උපත ලැබූ බව වංශ පරම්පරා ගැලිම්වරු ඔප්පු කරති.

ස්ම්ත්ගේ බයිබලය ශබ්ද කෝෂය මෙසේ සඳහන් කරයි. ඉෂ්මායේල්ගේ දෙවෙනි පුත්‍රයා කේදාර්ය .මෙම කේදාර්ගේ ගෝත්‍රයෙන් පැවත ආ ඉතාමත් කීර්තිමත් කුෙරෙෂ් කුලයෙ හි මුහම්මද් උපත ලැබීය. මෙනයින් එතුමා ආබ්‍රහම්ගේ පරම්පරාවේ කෙනෙකු වූ හ. හිජාස් හි විසූ අරාබින් බනී හබ්රු (රණ ශුරයෝ) නමින් අමතනු ලැබූහ. තව ද ඔවුහු, ආරම්භ කාලයේ සිටම ඉෂ්මායේල්වරුන්( ඉෂ්මායේල්ගේ පරම්පරාවේ අය) ලෙස හඳුන්වනු ලැබූහ.

පැල්ග්‍රේව් [palgra]මෙසේ පවසයි, —ඔවුන්ගේ (හිජාස්හි විසූ අරාබීන්ගේ) භාෂාව කුර්ආනය ලියන (අනාවරණය කරන) ලද (ක්‍රි. ව 610- එදා මෙන් වර්ෂ 1200 ටත් පසුව අදත්, කිසිදු වෙනසක් නොමැතිව පවිත්‍රව තිබීම පෙරදිග සමාජ ආයතනයේ ස්ථීරත්වය හා කල් පැවැතීම ඔප්පු කිරීමේ කදිම නිදසුනකි.

බටහර ලොවට පදිංචියට ගිය මුස්ලිම්වරුන් බටහිර ජනතාවට දී ඇති ඉතාම වටිනා සම්පත ඔවුන්ගේ මිනිස් සම්පත හෝ ශ්‍රම ශක්තිය හෝ නොවෙයි, එය කුමක් ද යත්, අද බටහිරයේ මුල් බසිමින් ඇති ඉස්ලාමයයි. බටහිරයේ ඇති සෑම රටකම මුස්ලිම් පල්ලි(මස්ජිද්)හා ඉස්ලාමීය සංව්ධාන බොහෝ ගණනක් ඇත. බටහිරයින් ඉතා අධික ලෙස ඉස්ලාමය වෙත ආපසු පැමිණීම, දෛනික සිද්ධියකි. මෙහි —ආගම වෙනස් කරගනියි˜ යැයි නොකියා, —තමාගේ ආගමට ආපසු එතී˜ යැයි මම සඳහන් කිරීම ඔබට ප්‍රහේලිකාවක් වනු ඇත. නියත වශයෙන්ම සෑම කෙනෙක් ම උපත ලබන්නේ අල්ලාහ්ට අවනත වීමෙහි ය. එනම් ඉස්ලාම් හි ය. සෑම දරුවෙකුගේම ස්වභාව්ක උපත සිදුවන්නේ මෙලෙස ය. නමුත් ඔවුන්ව යුදෙව් ආගමට හෝ කි්‍රස්තියානි ආගමට හෝ වෙනත් ආගමකට, නැතිනම් නාස්තික වාදීන් බවට වෙනස් කරන්නේ ඔවුන්ගේ දෙමාපියන්ය. නැතහොත් ඔවුහු වෙසෙන සමාජය ය.

අද බටහිර රටවල්හි ඉස්ලාමය වේගයෙන් ව්‍යාප්ත වීගෙන ඇත. මෙම ව්‍යාප්ත වීම කඩුවෙන් (ආයුධයෙන්, බලහත්කාරයෙන්) නොව, මුස්ලිම්වරුන් තනි තනිව හෝ කණ්ඩායම් වශයෙන් කරගෙන යන ප්‍රචාරයන්ගෙන් සිදුවන බව නොරහසකි. කි්‍රස්තියානි මිෂනාරි නම් වූ විශේෂ සංවිධානයන් අප අතර නැත.

වර්ෂ 1934 සිට 1984 දක්වා ලෝක ජනගහනය 136 % කින් වැඩි වී ඇත. මෙම කාලය තුළ කි්‍රස්තියානි ආගම 47% කින් වර්ධනය වී ඇත. ඉස්ලාමය කි්‍රස්තියානි ආගමට වඩා පස් ගුණයක් අධිකව එනම් 235% කින් වර්ධනය වී ඇත. මෙම සංඛ්‍යා ලේඛන තම 50 වෙනි සංවත්සරය නිමිත්තෙන් —ද ප්ලේන් ටෘත්˜ [the plain truth] නම් වූ කි්‍රස්තියානි මාසික සඟරාව, 1984 පෙබරවාරි මස නිකුත් කළ ව්ශේෂ කලාපයෙහි සඳහන් කොට ඇත. එම සඟරාව මෙම ව්ස්තර උපුටා ගෙන ඇත්තේ ,”world almanac and book of facts 1935ග සහ .. Reader`s Digest almanac and year –book 1983 ග පොත්පතෙන්ය.

කි. බැ: යුදෙව් ආගම කි්‍රස්තියානි ආගම, ඉස්ලාමය යනාදී ආගම් තුනම එකම දෙවියන් විසින් දෙනු ලැබුවේ නම් ඒවා එකකට එකක් වෙනස් වී ඇත්තේ ඇයි?

මුස්: ආදම්(අෙලෙ) පටන් මුහම්මද් (සල්) තුමා දක්වා සියලූම වක්තෘවරුන් මුළු මානව සංහතියම අල්ලාහ්ට සම්පූර්ණයෙන් අවනත විය යුතුයි. යන එකම පනිවිඩය ඇතිවය මෙලොවට එවනු ලැබුවේ. මෙම අවනත වීම අරාබි භාෂාවෙන් ඉස්ලාම් යනු කියනු ලැබේ. —ඉස්ලාම්˜ යන වචනයට ශාන්තිය නම් වූ පදාර්ථයක් ඇත. එයින් සඳහන් වන්නේ මැවුම්කරුවා (අල්ලාහ්) ටත් මවනු ලැබූ ජීවීන්ටත් අතර පවතින ශාන්තිය වේ. යුදෙව් ආගමට හා කි්‍රස්තියානි ආගමට කවරෙකු විසින් කුමනාකාරයකින් එම නම තබනු ලැබුවේද, ඒ ආකාරයෙන් කවරෙකු විසින් හෝ ඉස්ලාමයට —ඉස්ලාම්˜ යන නම තබනු නොලැබුවේ ය. ඉස්ලාමයට මෙම අර්ථවත් නම තැබුවේ එය පිරිනැමූ අල්ලාහ් ය. මේ පිළිඹඳව අල්ලාහ් කුර්ආනයේ මෙසේ පවසයි.

—අද දින ඔබ වෙනුවෙන් ඔබගේ ආගම මම සම්පූර්ණ කළෙමි, ඔබ වෙත මගේ අනුග්‍රහය ද සම්පූර්ණ කළෙමි, තවද ඉස්ලාමය (යහපත්) ආගමක් වශයෙන් ඔබ සඳහා තෝරාගෙන ඇත්තෙමි.˜ (අල් කුර්ආන්5-3

යුදෙව් ආගම, කි්‍රස්තියානි ආගම යනා දී නම් බයිබලයේ පමණක් නොව බයිබල් ශබ්ද කෝෂයෙහි ද දක්නට නැත. ඊස්රාඉල්වරුන් වෙත එවනු ලැබූ කිසිම වකතෘවරයෙක් ඔවුන් සතු කාර්යභාරය ඉටුකරන කල්හි යුදෙව් ආගම යන නම භාවිතා නොකළහ. —මෙම පොළොව මත කි්‍රස්තියානි ආගම පිහිටුවමි˜ යැයි යේසුස් වහන්සේ නොපැවසූ හ. —කි්‍රස්තියානි˜ යන වචනය බයිබලයේ අලූත් ගිවිසුමෙහි තෙවරක් සඳහන් වී ඇත. යේසුස් වහන්සේ මෙලොවෙන් ගොස් බොහෝ කලකට පසු, එනම් ක්‍රි. ව 43 පමණ පළමුව මිත්‍යා දෘෂ්ඨිකයින් ද දෙවනු – යුදෙව්වන් ද අන්තියෝක් යන ස්ථානයෙහි දී කි්‍රස්තියානි යන වචනය කීහ.

බයිබලයේ අළුත් ගිවිසුම මේ ගැන සඳහන් කරයි.

—ගෝලයෝ කි්‍රස්තියානිකාරයෝයයි පළමුකොට කියනු ලැබුවේ අන්තියෝකියේදී ය.˜(අළුත් ගිවිසුම:11-26

පසුව දෙවෙනි රජු මෙසේ පැවසූ බව බයිබලයේ සඳහන් වෙයි.

—එවිට අග්‍රිපා කථා කොට, වැඩි පෙළඹීමක් නැතුවම නුඹ මා කි්‍රස්තියානිකාරයෙක් කරන්ට සිතනවායයි පාවුල් ට කීවේ ය.˜(අළුත් ගිවිසුම:26-28

මෙලෙස —කි්‍රස්තියානි˜ යන නම පළමුව පතුරුවන ලද්දේ යේසුස් වහන්සේගේ දේව ගැති මණ්ඩලයේම සිටි සතුරන් විසින් මිස මිතුරන් විසින් නොවන බව පැහැදිළිය. අනතුරුව, පේත්‍රැස් විසින් ද කි්‍රස්තියානි යන නමට විස්වාසය දක්වන ලදී.

මේ ගැන බයිබලය මෙසේ සඳහන් කරයි.

—නමුත්, යමෙක් කි්‍රස්තියානිකාරයෙකු මෙන් දුක්විඳී නම් ඔහු ලැජ්ජා නොවී ඒ නාමය සම්බන්ධයෙන් දෙවියන් වහන්සේට ගෞරව කරත්වා˜ (අළුත් ගිවිසුම:1 පේත්‍රැස් 4-16

මෙම පොළොව මත මුස්ලිම් වරයෙක් ලෙස අමතනූ ලැබූ පළමු මිනිසා මුහම්මද් (සල්) තුමා නොවෙයි, අල්ලාහ්ට අංග සම්පූර්ණව අවනතවූ ආබ්‍රහම් තුමා වෙයි. එපමනක් නොව, ආබ්‍රහම්ට පෙර පැමිණී වක්තෘවරුන් වූ ආදම් සහ නෝවා යනාදින්ටද ඉස්ලාමය ජීවන සැලැස්මක් ලෙස අනාවරණය කොට තිබුණි. එවකට පටන් මුළු මිනිස් සංහතියටම අදාළ ජීවන සැලැස්මක් ලෙස ඉස්ලාමය බැබැළෙයි.

ඉස්ලාම් තුළ මිනිස් චරිතයට හිමි වැදගත් ස්ථානය :

සමාජ අධ්‍යයනය විද්වතුන් මිනිසා සමාජ සත්වයෙකු ලෙසිනුත් :ිදජස්ක ්බසප්ක- හිනාවෙන කල්පනා කරන සත්වයෙකු ලෙසිනුත් හැඳින්වූහ. මානව වර්ගයාගේ අරමුණු යම් දුරකට හෝ හඳුනාගත් විද්වතුන් :අදරියසචචසබට ්බසප්ක- නැමදුම් සත්වයා යනුවෙන් හැඳින්වූහ.

ඩාර්වින්ගේ පරිණාම වාදය මිනිසා වානරයාගෙන් පැමිණී බව කියයි. මිනිස් ආත්මය, මිනිසාට හිමි උසස් ස්ථානය, නිගාවට ලක් කෙරෙන මෙම සංකල්පය ඉදිරියේ පැන නැගෙන ගැටළු අනන්තය. දේවත්වය ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කිරීමට මෙම සංකල්පය ඉවහල් වීම නිසා සමහරුන් මෙයට පුළුල් ප්‍රචාරයක් ලබාදෙති. මෙය විද්‍යාව තහවුරු කළ සත්‍යක් නොව පුහු අනුමානයක් පමණි. අවම වශයෙන් ගත වුනු අවුරුදු දෙදහ තුළ කොහේ හෝ වානරයෙක් මිනිසෙකු බව පරිනාමත්වයට පත්විය කියා පුවතක් පෙන්වන්නට හැකිද?

මිනිසාගේ මැවුම් කරුවාණන් මෙසේ පවසයි: —මනුෂ්‍යයිනි නියත වශයෙන් අපි ඔබව එක් පිරිමියෙකුගෙන් හා එක් කාන්තාවකගෙන් නිර්මාණය කළෙමු. (පසුව) කෙනෙකෙ තවත් කෙනෙකු හඳුනා ගැනීම පිණිස ඔබව ජාතීන් කුලයන් වශයෙන් පත්කළෙමු. (එබැවින් ඔබ අතුරින් කෙනෙකු තවත් කෙනෙකු වඩා උඩඟ වීමට නොහැක). එනමුත් ඔඛෙන් කව්රුන් (අල්ලාහ්ට) බියබැතිව කටයුතු කරයිද නියතයෙන්ම ඔහු අල්ලාහ් ඉදිරියේ උතුම් පුද්ගලයාය˜ (ශ අල්කුර්ආනය 49: 13).

මිනිසා වර්ණයෙන්, ජාතියෙන්, දේශයෙන් වෙන්වී සිටීයත් සියල්ලන් එක් මවෙකුගේ හා පියෙකුගේ දරුවන් යන සංකල්පය ලෝකයට ඉදිරිපත් කර මිනිස් චරිතය උතුම් කොට සළකනු ලැබේ. තවද එකමුතුකමට අඩිතාලම දමනු ලැබේ. වෙනත් ස්ථානයක ඔහු පවසයි: අපි මිනිසා මනාව නිර්මාණය කළෙමු. (ශ.අල්කුර්ආනය 95: 4).

ඇත්ත වශයෙන්ම අපි ආදමිගේ පුත්‍රයා (මිනිසා) ගෞරවයට පත්කළෙමු. අපි මුහුදෙහි හා ගොඩබිමෙහි සැරිසන්නට තැබුවෙමු තවද, ඔවුන්ට දැහැමි දේ සැපයුවෙමු (ශ අල්කුර්ආනය 17: 70).

මිනිස් චරිතය ඉතා උසස් කොට සළකන ඉස්ලාම්, ඔහුට කල්පනා කිරීමේ ශක්තියක්, හොඳ නරක තෝරා බේරා බැලීම සඳහා දිව්‍යමය මග පෙන්වීමත් සමග ශාස්තෘවරු කලින් කලට අවතීර්ණ කළේය. මෙලොවෙහි පවතින සියළු දේ මිනිසා සඳහා නිර්මාණය කළ එම ස්වාමින් මිනිසාට සමහර වගකීම්ද පැවරුවේය. වෙනත් මැවීම් සේ මිනිසාට ජීවත්වෙන්නට නොහැකිය. මිනිසාගේ හැම කි්‍රයාවක් පිළිබඳම ඔහු ප්‍රශ්නකරනු ලබයි. ඒ සඳහා ඔහු එයට වගකිව යුතු වේ. ඒ සඳහා නියමිත වූ කාලය විනිශ්ච දිනයයි. ශාස්තෘවරුන්ගේ ප්‍රචාරයෙහි මූලික තේමාවවුනේ කුමක්ද? එම ශාස්තෘවරුන්ට අනාවරණය කරනු ලැබූ දිව්‍යමය ග්‍රන්ථයන්, මිනිසාගේ මතු ලොව ජීවිතය මෙම සියළු කරුණු කාරණා පිළිබඳ ඉදිරියේදි සාකච්ඡා කෙරේ.

ඉස්ලාම් සතු සුවිශේෂත්වයන්

ඉස්ලාම් සතු සුවිශේෂත්වයන්

ඉස්ලාම් දහම කිසිදු මනුෂේ‍යකුගේ නමින් පිහිටුනු ආගමක් නොවෙයි. එය විශ්වය නිර්මාණය කර, පාලනය කරමින් සිටින අල්ලාහ් විසින් මානවයාට පිරිනමනු ලැබූ ජීවන ක්‍රමයකි. එයින් තහවුරු වන වැදගත් කරුණ නම්, ඉස්ලාම් ආරම්භක මිනිසා පටන් පැවත එන ආගම බවයි. ලෝක ඉතිහාසය තුළදි බිහිවූ කෙනෙකුගේ නමින් පිහිටුනු දහමක් නොවෙයි. අතරමගදි නිර්මාණයවුනු දහම් තුළින් ඊට පෙර ජීවත්වූ අයට පිළිසරණක් වන්නට මගක් නොමැත. එවිට එය අසාධාරණයක් වනු ඇත. එනමුත් ඉස්ලාම් ඉදිරියේ පමණක් මෙවැනි ප්‍රශ්ණයක් හටගන්නේ නැත. මන්ද ඉස්ලාම් ආරම්භක මිනිසා පටන් පැවත ආ දහමකි. නිර්මාතෘවරයා විසින් මිනිසාට පිරිනමනු ලැබූ ජීවන සැලැස්මකි.

Hell is hotter

ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනයෙහි ඔහු පවසයි: —අල්ලාහ් විසින් පිළිගැනුනු එකම දහම ඉස්ලාම් වේ˜ (ශු කුර්ආනය: 3: 19).

ඉස්ලාම් හැර කව්රුන් වෙනත් ආගමක් ප්‍රිය කරයිද එය නොපිළිගැනේ, ඔහු මතු දිනයේදි පාඩු විදින්නෙකුද වේ˜ (ශු කුර්ආනය 3: 85).

මිනිසුන් අතර බහුලව පවතින වැරදි මතයක් නම් ඉස්ලාම් අවුරුදු එක්දාස් හාරසියකට පෙර බිහිවුනු ආගමක් බව. මෙයට හේතුව මුහම්මද් නබි (සල්) තුමන් මක්කාවෙහි සිට මදීනාව බලා ගිය හිජ්රා ගමන මුල්කොටගෙන ඉස්ලාමීය දින දර්ශනය සැකසීමයි. මෙය ඉස්ලාමයේ ආරම්භය නොවේ.

මුහම්මද් නබි (සල්) තුමන් පිළිබඳ ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනය මෙසේ සඳහන් කරයි: —ඔහු අල්ලාහ්ගේ දුතවරයාද, අවසන් ශාස්තෘවරයාද වේ˜

(ශු කුර්ආනය 33: 40).

අවසන් ශාස්තෘවරයා යනු සඳහන්වීමෙන් අදහස්වන්නේ මීට පෙරත් ශාස්තෘවරු පැමිණුනු බවයි. මෙය තවත් සාක‍ෂාත් කරන වාක්‍යන් ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනයෙහිද, නබි වදන්වලද අනන්තව දැකගත හැක.

ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනය මෙසේ පවසයි: —නූහ්ට හා ඔහුට පසු පැමිණුනු ශාස්තෘවරුන්ට අපි දේව පණිවුඩ අනාවරය කළාක්මෙන් (මුහම්මද්æ) ඔබටද අපි දේව පණිවුඩ අනාවරණය කළෙමු. තවද ඉබ්රාහීම්, ඉස්මායීල්, ඉස්හාක්, යඃකුබ් (ඔහුගේ) පරම්පරාව, ඊසා, අයියූබ්, යූනුස්, හාරූන්, සුෙලෙමාන් වැනි අයටද අපි දේව පණිවුඩ අනාවරණය කළෙමු. දාවූද්ට සබූර් නම් (දේව ග්‍රන්ථය) අනාවරණය කළෙමු. (මුහම්මද්æ) මීට පෙර ඔබට සමහර ශාස්තෘවරුන් පිළිබඳ පුවත් දැන්වුවෙමු. සමහර ශාස්තෘවරුන්ගේ පුවත් ඔබට නොපැවසුවෙමු˜

(ශු.කුර්ආනය 4: 163,164).

—(ශාස්තෘවරයානනි) ඔබ පවසන්න මම ශාස්තෘවරුන්ගෙන් අළුත් කෙනෙකු නොවේ˜. (ශු.කුර්ආනය 46: 9).

මෙම සියළු අල්කුර්ආන් පාඨයන් තුළින් තහවුරුවන්නේ ඉස්ලාම් මිනිස් ආරම්භය පටන් පැවත එන ආගමක් බවයි.

නිර්මාණයන්ට වැඳ වැටීම මුළුමනින් තහනම් කර නිර්මාතෘ ඉදිරියේ පමණක් යාඥාවන්, වන්දනා මාන කිරීම ඉස්ලාම්හි මූලික හරය හා දර්ශනය වේ. සමාන දුර්වලතාවන්ගෙන් යුත් තවත් මිනිසෙකු ඉදිරියේ වැඳ වැටීම උතුම් කි්‍රයාවක් සේ නොසළකා මුළුමනින්ම එය තහනම් කිරීම. හිස නමා ආචාර කිරීම, ගරු කිරීම සඳහා නැගිට සිටීම මේ සියල්ල ඉස්ලාම් තහනම් කරයි. දෙමව්පියන්ට ඇප උපස්ථාන කිරීමට අණකරන ඉස්ලාම් ඔවුන් ඉදිරියේ වැඳ වැටීමට තහනම් කරයි. ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනයෙහි මෙසේ සඳහන් වෙයි: —ඔබේ ස්වාමින් තමන්ට හැර වෙනත් කිසිවෙකුට වන්දනාමාන නොකරනලෙස නියෝග කළේය, තවද දෙමාපියන්ට යුතුකම් ඉටු කරන ලෙසත් ඔහු නියෝග කළේය˜

(ශු කුර්ආනය 17: 23)

තැරැව්කරුවන් අවශ්‍ය නැත:

වෙනත් දේව සංකල්ප හා සිද්ධාන්ත මෙන් නොව කෙනෙකු ඉස්ලාම් දහමෙහි දෙවියන්ට සෘජුව සම්බන්ධවීමට හැක. ඉස්ලාම් දහමෙහි තැරැව්කරුවන් අවශ්‍ය නැත. ඉතා සීමිත කුලයන්ට ගෝත්‍රයන්ට පමණක් පිරිනමන එම ආගමික ප්‍රමුඛත්වය, පෘථගජනයන් දේව දූතයන් බවට පරිවර්තනය කරන පුහු දුර්මතයන්ට ඉස්ලාම් දහම තුළ අබමල් රේණුවක තරම්වත් අවකාශයක් නැත. සියළු ජනයා එක හා සමාන වේ. පරමාන්ත දිනයේදි ඔහුගේ කි්‍රයාවන් චේතනාවන් මුල්තැන ගනු ඇත.

ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනය මෙසේ සඳහන් කරයි:

—මාගේ දාසයන් මා පිළිබඳ ඔඛෙන් ප්‍රශ්න කළා නම්, මා ඉතා සමීප බව පවසන්න. මා ප්‍රාර්ථනාකරන්නන්ගේ ප්‍රාර්ථනාවන් පිළිගනිමි. ඔවුන් මාගෙන් ප්‍රාර්ථනා කරත්වා, මා කෙරෙහි විශ්වාසය තබත්වා˜

(ශු අල්කුර්ආනය 2: 186).

මිථ්‍යා විශ්වාසයන්ට, අන්ධ භක්තීන්ට ඉස්ලාම් තුළ ඉඩ නැත:

ආගමෙහි නමින් රැවට්ටීම, මං මුළා කිරීම හැම කාලයකදීම පාහේ සිදුවිය. එයට මූලික හේතුව ඔවුන් අදහන ආගම් සංකල්ප එම දොරටුවන් විවර කර තැබීමයි. නැතහොත් ආගමික මූලිකත්වය හොබවන බොහෝ උදවිය තමන්ට අදෘශ්‍යමාන දේ දන්නා බවත් අනාගතය පිළිබඳ අනාවැකි කීමේ හැකියාව තමන් සතු බව පවසා අහිංසක ජනයා මං මුළා කරති. නමුත් මෙසේ පවසන සියල්ලන් සාමාන්‍ය ජනයාගෙන් යැපීම පැහැදිළිව දැක ගත හැකි කරුණකි. මෙවැනි දේට ඉස්ලාම්හි කොහෙත්ම ඉඩ නැත. මුස්ලිමෙකු තම ප්‍රාණයට වඩා උසස් කොට සළකන මුහම්මද් නබි (සල්) තුමන්, මුළු ලොව වාසි ජනතාවටම අවසන් ශාස්තෘවරයා වශයෙන් පැමිණුනු, ඒ වගේම අල්ලාහ්ගේ විශේෂ ගෞරවයට පාත්‍රවූ එම උදාර පුරුෂයාට පවා අල්කුර්ආනය මගින් අල්ලාහ් මෙසේ නියෝග කරයි:

(ශාස්තෘවරයානනි) පවසන්න, අල්ලාහ් කැමතිවූවා නම් හැර මට කිසිදු යහපතක් හෝ විපතක් කරගැනීමට ශක්තිය නොමැත. අදෘශ්‍යමාන දේ පිළිබඳ ඥානය මා තුළි පවතී නම් මා යහපත පමණක් වැඩිකර ගමි. (එවැනි අවස්ථාවක) මට කිසිදු විපතක් ඇති නොවේ. මම විශ්වාස කරන ජනතාවට අවවාද කරන්නා හා සුභාශිංෂණය පතන්නා පමණය˜

(ශු අල්කුර්ආනය 7: 188).

සාත්‍ර, මන්ත්‍ර, ගුරුකම් වලට හෝ මිථ්‍යා විශ්වාසයන්ට හෝ අන්ධ භක්තීන්ට හෝ ඉස්ලාම් තුළ කොහෙත්ම ඉඩ නැත. එම දොරටුවන් සියල්ලට ඉස්ලාම් අගුළු දැමූහ.

අන් අයගේ යුතුකම් ඉටු කිරීම:

නිර්මාතෘවරයා අල්ලාහ්ට පමණක් යුතුකම් ඉටුකර සීමාකර ගැනීම පරිපූර්ණ විශ්වාසවන්තයෙකු කියාගැනීමට කොහෙත්ම ප්‍රමාණවත් නොවේ යැයි අල්ලාහ් පවසයි. —තවද අල්ලාහ්ට පමණක් යාඥා කරන්න ඔහුට කිසිදු දෙයක් සමාන නොකරන්න, තවද දෙමාපියන්ටද, ලේ ඥාතීන්ටද, අනාථයින්ටද, දුගීන්ටද, මගීන්ටද, ඥාතීන්වන අසල්වැසියන්ටද, ඥාතීන් නොවන අසල්වැසියන්ටද, ඔබේ අසලින් සිටින්නාටද, ඔබේ දකුණු අත හිමිකරගත් අයටද උපකාර කරන්න˜

(ශු කුර්ආනය 4: 36).

ඉහත සඳහන් මෙම පාඨයෙන් සනාථ වන කරුණ නම් සලාතය, උපවාසය නිසිලෙස ඉටුකර, තමන්ගේ පවුල් ඥාතීන්, අසල්වැසියන්, වෙනත් අයගේ යුතුකම් ඉටු නොකර එය පැහැර හරින, ඒ වගේම තමන්ගේ ව්‍යාපාරයන් ගනු දෙනු පවිත්‍රව නොපවත්නා අන් අය හූරාකන මෙ වැනි අය හොඳින් අවදානය යොමු කළ යුතු වදනකි. ඉස්ලාම් සීමිත යාඥා ක්‍රමවලට පමණක් සීමාවුනු ආගමක් නොවෙයි. එය මිනිසෙකුගේ මුළු ජීවිත කාලයම යාඥාවක් වශයෙන් පරිවර්තනය කරන්නට උත්සා දරයි.

නබි (සල්) තුමන්ගෙන් කෙනෙකු වරක් මුස්ලිම් වරුන් අතුරින් ශ්‍රේෂ්ඨයා කව්දැයි ප්‍රශ්න කළ විට, —කව්රුන් තම දිවෙන් හා දෑතින් අන් අයට හිරි හැර නොකරන්නේද ඔහු නියම මුස්ලිමෙකු වේ˜ යනුවෙන් පැවසූහ. (මූලාශ්‍රය: බුහාරි).

—ඉස්ලාම්˜ විශ්ව නිර්මාතෘ ඉදිරියෙහි පිළිගැනුනු එකම දහම :

ඉස්ලාම් දහම කෙනෙකුට උපතින්ම හිමිවන බූදලයක් නොවෙයි. ඔහු එහි ඉගැන්වීම් දැන හඳුන, අල්ලාහ්ට පමණක් අවනත වී, එහි නියෝගයන් පිළිපැදීමට කිසිදු අවස්ථාවක නොපැකිළී, ඔහු විසින් තෝරාපත් ගනු ලැබූ අවසන් ශාස්තෘවරයානන් වන මුහම්මද් නබි (සල්) තුමන් අනුගමනය කර ජීවත්වෙයි නම් ඔහුයි නියම මුස්ලිම්.

—ඉස්ලාම්˜ යනු ශාන්තිය හා සාමය යන අර්ථයන් ගෙන දෙන වචනයකි. ඔබ වෙනත් සහෝදරයෙකු හමුවූ විට —අස්සලාමු අෙලෙකුම්˜ යනුවෙන් ආමන්ත්‍රණය කළ යුතුයි. මෙහි අර්ථය නම් ඔබට සාමය, ශාන්තිය උදාවේවා,මෙය සෑම අවස්ථාවකටම, සෑම මොහොතකටම, පුද්ගලයෙකුටම ගැලපෙන සුභ පැතීමකි. විශ්ව නිර්මාතෘ ඉදිරියේ පිළිගැනුනු එකම දහම ඉස්ලාම් බව ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනය සඳහන් කරයි: —අල්ලාහ් විසින් පිළිගැනුනු එකම දහම ඉස්ලාම් වේ˜ (ශුඅල්කුර්ආනය 3: 19).

ලෞකික ආශාවන්ගෙන් මිදී ජීවත්වීමට අවශ්‍ය නොවේ:

අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය හා උසස් සුවර්ගය උදෙසා කෙනෙකු මෙම ජීවිතයේ සෑම ආශාවක්ම මැඩලිය යුතුද? සෑම ආශාවකින්ම මිදී ජීවත්විය යුතුද? එය එසේ නොවේ. අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය හා සදාතනිකවූ සෞභාග්‍ය වන ස්වර්ගය හිමිකර ගැනීමේ අරමුණින් මෙම ජීවිතයේ සෑම ආශාවකින්ම කෙනෙකු මිදී ජීවත්වීමට අවශ්‍ය නොවේ. එය ඉස්ලාමීය ඉගැනවීමද නොවේ. ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනය මෙසේ පවසයි: —කෙනෙකුට දරන්න බැරි දුෂ්කර ආයාසයක් අල්ලාහ් නොපටවන්නේය˜ (ශු කුර්ආනය 2: 286).

මිනිසා තුළ ස්වභාවයෙන්ම පිහිටා ඇති ආශාවන්ට තහනම් පැනවීම ප්‍රායෝගික නොවේ.

අධ්‍යාත්මිකව ඉතා උසස් ස්ථානයක් හිමිකරගැනීමට විවාහය බාධාවක් වශයෙන් දකින සමහර සිද්ධාන්ත එය වැළැක්වීමට උත්සාහ දරයි. නමුත් ඉස්ලාම් එසේ නොව විවාහය එම ගමනට රුකුලක් වශයෙන් දකි. වරක් නබි (සල්) තුමන් තරුණ පරපුර අමතා —තරුණයිනි, ඔබ අතුරින් විවාහ කරගැනීමට ශක්තිය ඇතිකෙනා විවාහ කරගන්න, නියතයෙන්ම එය ඔබේ බැල්ම (වැරදි දේ බැලීමෙන්) පහත හෙළයි, ඔබ වැරදි මගට යොමුවීමෙන් ඔබව වළක්වයි˜ ඉස්ලාම් අධ්‍යාත්මිකව කෙනෙකු ලබාගන්නා උසස් ස්ථානයට විවාහය රැකුලක් සේ දකි එය ආවඩයි.

තවත් වරක් අවසන් ශාස්තෘවරයානන්: —ඔඛෙන් කෙනෙකු තම ලිංගික ආශාවන් සිය බිරිඳත් සමග ඉටුකරගැනීමත් පින් ගෙනදෙන කි්‍රයාවකි යනුවෙන් පැවසූ විට, රැස්ව සිටි මිත්‍රවරුන් කෙනෙකු තම ලිංගික ආශාවන් ඉටුකර ගැනීමටත් යහපතක් තිබේදැයි මවිතයෙන් විමසු විට, ඔඛෙන් කෙනෙකු අනියම් මාර්ගයකින් එය ඉටුකරන විට එයට පාපයන් හිමිවෙනවා නොවේද? එසේ යැයි ඔවුන් කී විට ඉස්ලාම් අනුමත කළ මාර්ගයෙහි එය ඉටුකරන විට එයට යහපත හිමිවනු ඇත˜ යැයි ප්‍රකාශ කළහ.

ඉහත සඳහන් මෙම සියළු පුවත්වලින් තහවුරුවන වැදගත් කරුණ නම් ලෞකීක ආශාවන් යටපත්කර ජීවත්වීමට කොහෙත්ම ඉස්ලාම් අනුමත නොකරයි. එම ආශාවන් ඉස්ලාම් පෙන්වූ මග ඔස්සේ ඉටු කරගැනීම උතුම් කි්‍රයාවක් සේ ඉස්ලාම් දකි. මෙයින් පෙනීයන තවත් කාරණයක් නම් ඉස්ලාම් ප්‍රායෝගික හා ස්වභාවික දහමකි. මිනිසාගේ භාහිර පැත්ත නොසළකා හැර ඔහුගේ ආත්මාවට පමණක් මූලිකත්වදය නොදෙයි. ඒ වගේම ඔහුගේ භාහිර පැත්තට මූලිකත්වය දී අධ්‍යාත්මික පැත්ත නොසළකා හැරීමද නොකරයි. මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවක් ඉස්ලාම් අනුගමනය කිරීම මෙහි සැළකිය යුතු කරුණකි.

මුදල් ඉපැයීම ඉස්ලාම් යහපත් කි්‍රයාවක් සේ දකි:

සලාතය (දේව නැමදුම) නිමවූ විට ඔබ මහ පොළොවෙහි විසිරගොස් අල්ලාහ්ගේ භාග්‍යන් උපයන්න˜

(ශු අල්කුර්ආනය 62: 10).

අඛණ්ඩව යාඥා කටයුතු කිරීමට පමණක් කොහෙත්ම ඉස්ලාම් නො උගන්වයි. නැතහොත් කෙනෙකු සිය බිරිඳගේ දූදරුවන්ගේ පවුලේ ඥාතීන්ගේ යුතුකම් පැහැර හැරීම ඉස්ලාම් දකින්නේ බලවත් වරදක් සේය.

කෙනෙකු සිය බිරිඳට කවන බත් පිඩද දන් දීමක් ලෙස˜ නබි (සල්) තුමන් ප්‍රකාශ කළහ. කෙනෙකු මෙම සමාජ වගකීම් පැහැර හැර කටයුතු කිරීමට ඉස්ලාම් අනුමත නොකරයි. සමාජයෙන් ඈත්වී වන ගත ජීවත්වන පුද්ගලයාට වඩා සමාජයෙහි අර්බුදයන් මැද යහපත් පුරවැසියෙක් ලෙස ජීවත්වන පුද්ගලයා ඉස්ලාම් ප්‍රියකරයි.

සමානාත්මතාවය:

සමානාත්මතාවය පිළිබඳ බොහෝ ආගම්, සංකල්ප කථා කළද එයට විරුද්ධ වන අවස්ථා එමටය. එනමුත් ඉස්ලාම් සමානාත්මතාවය ප්‍රයෝගික ඔප්පු කළ දහමකි. ඉස්ලාම් ඒ වෙනුවෙන් දැමු වැඩ පිළිවෙල ඉතා ප්‍රශංසනීයයි. අරාබිකරයේ උපත ලැබ එම පරිසරයේම ජීවත් වූ අරාබි ජාතිකයෙකු වූ අවසන් ශාස්තෘවරයානන්, (මුහම්මද් නබි (සල්) තුමන්) එම ජනතාව බලා, ඔබලා මේ කරුණ සිහි තබාගන්න

—අරාබි නොවන ජාතිකයින්ට වඩා අරාබි ජාතිකයින්ට කිසිදු සුවිශේෂත්වයක් හිමිවන්නේ නැත. කළු ජාතිකයෙකුට වඩා සුදු ජාතිකයෙකුට කිසිදු සුවිශේෂත්වයක් නැත. සුවිශේෂත්වය හිමිවනුයේ අල්ලාහ් කෙරෙහි බිය බැතිව කටයුතු කරන්නාටය˜ යනුවෙන් ප්‍රකාශ කළහ.

තවත් වරක් මෙසේ ප්‍රකාශ කළහ: —මනුෂ්‍යින් සියල්ල ආදම්ගේ පුත්‍රයන්ය, ආදම් පසින් නිර්මාණය කරනු ලැබිනි˜ ඉස්ලාම් කෙරෙහි ඇදි එන ජනයා අතුරින් කුල භේදයන් වර්ණ භේදයන් හේතු කොටගෙන බැට කන බොහෝ උදවියද වේ. විද්‍යාව තාක‍ෂණය දියුණුවූ මෙවන් යුගයක පවා දියුණුවූ රටවල්හි කළු ජාතීන්ට වෙනත් සිද්ධස්ථාන, සුදු ජාතීන්ට වෙනත් සිද්ධස්ථාන, කළු ජාතීන්ට වෙනත් පාසැල්, සුදු ජාතීන්ට වෙනත් පාසැල්, මෙම නූතන යුගයෙහි පවා සුනඛයන් ලවා කළු ජාතීන්ට වද හිංසා පමුණුවූ සෝචනීය දර්ශනයන් විද්‍යුත් මාධ්‍යන් තුළින් ඇසුවෙමු, දුටුවෙමු.

දිනකට පස් වරක් ඉටුකරන සලාතය සමූහව ඉටු කිරීමට ඉස්ලාම් නියෝග කිරීම තුළින් එම සමානාත්මතාවය ස්ථාපිත කරයි. එම සලාතයන් ඉටු කරන අවස්ථාවෙහි උරෙනුර ගැටි පෙළ ගැසිය යුතුය.

අවුරුද්දකට වරක් සීයට දෙක හමාරක් තම ධනයෙන් දුගීන්ට දුප්පතුන්ට ලබාදෙන ලෙස ඉස්ලාම් ධවනතුන්ට අනිවාර්්‍ය කිරීමෙන් එම සමානාත්මතාවය ස්ථාපිත කරයි.

වසරකට වරක් පුරා මාසයක් උපවාසයෙහි නිරතවීමට අණ කිරීමෙන් පොහොසතාට කුස ගින්නෙහි අමාරුව දැනෙයි, එයින් ඔහු තුළ දිළින්දන්ට උදව් කිරීමේ මානසිකත්වයක් උදාවෙයි. හජ් හෙවත් උසස් යාඥාව තුළින් කුමන දේශයට, වර්ණයට, භාෂාවට අයත් කෙනෙකු හෝ වේවා, හැමෝම එක හා සමාන ඇඳුමකින් සැරසී එම යාඥාවන් ඉටු කිරීම මගින් ජාත්‍යන්තර සහෝදරත්වයක්, සමානාත්මතාවයක් ඉස්ලාම් ගොඩනගයි.

ඉස්ලාම් හා පවිත්‍රත්වය:

මිනිසාගේ ජීවිතයෙහි සෑම අංශයක් පිළිබඳම අවධාරණය කරන ඉස්ලාම් පවිත්‍රත්වය කෙරෙහිද වැඩි සැළකිල්ලක් දක්වයි. ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනය පවසයි: —සැබවින්ම අල්ලාහ් පශ්චාත්තාපකරන්නන් හා පවිත්‍රවන්තයින් ප්‍රියකරයි˜

(ශු කුර්ආනය 9: 108).

තවද ඉස්ලාම් පවිත්‍රත්වය දේව විශ්වාසයෙහි අඩක් වශයෙන් පවසයි. වරක් ශාස්තෘවරයානන් පවසන විට —පවිත්‍රත්වය විශ්වාසයෙහි අඩකි˜ මෙම ප්‍රකාශයන් සියල්ල ඉස්ලාම් වචනයට පමණක් සීමා නොකර, මෙයට දැමු ප්‍රායෝගික වැඩපිළිවෙල ඉතා ප්‍රශංසනීයයි. කෙනෙකු දිනකට පස්වරක් අල්ලාහ් වෙනුවෙන් සලාතය ස්ථාපිත කළ යුතුයි, හැම සලාතයක් පාසාම ඔහු දෝවනය කරගත යුතුයි.

නබි (සල්) තුමන් වරක් මෙසේ ප්‍රකාශ කළහ, —ස්භවායෙන්ම පිහිටුනු කරුණු පහක් ඇත. චර්ම ඡේදනය, මර්ම ස්ථානයෙහි හා කිසිල්ලෙහි රෝමයන් ඉවත් කිරීම, නියපොතු කැපීම, උඩු රැවුල කොට කිරීම˜ (මූලාශ්‍රය: බුහාරි).

මුත්‍රා පහ කිරීමෙන් පසු එය පවිත්‍ර නොකර සිටීම මරණින් මතු ජීවිතයෙහි ද~ුවම් ලද වරදක් සේ ඉස්ලාම් අවධාරණය කරයි.

—(ශාස්තෘවරයානනි) ඔවුන්ට අනුමත දේ පිළිබඳ ඔඛෙන් ප්‍රශ්නකරයි, පරිශුද්ධ දේ ඔවුන්ට අනුමත බව පවසන්න˜

(ශු කුර්ආනය 5: 4).

කෙනෙකුගේ මුළු ජීවිතයම පවිත්‍රවිය යුතු බව ඉස්ලාම් උගන්වයි.

ඉස්ලාම් දහමට පිවිසීම තුළින් කෙනෙකුට ලැඛෙන වරප්‍රසාද:

කෙනෙකු සියළු මිථ්‍යා විශ්වාසවලින් මිදී, ඔහු විසින් අඹා ගත් ප්‍රතිමාවන්ට වැඳ පුදා ගැනීමෙන් බැහැර වී විශ්වයේ එකම බලය ශක්තිය අල්ලාහ් දෙසට පමණක් හැරි ඔහුගේ එකීය බාවය හා ඔහු විසින් තෝරාපත් ගනු ලැබූ අවසන් ශාස්තෘවරයා මුහම්මද් නබි (සල්) තුමන්ගේ ශාස්තෘ පදවිය පිළිගෙන ඒ අනූව ජීවත්වන බව ප්‍රතිඥාවක් ගත් විට ඔහු හෙතෙම මුස්ලිමෙකු වේ. —මුස්ලිම්˜ යන නාමය කෙනෙකුට උපතින්, ජාතියෙන්, වර්ණයෙන්, දේශයෙන්, භාෂාවෙන් හිමි නොවේ. මුස්ලිම් යනු අල්ලාහ්ට අවනත වී ජීවත්වන්නාය. ඔහුගේ අණ පණත් වලට අවනත වී ඔහු වැළකු දෙයින් මුළුමනින් ඈත්වී තම ජීවිතය හැඩ ගසා ගන්නාය.

කෙනෙකු මුස්ලිම් වීමෙන් ඔහුගේ පෙර පාපයන් සියල්ල කමා කරනු ලබයි. ඔහු එදින උපත ලද දරුවෙකු සේ පාපයන්ගෙන් පරිශුද්ධ වෙයි. මරණින් මතු ජීවිතයෙහි ඔහුට සදාතනික ජය හිමිවෙයි. ඔහු නිරයෙහි ද~ුවම් වලින ඔහුට රැකවරණය ලැඛෙයි.


අල්ලාහ්ට ආදේශයන් ගැනීමේ ඇති විපාක

අල්ලාහ්ට ආදේශයන් ගැනීමේ ඇති විපාක

පාපයන් අතුරින් ඉතා භයානක පාපය වශයෙන් ඉස්ලාම් සළකන්නේ අල්ලාහ්ට සමානයන් ගැනීමේ පාපයයි. මෙම පාපයට කෙනෙකු ජීවතුන් අරත සිටින විටම සමාව ලබා නොගත්තේ නම් ඔහුට මරණින් මතු ජීවිතයෙහි සදාතනිකව ද~ුවම් විඳීමට සිදුවෙයි. ඉස්ලාම් දහමෙහි මූලිකි හරයවන්නේ අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය පිළිගෙන ඔහුට පමණක් යාඥා කිරීමෙන් නොනැවතී, වෙනත් කිසිදු දෙයකට යාඥා නොකර සිටීමයි. අල්ලාහ්ට හැර වෙනත් දේට යාඥා කරන විට, ඔහුට පමණක් හිමි උසස් ගුණාංගයන් වෙනත් ඔහුගේ නිර්මාණයන්ටත් පවතින බව විශ්වාස කරන විට, ඔහුගේ දේවත්වයෙහි අබ ඇටයක ප්‍රමාණයකට හෝ වෙනත් ඔහුගේ මැවීම් අතුරින් කව්රුන් හෝ හිමිකම් කියන බව විශ්වාස කරන විට ඔහු අල්ලාහ්ට හවුල් කරුවන් ඇති කළ මහත් පාපය කළ කෙනෙකු වශයෙන් සළකනු ලබයි.

අල්ලාහ්ට ආදේශයන් ගැනීමේ භයානක පාපය පිළිබඳ ශුද්ධවූ අල්කුර්ආනයෙහි සඳහන් පාඨයන් මදකට කියවන්න:

අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි : —නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමන්ට සමානයන් ගැනීමේ පාපය සමා නොකරන්නේය. ඒ හැර වෙනත් (පාපයන්) ඔහු රිසි අයට කමා කරයි. කව්රුන් අල්ලාහ්ට හවුල් කරුවන් ගනීද ඔහු මහත් පාපය මනඃකල්පිත කළේය.˜ (ශු අල්කුර්ආන් 4- 48).

—නියතයෙන් අල්ලාහ් ඔහුට ආදේශයන් ගැනීම සමා නොකරන්නේය. ඒ හැර වෙනත් (පාපයන්) ඔහු කැමති අයට සමා කරයි. කව්රුන් අල්ලාහ්ට සමානයන් තබයිද ඔහු ප්‍රකට දුර්මාර්ගයේය.˜ (ශු.අල්කුර්ආන් 4 – 116).

—අල්ලාහ්ට කිසිදු හවුල් කරුවෙකු නොගෙන ඔහුට සම්පූර්ණයෙන් අවනතවන්න. යමෙක් අල්ලාහ්ට සමානයන් තබන්නේද ඔහු අහසින් වැටුනාක් මෙන්ය. එවිට පක‍ෂීන් ඔහු පැහැර ගන්නේ හෝ සුළඟ දුර තැනකට ඔහු උසුලාගෙන යන්නේ හෝ වන්නේය. (අල්ලාහ්ගේ අණ) එය. යමෙක් අල්ලාහ්ගේ මාර්ග සලකුණු ගරු කරන්නේද ඇත්තෙන්ම එය සිත්හි බිය බැතිමත් කමින්ය.˜ (ශු අල්කුර්ආන් 22- 31 32).

—මම ඔබ මෙන් මිනිසෙකු පමණි. (එහෙත්) ඔබගේ හිමියා එකම හිමියා යැයි මට දේව අනාවරණය පහළ වෙයි. එබැවින් යමෙක් ඔහුගේ හිමි හමුවීම ප්‍රිය කරයිද ඔහු යහකම් කරත්වා. තවද ඔහුගේ හිමි නැමදීමෙහිදි එකද සමානයකු නොගනිත්වා යැයි (ශාස්තෘවරයානනි ඔබ) කියන්න.˜ (ශු අල්කුර්ආන් 18- 110).

—ඔබටද ඔබට පෙරවූවන්ටද මාගේ දේව අනාවරණය වූයේ, ඔබ සමානයන් තැබුවේ නම් ඔබගේ යහකම් නිෂ්ඵල වන්නේමය. ඔබ පරාජිතයන්ගෙන්ද වන්නේය.˜ (ශු. අල්කුර්ආන් 39- 65).

—කව්රුන් අල්ලාහ්ට සමානයන් තබයිද ඔහුට ස්වර්ගය තහනම් වන අතර, ඔහුගේ නවාතැන නිරයයි, අපරාධ කරුවන්ට කිසිදු පිහිටක් නැත.˜ (ශු. අල්කුර්ආන් 5- 72).

නබි (සල්) තුමන්ගේ ප්‍රකාශයන් තුළ: —කව්රුන් අල්ලාහ් හැර වෙනත් දේට යාඥා කරමින්, සමානයන් ගත් තත්ත්වයක මිය යයිද ඔහු නිරයට පිවිසෙනු ඇත.˜ යනුවෙන් නබි (සල්) ප්‍රකාශ කළහ. (මූලාශ්‍රය: බුහාරි).

—කව්රුන් අල්ලාහ්ට හවුල් කරුවන් ගත් තත්ත්වයක ඔහු හමුවෙයිද ඔහු නිරයට පිවිසෙනු ඇත.˜ (මූලාශ්‍රය: මුස්ලිම්).

අල්ලාහ් පැවසු බව නබි (සල්) තුමන් පවසයි: —ඔබ සමානයන් තබන දෙවිවරුන්ගෙන් මම අවශ්‍ය නැත්තෙකි. කව්රුන් මා හැර වෙනත් අය එක් කළ නැමදුම් කරයිද ඔහු හා ඔහු සමානයන් ගනිමින් කළ කි්‍රයාව මා අත් හැරියෙමි.˜ (මූලාශ්‍රය: මුස්ලිම්).


මරණින් මතු ජීවිතයක් ඇත්දැයි යන ගැටළුව

මරණින් මතු ජීවිතයක් ඇත්දැයි යන ගැටළුව විද්‍යාත්මක නිගමනයකට අදාළවූවක් නොවේ. හේතුව විද්‍යාව මගින් කෙරෙන්නේ ඉන්ද්‍රියයන්ට විෂය වූ දත්තයන් විෂ්ලේෂණය කිරීම පමණි. එපමණක් ද නොවේ.

නූතන වහරින් පවසතොත්, මිනිසා විද්‍යාත්මක නිරීක‍ෂණ හා පර්යේෂණයන් හි නිරත වන්නට වූයේ, ඉකුත් ශත වර්ෂ කීපය තුළ පමණි. මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ පිළිවෙත, ඔහුට දුරාතීතයේ සිට හුරුපුරුදුවූවකී. සෑම ශාස්තෘවරයෙක්ම තම ප්‍රජාව අමතා අල්ලාහ් අදහන ලෙසත්, මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ විශ්වාසය පිහිටුවන ලෙසත් දෙසූහ. ඔවුන් මොනතරම් අවධාරණයකින් එය ඉගැන්වූවාද යත්, මරණින් මතු ජීවිතයක් නැති කල එමගින් නැෙඟන්නේ අල්ලාහ්ට පිටුපෑමක්, සෙසු ඕනෑම විශ්වාසයක් නිශ්ඵල වන බවත් තරයේ ප්‍රකාශ කළහ.

අල්ලාහ්ගේ සෑම ශාස්තෘවරයෙක්ම මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳව ඒකා කාරව, ඒ ගැන අතිශය ඇදහිලි සහිතව කරුණු සඳහන් කළහ. ඒ ශාස්තෘවරුන් විසු වකවානු අතර දහස් සංඛ්‍යාත වසරක පරතරයක් පැවතියත් මරණින් මතු ජීවිතය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් දත් දැනුම් ප්‍රමාණය සමාන විය. නිදසුනක් වශයෙන් —වහී˜ දිව්‍ය හෙලිදරව් – දැක්විය හැකිය. මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ විශ්වාසයක් නොවූ බැවින්, ඒ සෑම ශාස්තෘවරයකුම සමාකාලීන ජනතාවගේ ගැරහුමට ලක්වූ බව අපි දනිමු. ඒ ගැරහුම්, විරෝධතා මධ්‍යයේ වූවද, ඒ ශාස්තෘවරුන්ට අවංක අනුගාමිකයෝ ඛෙහෙවින් ඒක රාශි වූහ.

මෙහිදී පැනනගින ප්‍රශ්නයක් නම්, තත් සමාජයෙන් කොන්කරනු ලැබීම පවා නොතකා, තදින් කාවැදි තිබුණු විශ්වාස, මතිමතාන්තර හා මුතුන්මිත්තන්ගේ සිරිත් විරිත්, ගතානුගතික මතිමතාන්තර යනාදිය දුරුලන්නට තරම් මොවුන් පෙළැඹවූයේ කවරක්ද යන්නයි. මීට සරළම පිළිතුර නම්, ඔවුන් සත්‍යය වටහාගැන්මෙහිලා දැඩි අවශ්‍යතාවයකින් තම සිත්සතන් යොමු කිරීමයි. ඔවුන් එය වටහාගත්තේ අනුදැනුමක් සහිතවද? එසේ විය නොහැකිය. මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ අනුදැනුමක්, අත්දැකීමක් පිහිටිය නොහැකිය. අත්දැකීමට අමතරව, අල්ලාහ් විසින් මිනිසාට, යථාර්ථවාදි සෞන්දර්්‍යාත්මක හා සදාචාරාත්මක හැඟීම් හිමිකර දී ඇත. සත්‍යය මත මිනිසාට මඟපෙන්වීමක් ලබාදෙන්නේ මෙකී හැඟීමයි. ඉන‍ද්‍රීයයන්ට ගෝචර වූ දත්තයන් මගින් එය විග්‍රහ කළ නොහැකිය. අල්ලාහ්ගේ ශාස්තෘවරුන්, අල්ලාහ් සහ මරණින් මතු ජීවිතය ගැන විශ්වාසය පිහිටුවන මෙන් තම ජනතාව කැඳවන අතරම සෞන්දර්්‍යාත්මක, සදාචාරත්මක හා යථාර්ථවාදි හැඟීම් ද ඒ හා ආදේශ කළහ. නිදසුනක් වශයෙන් මක්කාවේ ප්‍රතිමා වන්දකයන් විසින් මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ පිළිවෙත නොපිළිගත් අවස්ථාවේ, ඔවුන් ගේ දුබලකම හූවා දක්වනු පිණිස අල්කුර්ආනයෙන් තර්කානුකුල හා යථාර්ථවාදි විග්‍රහයක් මගින් එය සනාථ කෙරුණි.

තවද ඔහු අපට ආදේශකයින් පිහිටුවයි. ඔහුගේ මැවීම් ගැන අමතක කොට —මේ ඇටකටු දිරාපත්වූ පසු එයින් යළි මතුකරන්නේ කෙසේදැ˜ යි (විමසයි) පවසන්න, ප්‍රාරම්භයේ දී එය නිපදවූ ඔහුට යළි මතුකරන්නේය. හේතුව ඔහු සියලූ නිර්මාණයක් ගැනම දනී. හරිත වෘක්ෂයක් තුළින් ඔබට ගින්දර සැපයුවේ කව්ද? ඔබ එයින් දල්වන්නෙහි. ආකාශ හා මහ පොළොව මැව්වේ කව්ද? ඒ අන්දමින් මැවිය හැක්කේ කාටද? සැබෑය. ශ්‍රේෂ්ඨතම මැවුම්කාරයා ඔහුය. ඔහු සර්වඥානීවේ.˜ (අල්කුර්ආන් 36 ¦ 78-81)

කාෆිර් වරුන් මරණින් මතු ජීවිතය නොඅදහා සිටීමෙහි ලා කිසිදු පදනමක් නැති බව, සෙසු අවස්ථාවකදී විස්තර කෙරේ.

මෙලෝ ජීවිතය හැර වෙනත් ජීවිතයක් නැතැයි ඔවුහු පවසති. අපි මරුමුවට පත්වෙමු. අපි ජීවත්වෙමු. කාලය විනා අප වනසන සෙසු කිසිවක් නැත. ඒ ගැන ඔවුන්ට කිසිදු දැනුමක් නැත. ඔවුන් දරන්නේ හුදෙක් උපකල්පන පමණි. අපේ වහී (දේව හෙළිදරව් කිරීම්) ඔවුන්ට දේශනාකරන විට, ඔවුන්ගේ එකම තර්කය වන්නේ මෙයයි. ඔබ ඇත්ත ෙÞඩවනවා නම් අපේ පියවරුන් (යළි) මතු කරන්න. ගෙනත් පෙන්වන්න යන්නයි˜ (අල්කුර්ආන් 45 ¦ 24-25)

නියත වශයෙන්ම මළගිය සියල්ල, අල්ලාහ් යළි මතු කරන්නේය. එහෙත් අල්ලාහ්ට ස්වකීය සැලැස්මක් තිබේ. මේ මුළු මහත් විශ්වත් මණ්ඩලයම විනාශයට පත්ව, මළගිය සියල්ල අල්ලාහ් හමුවේ නැගීසිටින දිනයක් උදාවනු ඇත. එය ජීවිතයේ ආරම්භක දවසයි. එමතු අවසානයක් නැත. තවද, එදින සෑම පුද්ගලයකුටම ඔවුනොවුන් කළ කුසල් හා අකුසලයට අදාල ඵල විපාක ප්‍රදානය කෙරේ.

මරණින් මතු ජීවිතයක අවශ්‍යතාවය සම්බන්ධයෙන් මිනිසා ඉල්ලා සිටින විග්‍රහය, අල්කුර්ආනයෙන් සැපයේ. ඇත්තෙන්ම මරණින් මතු ජීවිතයක් නැත්නම්, අල්ලාහ් කෙරේ පිහිටුවන ඇදහිල්ල නිෂ්ඵල වනු ඇත. නැත්නම් අල්ලාහ් පිළිබඳ ඇදහිල්ල පිහිටුවා ගත්තත්, මිනිසුන් මවා ඔහුගේ ඉරණම නොවිසඳන ඒ අල්ලාහ් අසාධාරණ හා පක‍ෂග්‍රාහි අල්ලාහ් කෙනෙකුයි හැෙඟනු ඇත. නිසැක වශයෙන්ම අල්ලාහ් සාධාරණය, ශත සංඛ්‍යාත අහිංසක ජනතාව ඝාතනය කරමින් සමාජයේ දැවැන්ත දූෂණ දුරාචාරයන් හි නිරත වෙමින්, තමන්ගේ වැඩකටයුතු කරවා ගනු පිණිස අසංඛ්‍යාත දනන් වහල් භාවයේ යොදවා ගනිමින් යනාදි වශයෙන් සීමාතික්‍රාන්ත සාපරාධී කටයුතු වල යොමුවූවන්ට අල්ලාහ් ද~ුවම් කරන්නේමය.

මේ මිහිතලය මත ඉතා ලඝු ජීවිත කාලයක් ගතකරන මිනිසාට අඩු තරමින් මේ භෞතික ලෝකය පවා සදාකාලික නොවන කල, ඔහු කළ කුශලාකුශලයන්ට අදාළ ඵල විපාක පමුණුවාලිමට තරම්, කාලය ප්‍රමාණවත් නොවේ. යුක්තිය විනිශ්චය කරන දිනයක් උදාවිය යුතු බවත්, එහිදි සෑම ආත්මයකම ඉරණම, ඔවුනොවුන් ඉදිරිපත් කරන සටහන් වාර්තා අනූව, අල්ලාහ් විසින් යුක්තිය විනිශ්චය කෙරෙන බවත් නොඅනුමානය.

—කාෆිර්හු (ප්‍රතිෙක‍ෂ්පකයින්) මෙසේ කියති: ඒ මොහොත අපට කිසිදා උදා නොවේ. පවසන්න. නැත. මගේ ස්වාමියාගේ නාමයෙන්, එය නිසැක වශයෙන්ම ඔබටත් උදාවන්නේය. (ඔහු) අවිද්‍යමාන දේද දකි. පරමාණුවක තරම් නැත්නම් ඊට වැඩි හෝ අඩුබරක් වූවද ආකාශයන්හි හෝ පෘථීවිය මත (ඔහුගේ දෘෂ්ටියෙන්) මුවා විය නොහැකිය. එය පැහැදිලි සටහනේ සඳහන් වේ. ඔහු අදහා යහපත සිදුකරන්නන්ට ඔහු තිළිණ ප්‍රදානය කරයි, ඔවුන්ට සමාව හා විශාල තිළිණ ද ඇත. එහෙත් අපේ වහී (දේව හෙළිදරව් කිරීම්) වලට එරෙහිව අභියෝග කරමින් කලබල කරනවුන්ට පීඩාකාරි ද~ුවම් හා (දේව) උදහස හිමි වේ.˜ (අල්කුර්ආන් 34 ¦ 3-5)

යළි මතුවන – කියාමත් – දිනය වුකලී, අල්ලාහ්ගේ පරම සාධාරණත්වය හා පරම කරුණා දයාව යන දිව්‍ය ගුණාංග සපුරා පිරී උතුරා යන දවයසි. තමන්ට සදාකාලික සංතුෂ්ඨිය ලැඛෙතැයි අදහා, ලෞකික ජීවිත සමයේ අල්ලාහ් වෙනුවෙන් දුක් පීඩා දරාගත් දනන් කෙරේ ඔහු විශිෂ්ඨතම මෛත්‍රි මහිමය හලනු ඇත. එහෙත් මතු දිවියක් සම්බන්ධයෙන් නොසැලකිල්ලෙන්, අල්ලාහ්ගේ අණසක කඩකළවුන් ඛේදනීය ශෝකාන්තයකට පත්වෙති. මෙකී උභය පාර්ශ්වයම සංසන්දන කරමින් අල්කුර්ආනයේ මෙසේ සඳහන් වේ.

—මොවුන් එක හා සමානද? අපේ මහගු පොරොන්දු ලදවුන් එය අත්කරගනු පිණිස ළඟාවන්නේ කව්ද? අප විසින් මෙලෝ මත සුව පහසු ජීවිතයක් ලදවුන් (ද~ුවම් පිණිස) ගෙනෙනු ලැබුවන් හා සිටිත්ද?˜ (අල්කුර්ආන් 26¦ 61)

ලෞකීක ජීවිතය වූකලී, මරණින් මතු සදාකාළික ජීවිතය සඳහා සූදානම් වීම පිණිස වූවකී. මරණින් මතු ජීවිතය ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කරන්නා, ස්වකීය තණ්හා ආශාවන්ට වහල් වෙමින් සිල්වත් හා අල්ලාහ් කෙරේ බියැත්තන්ට උපහාස කරති.

මෙවැන්නෝ තම වරද වටහා ගන්නේ මරණාසන්න මොහොතේය. එහිදී මෙලෝ ජීවිතය සඳහා තවත් වැඩි අවස්ථාවක් ලැබේවායි. පතමින් වැලපෙති. ඔවුන්ට එබඳු අවස්ථාවක් උදා නොවේ. මරණාසන්න මොහොතේ ඔවුන් පසුවන ශෝකාතුරු තත්ත්වය හා කියාමත් පරමාන්ත දවසේ, ඔවුන් පසුවන ඛේදනීය විලාශය හා අවංක විශ්වාසවන්තයින් සඳහා සහතික වූ සදාකාලික ආශිර්වාදය ගැන අල්කුර්ආනයේ මැනවින් විස්තර කෙරේ.

—ඔවුනතුරින් කෙනෙකු මරණසාන්න වූ විට මගේ ස්වාමිනි මා ආපසු යවන්න. මවිසින් නොකරන ලද කුශල් පුරන්නෙමි˜ යි පවසයි. නමුත් නැත. එය ඔහු ෙදාඩන වදනක් පමණී. එවැන්නවුන්ගේ පසුපස, යළි මතුකරනු ලබන දිනය තාක් සම්බන්ධයක් පවති. සූර් – නලාව පිඹිණ කල ඔවුනතර එදින නෑ සබඳතා නොදිස් වේ. එකිනෙකාගෙන් ඉල්ලාගත හැකි කිසිවක් නැත මිණුම් තරාදිය බරවන්නේ කාගේද, ඔහු ජයග්‍රාහි වෙති. තරාදිය සැහැල්ලූවන්නේ කාගේද ඔහු ආත්මය නරකාදියට පත්කර ගනිති. ඔවුන්ගේ මුහුනු නරකාදියෙන් පිළිස්සෙයි. ඔවුහු එතුළ අඳුරින් මැලවෙති. මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ ඇදහිල්ලෙන් මතු ජීවිතය සාරවත් වනවා පමණක් නොව, මිනිසුන්ගේ කි්‍රයාකලාප සම්බන්ධයෙන් අතිශය වගකීම් හා ආකල්ප ඇතිවීමේන් මහ පොලෝ මතද සාමය හා සතුට රජකරයි.

අරාබියේ ජනතාව ගැන සිත යොමුකරන්න. මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ ඇදහිල්ලක් නැති අවධියේ, සූරාව, සූදුව, ගෝත්‍රික සටන්, ආරවුල්, මං පැහැරීම් හා මිනිස් ඝාතන යනාදිය ඔවුන්ගේ වැදගත් කි්‍රයාකලාප විය. එහෙත් එකම අල්ලාහ් හා මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳව ඔවුන් අදහන්නට පටන් ගත් වහාම, ඔවුහු සමස්ත ලෝකයේ ම දැහැමි ශීලාචාර සම්පන්න ජාතියක් බවට පත්වූහ. ඔවුහු දුසිරිත් අත්හළහ. දුකේදී එකිනෙකාට පිහිටවූහ. තමන්ගේ සෑම අර්බුදයක්ම ගැටළුවක්ම යුක්තියෙන් සාධරණත්වයෙන් හා සමානාත්මතාවයෙන් නිරාකරණය කරගත්හ. එසේම මරණින් මතු ජීවිතය පිළිබඳ අවිශ්වාසය නිසා, එලෝ වශයෙන් පමණක් නොව මෙලෝ වශයෙන්ද අනර්ථකාරි ප්‍රතිඵල ගෙන දේ. මුළු මහත් රාජ්‍යයක්ම එය ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කරන්නේ නම්, ඒ සමාජය තුළ සර්වාකාර දුසිරිත් හා දූෂණවලින් පිරීතිරී ගොස්, එය ඉඳුරා විනාශ වී යනු ඇත. අල්කුර්ආනයෙන්, ආද් හා සමූද් වරුන්ට මෙන්ම ෆාරාවෝ වරුන්ට අත්වූ පරිහානිය තරමක් විස්තර කෙරේ.

—සමූද් හා ආද් (වාර්ගිකයෝ) මතු සිදුවන ධර්මාධිකරණය ගැන නොඇදහූහ. සමූද් වරු අකුණු සැරයෙන්ද, ආද් වරු බියකුරු කුනාටුවකින්ද විනාශ කරනු ලැබූහ. අල්ලාහ් එය ඔවුන් කෙරේ පුරා දින අටක් හා රාත්‍රි හතක් මුළුල්ලේ ම පහත් කළේය. මේ නිසා එහි දනෝ කපා හෙලන ලද ඉඳිගස් මෙන් දරඳඩු බවට පත්වූහ.˜

—දැන් ඔවුන්ගේ සිදුවූ ඛේදය දුටුවෙහිද? ෆාරාවෝ ද පෙර දී එසේම වූහ. (එයද) ඔවුන්ගේ පුරවරද විනාශ කරන ලදී. ඔවුහු වරද සිදුකලහ. අල්ලාහ් යැවූ ශාස්තෘවරයාට එරෙහිව කඩාකප්පල් කාරි කි්‍රයාවන් කළහ. එනිසා අල්ලාහ් ඔවුන් දැඩිලෙස ග්‍රහණය කළේය. ජලය උතුරා ගැලූවිට අපි ගමන් ගන්නා නැවක් තුලට ඔබ දැමුවෙමු. එමගින් ඔබට සිහිපත් කරවීමක් හා සාවධානව ශ්‍රවණය කරවීමක් සඳහාය.

එ නිසා —සූර්˜ නලාව වරක් නාද කළ විට පෘථීවිය හා කඳු පර්වත එස වී, නිමේෂයකින් (එක්වරම) සුණු විසුණු වී යයි. පසුව එදින භීති භ්‍රාන්තය රජකරයි, එදින අහස කැඩී බිඳී දුබල වී යයි. එවිට පොත සුරතෙහි ලද්දෝ මෙන්න, මගේ පොත, රැගෙන කියවන්න. ඇත්තෙන්ම මා කළ දේ වල ප්‍රතිඵලය මට ලැඛෙතියි ඇදහුවෙමි. එමනිසා, ඔහුට පැද්දෙන උතුම් උයනේ ජීවිතය අත්වනු ඇත. මැනවින් කා බී සැනසෙන්න. ඔබ එවැන්නක් කළේ බොහෝ කලකට පෙරය.˜

—එහෙත් පොත වමතෙහි ලත් අය මෙසේ පවසනු ඇත. මට මගේ පොත ලැබුණේ නැහැ නොවැ. එනිසා මා කළ දේවල ප්‍රතඵලය මාදන්නේ නැහැ නොවැ, මේ අවසානයද? අහෝ මගේ වස්තුවෙන් මට පිහිටක් නැත. මගේ ආධිපත්‍යය- බලය මගෙන් ගිලිහී ගොස්ය.˜ (ශ. අල්කුර්ආනය 69¦ 4-39)

මරණින් මතු ජීවිතය ඇදහීමට ඉවහල්වූ මෙබඳු අවබෝධාත්මක කරුණු කුර්ආනයේ අඩංගු වේ.

පළමුව: මරණින් මතු ජීවිතය ගැන විශ්වාසය පිහිටුවන මෙන් සෑම ශාස්තෘවරයෙක්ම දේශනා කළහ.

දෙවනුව: මේ විශ්වාසයේ පදනමින් සමාජයක් ගොඩ නැගුණු කල, එය සාමුහික හා සදාචාරත්මක ෙදාසින් තොරව ශ්‍රේෂ්ඨතම සාමකාමි සමාජයක් වනු ඇත.

තෙවනුව: ශාස්තෘවරයානන්ගේ අඛණ්ඩ අනතුරු ඇඟවීම්වලින් පසුවත්, ජන කොටසක් සාමුහික වශයෙන්ම ඇදහිල්ල    ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කළේ නම්, අල්ලාහ් විසින් මෙලොවෙහිදීම ඒ ජන කොටස වනසා දමන බව ඉතිහාසයෙන් තහවුරු වේ.

සිව්වනුව: මිනිසාගේ සදාචාරත්මක යථාර්ථවාදී හා සෞන්දර්්‍යාත්මක අනුදැනීම් මගින් මරණින් මතු ජීවිතය ගැන වටහා ගත හැකිය.

පස්වනුව: මරණින් මතු ජීවිතයක් නැත්නම්, අල්ලාහ්ගේ යුක්ති සාධාරණත්වය හා කරුණා මෛති්‍රයෙහි අර්ථයක් නැත.


වරදක් දකින විට අහක බලාගෙන යෑම උසස් කි්‍රයා පිළිවෙතක් යනුවෙන් සිතන වත්මන් සමාජය

—ඔබගෙන් කවරෙකු අකුසල් කි්‍රයාවක් දකින්නේ ද ඔහු එය තම දෑතින් වැළක්විය යුතුයි. එය ඔහු විසින් කළ නොහැකි වුණොත් ඔහු තම මුවින් (දිවෙන්) එය වැළැක්විය යුතුයි. එය ද ඔහු විසින් කළ නොහැකි වූ විට තම සිතින් එය පිළිකුල් කළ යුතුයි. මෙයයි විශ්වාසයේ අවම මට්ටම˜ යනුවෙන් නබි (සල්) තුමන් පැවසූහ.

වාර්තාකරන්නේ:අබූ සඊදුල් කුද්රි (රලි). (මූලාශ්‍රය: මුස්ලිම්).

කෙතරම් වැදගත් ප්‍රකාශයක්ද, සමාජ යහපත තකන සෑම පුරවැසියෙකුම මෙම ඔවදන කෙරෙහි මදකට අවධානය යොමු කළ යුතුයි. වරදක් දකින විට අහක බලාගෙන යෑම උසස් කි්‍රයා පිළිවෙතක් යනුවෙන් සිතන වත්මන් සමාජයට මෙම ප්‍රකාශය ඉතා වැදගත් වනු ඇත. සමාජයෙහි යම් පුරවැසියෙකු අයහපත් පුද්ගලයෙකු වීම මුළු සමාජ සංස්ථාවටම තර්ජනයකි. සමාජයෙහි යම් පුරවැසියෙකු යහපත් වීම මුළු සමාජයටම යහපතකි. මෙය සුළු කොට නොතැකිය යුතුයි.

Picture 1-106දරුවන් වරදක් කළ විට අහක බලාගෙන සිටීම දෙමාපියන් අතර දැන් නවීන විලාසිතාවක් වී ඇත. දෙමාපියන් අතුරින් කිහිප දෙනෙකු තම දරුවා වරදක් කළ විට ද~ුවම් කරයි නම්, එය මානව අයිතිවාසිකම් උල්ළංගනය කිරීමකි. බටහිරට ආවඩන්නන් තුළ මෙම තත්ත්වය බහුලව දක්නට ඇත. රෝගයක් වැළඳුනු විගස එයට ප්‍රතිකාර කිරීමයි කව්රුත් අනුගමනය කරන කි්‍රයා පිළිවෙත. ඒ වෙනුවට ඔහු නොසැලකිළිමත්ව සිටියේ නම් එය වසංගතයක් වී ඔහුගේ ජීවිතයටද හානියක් වීමට ඉඩ තිබේ. මෙය කව්රුත් පිළිගන්නා කරුණකි. නමුත් කුඩා වරදක් සිදුවූ විගස එයින් වැළැක්වීම බලවත් අපරාධයන් කාරා යෑමෙන් ඔහු වැළැක්වීමක් වනවාට කිසිදු සැකයක් නැත. කුඩා වැරදින් කරන විට අහක බලා සිටින්නේ නම් කෙමින් කෙමින් ඔහු මහත් අපරාධයන් කරා පියමනිමින් සිටි, කිසිදු බුද්ධිමතෙකු, යහපත් අනාගත පරපුරක් සඳහා පෙරුම් පුරන කිසි කෙනෙකු මෙය අනුමත නොකරයි.

එසේ නම් ඉහත සඳහන් ප්‍රකාශය තුළින් සමාජයෙහි සෑම කෙනෙකුටම ඉතා මහගු වගකීමක් පැවරෙයි. එනම් යහපත පමණක් අනුමත කර යුතුයි, අයහපත දැක දැක නිහඩව නොසිටිය යුතුයි. අයහපත සමාජයෙන් තුරන් කළ යුතුයි. බලය යොදා කරන්නට ශක්තිය ඇති අය එසේ කර යුතුයි.

මෙහිදී බලයෙහි සිටින රජයක කාර්්‍ය භාර්්‍ය ඉතා වැදගත් වනු ඇත. වැරදි කරන්නන් නීතියෙහි පවතින දුර්වලකම් නිසා පැනයන්නට සිතයි නම්, නැතහොත් ඔවුන් කරන වැරදි කි්‍රයාවන්ට සරිලන ද~ුවම් පනවා ඔවුන් එවැනි කි්‍රයාවන්ගෙන් නොවළක්වන්නේ නම් එම සමාජයෙහි පරිහානිය මෙතරම් යැයි කිව නොහැක.

තම දරුවන් වරදක් කළ විට නුවණක්කාරී ලෙස ඔවුන්ට එය පහදා දී එම වැරදි ක්‍රියාවෙන් ඔවුන් වළක්වාලිය යුතුයි. එම වරද දිගටම ඔවුන්ගෙන් සිදුවෙයි නම් සුළුවෙන් ද~ුවම් කිරීමටත් අමතක නොකර යුතුයි, එය ඔහුගේ යහපත් අනාගතය සඳහායි. වරද දැක දැකත් අහක බලාගෙන සිටින්නේ නම් එයින් පසුතැවිල්ලට පත්විය යුත්තේ දෙමාපියන්මයි.

බලය යොදා වැළැක්වීමට ශක්තිය නොමැති අය තම දිවෙන් එය වැළැක්විය යුතුයි. මෙම කාර්්‍ය භාර්්‍ය හැමෝම කළ යුතුයි. අපේ වචනයෙන් කෙනෙකුට යහ මග ලැඛෙයි නම්, වැරදි කි්‍රයාවකින් කෙනෙකු මිදෙයි නම් ඊටත් වඩා වටිනා දෙයක් මෙම විශ්වයෙහි නොමැත. වැරදි කි්‍රයාවන් දැක එය නොවළක්වා සිටින සමාජයට ශාස්තෘවරයානන් ලස්සන උපමාවක් පෙන්වූහ.

නැවක පිරිසක් ගමන් කරති, යට තට්ටුවෙහි ගමන් කරන්නන්ට ජලය අවශ්‍යවූ විට උඩ තට්ටුවට ගොස් ඔවුන් ජලය ලබාගනිති. (මෙය කරදරයක් යනුවෙන් සිතන) යට තට්ටුවෙහි උදවිය නැවෙහි සිදුරක් ඇති කරන්නට කල්පනා කරති. උඩ තට්ටුවෙහි සිටින්නන් යට තට්ටුවෙහි සිටින්නන්ගේ මෙම අනූවන කි්‍රයාව දැක අපට මොකක්ද? යනුවෙන් සිතා නොසැළකිලිමත්ව සිටී නම් දෙපිරිසම විනාශ වී යනු ඇත˜ යනුවෙන් නබි (සල්) තුමන් පැවසූහ.

නබි (සල්) තුමන් මෙම උපමාව තුළින් අදහස් කළේ යම් සමාජයක සිදුවන වැරදි කි්‍රයාවන් දැක අන් අය නිහ~ව සිටී නම් එයින් ඇති වන විපාකය හැමෝටම පොදුය. නමුත් වත්මන් යුගයෙහි කනගාටුදායක කරුණ නම්, විද්‍යුත්, මුද්‍රිත මාධ්‍යයන් ඔස්සේ පවා වැරදි කි්‍රයාවන් කරා සමාජය පොළඹවනු ලැබීමයි. එබැවින් සමාජයෙහි බුද්ධිමත් සෑම පුරවැසියෙකුම මෙම වගකීම පැහැර හැරීමෙන් වැළකිය යුතුයි.

කෙනෙකුට එම වැරදි කි්‍රයාව මුවින් වැළැක්වීමටත් නොහැකි අවස්ථාවක සිතෙන් එම කි්‍රයාව පිළිකුල් කළ යුතුයි. එසේ කෙනෙකු පිළිකුල් කරන විට ඔහුගේ භාහිර කි්‍රයා කලාපයන් තුළින් එය ඉස්මතු වෙයි. වැරදි කරන්නාට ඔහුගේ මෙම කි්‍රයා කලාපය තුළින් පණිවුඩයක් ලැඛෙන වාට කිසිම සැකයක් නැත. එයත් ඔහු එම වැරදි ක්‍රියාවෙන් මිදීමට රුකුලක් වනු නියතය. කුඩා දරුවෙකු වරදක් කළ විට තම දෙමාපියන්ව බලයි, එම කි්‍රයාව දෙමාපියන් පිළිකුල් කරන විට ඔහු දිගටම එම කි්‍රයාවෙහි නිරත නොවෙයි.

වැරදි කි්‍රයාවක් දැක කෙනෙකු සතුටට පත්වෙයි නම් ඔහු තුළ විශ්වාසයක් නැතැයි ඉහත සඳහන් ප්‍රකාශය තුළින් සක්සුදක්සේ පැහැදිළි වෙයි.

මුහම්මද් (සල්) තුමා කල අවසාන දේශනය

හිජ්රි 10 (එනම් ක්‍රි:ව: 521) වන වසරේ දුල්හජ් මාසයේ නබිතුමා ඉටුකල එකම හා අවසානම හජ් වන්දනාවේ දී එහි පැමිණ සිටී බැතිමතුන්හට කල දේශනය මෙය එතුමාගේ වසර 23 ක මෙහෙවර සාරාංශ කොට කල අවසානම දේශනය විය

˜මාගේ ජනතාවනී ඉතා සාවදානව මට කන් දෙන්න මන්ද මෙම වසරෙන් පසු කිසිදා මම ඔබ අතර වෙම්දැයි මා නොදන්නා බැවිනි. එබැවින් මා කියන දෙයට ඉතා හොදින් කන් යොමු කර, අද දින මෙහි පැමිණීමට නොහැකි වුවන් අතරට ද මාගේ මෙම පණිවුඩය ගෙන යන්න.
ජනතාවනී ඔබ මෙම (දුල්හජ්) මාසයත්, (අරෆා) දිනයත්, මෙම (මක්කාව) නගරයත් කොතරම් ශුද්ධත්වයෙන් සලකන්නේ ද එසේම සෑම මුස්ලීම්වරයෙකුගේම ජීවිතයත්, ධනයත්, ආත්මගරුත්වයත් ශුද්ධත්වයෙන් සලකන්න. ඔබේ භාරයේ කිසිවකුට අයත් යම් දෙයක් වේ නම් එය නියම අයිතිකරුටම නැවත භාරදෙන්න. එහි කිසිවිටෙකත් වංචනයන් සිදු නොකරන්න. එසේම කිසිවෙකු හට වේදනා නොකරන්න. එවිට කිසිවකු ඔබට වේදනා නොකරනු ඇත. සත්‍ය වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියාණන් (දෙවියන්) හමුවන බවත්, ඔහු සත්තකින්ම ඔබගේ ක්‍රියාවන් ගැන විමසන බවත්, තරයේ මතක තබා ගන්න. පොළී ලබා ගැනීම අල්ලාහුතආලා විසින් තහනම් කර ඇත. එබැවින් පොළීය හා සම්බන්ධ (එනම් පොළී ලබාගැනීම, ලබාදීම, උදව්කිරීම, සාක‍ෂිකරුවකුවීම යන) සිය`එ බැදීම් මින් මතු අත්හල යුතුයි.
ඔබගේ ආගමේ හා ඔබගේ ආරක‍ෂාව උදෙසා ˜ෂෙයිතාන්˜ ගෙන් (සාතාන් ගේ නපුරෙන්) ප්‍රවේශම් වන්න. ˜ලොකු දේවලින් ඔබ නොම`ග යැවිය හැකිය˜ යන විශ්වාසය ඔහු (සාතාන්) කෙරෙන් සම්පුර්ණයෙන්ම බිදී ගොස් ඇත. එනමුත් ඔබලා සු`එ යයි සිතන කාරණයන් තුලින් ඔහුව අනුගමනය කිරීමෙන් ප්‍රවේශම් වන්න.
ජනතාවනී ඔබගේ ස්ත්‍රීන් සම්බන්ධයෙන් ඔබට යම් යම් අයිතීන් ඇති බව සැබෑය. ඔබගේ අයිතීන් සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් ඔබට කීකරුවෙත් නම් ඔබ විසින් ආදරයෙන් කවා, පොවා, වස්ත්‍ර සැපයීමේ අයිතිය ඔවුනට හිමිවේ. ඔබ ඔබේ ස්ත්‍රීන්ට හොදින් සලකන්න. ඔවුනට කරුණාවන්ත වන්න. ඔවුන් ඔබගේ සහකාරියන් හා පක‍ෂපාති උදව්කරුවන් වේ. ස්තී්‍රන්ට ද තම ස්වාමියා සම්බන්ධයෙන් යම් යම් අයිතීන් ඇත. එනම් තම දරුවන් රුකබලා ගැනීමත්, තම ස්වාමියා විසින් අනුමත නොකරන අය හා සම`ග ඔවුන් මිත්‍රත්වය ඇති කර නොගැනීමත්, එසේම ඔවුන් කිසිකලෙකත් පරපුරුෂ සෙවනයෙහි නොයෙදී පතිනි බව ආරක‍ෂා කරගැනීමත් ඔවුන්ගේ අයිතීන් වේ.
ජනතාවනී ඉතා සාවදානව මට ඇහුම්කන් දෙන්න. අල්ලාහ් දෙවියන් පමණක් නමදින්න. දිනපතා පස්වේල සලාතය ඉටුකරන්න. රමළාන් මාසයේ උපවාසයෙහි යෙදෙන්න. ඔබගේ ධනයෙන් සzකාත් (මුස්ලීම්වරුන් විසින් දුප්පතුන්ට දෙන අනිවාර්‍ය බද්ධ) දෙන්න. වත්කම් ඇත්නම් හජ් වන්දනාවේ යෙදෙන්න. එක් මුස්ලීම්වරයෙකු තවත් මුස්ලීම්වරයෙකුගේ සහෝදරයෙකු යන්න නුඹලා දන්නෙහිය. ඔබ සිය`එ දෙනා (ජාතියෙන්, භාෂාවින් කිසිවෙක් කිසිවකුට උසස් නොවන) සමානයෝ වෙති, එනමුත් ඔබලාගේ භක්තිය හා සත්ක්‍රියාවන් හේතු කොටගෙන නුඹලාගෙන් එක් අයෙකු තවත් අයෙකුට වඩා උසස් වන්නේය.
මතකයේ රදවාගන්න යම් දිනක ඔබගේ ස්වාමියා (අල්ලාහ්) ඉදිරියේ පෙනී සිට ඔබගේ (මෙලොව) ක්‍රියාවන් සම්බන්ධයෙන් පිළිතුරුදීමට සිදුවෙනු ඇත. ජනතාවනී මගෙන් පසු නබිවරයෙක් (වක්තෘවරයෙක්) නොපැමිණෙනු ඇත. එසේම අ`එත් ධර්මයන් බිහි නොවනු ඇත. එබැවින් ප්‍රවේශම් වන්න මගේ වියෝවෙන් පසු කිසි කලෙකවත් සත්‍යයේ මාර්ගයෙන් ඈත් නොවන්න. ඒ සදහා මා ඔබට පවසන වචන හොදින් තේරුම් ගෙන බුද්ධීමත්ව සිතට ගන්න. මාගේ ජනතාවනී මා කරුණු දෙකක් නුඹළා හමුවේ තබායමි.

ඒ අල්කුර්ආනය (දේව වාක්‍ය අඩංගු ශුද්ධ වු ලියවිල්ල) හා සුන්නාහ්ව (මුහම්මද් (සල්) තුමා වචනයෙන්, ක්‍රියාවෙන් හා අනුමත කිරීම් තුලින් පෙන් වු ආදර්ශනයන්) වේ. ඔබලා මේ දෙක පිළිපදිනතාක් කිසි විටෙකත් නොම`ග නොයනු ඇත.
මාගේ ජනතාවනී මාගේ මෙම වදන් සවන් දෙන ඔබ මෙයට සවන් නොදුන් අයට ද එම වදන් පවසන්නæ එය සවන් දෙන අය තවත් අයහට මෙම වදන්  පවසත්වාæ මන්ද මෙම වදන් සෘජුවම සවන් දුන් අයට වඩා පසුව එන අය හොදින් අවබෝධ කරගනු ඇත.˜
˜යා අල්ලාහ්, ඔබගේ පණිවුඩය මෙම ජනතාවට දැනුම් දුන් බවට ඔබම සාක‍ෂිකරුවකු වන්න.˜

ලොව ඉදිරිපත් වු ආගම් හා දර්ශණයන් සදහා ශාස්තෘවරුන්-ඉස්ලාමි දහම තුල ඔවුන්ගේ භූමිකාව කුමක්ද?

ඈත අතීතයේ සිටම ලොව ඉදිරිපත් වු ආගම් හා දර්ශණයන් සදහා ශාස්තෘවරුන්, උපදේශකයින් හා දාර්ශණිකයන් දක්නට ලැබුණි. උදාහර්ණයක් ලෙස බුදුදහමේ ගෞතම බුදුන්, ක්‍රිස්තුස් දහමේ යේසුස් තුමා, මාක්ස් වාදයේ කාල්මාක්ස්, යුදෙව් ආගමේ මෝසස් තුමා. ඉස්ලාම් දහමේ මුහම්මද් තුමා සදහන් කල හැක. මෙම ශාස්තෘවරුන් හා උපදේශකයින් අතර ඉස්ලම් දහම ද ශාස්තෘවරුන් පිලිබදව දසහන් කරයි. මෙි ශාස්තෘවරුන් කවිරුන්ද? ඉස්ලාමි දහම තුල ඔවුන්ගේ භූමිකාව කුමක්ද? මේ කාරණයන් පිලිබදව නිසි අවබෝධයක් නොමැති සමහර ඉස්ලාමි නොවන විද්වතුන් අනිකුත් ආගම් හා දර්ශණයන්වල ශාස්තෘවරුන් දකින ආකාරයට ඉස්ලාම් දහම පවසන ආගමික ශාස්තෘවරුන් ද උපකල්පනය කරමින් ඉස්ලාමි දහමට විරුද්ධව විවිධ ආකාරයේ විවේචනයන් ඉදිරිපත් කරයි. එමනිසා මේ කාරණය පිලිබදව සමාජය දැනුවත් කිරීමේ අනිවාර්‍ය වගකීම මුස්ලීම්වරුන් වන අපට පැවරී තිබේ.

ඉස්ලාම් දහමේ ආගමික ශාස්තෘවරයා “වක්තෘ” (^Prophet&) ලෙස හදුන්වයි. මෙහි අරුථ “දේව වාක්‍ය විස්තර කරන්නා, අනාගත වාක්‍ය දන්වන්නා” යන්න වේ. එසේම ඉස්ලාමීය ඉගෙන්වීමට අනුව මෙම වක්තෘවරුන් විශ්වාස කිරීම ඉස්ලාමයේ මුලික අංගයක් ද වේ. එමනිසා මෙම කාරණය පිලිබදව පුලුල්  අවබෝධයක් සමාජයට ලබාදීමද අත්‍ය අවශ්‍ය වේ. එ සදහා මෙම කාරණය පිලිබදව විවිධ කෝණයන්වලින් අවදානය යොමු කිරීම ද අවශ්‍ය වෙි. එනම්,


·        ඉස්ලාමි හි වක්තෘ විශ්වාසයේ ආකාරය කුමක්ද?
·        මෙම වක්තෘවරුන් කව්රුන්ද?
·        ඔවුනහට මෙම දහමතුල ඇති භූමිකාව කුමක්ද?
·        මෙවැනි වක්තෘවරුන්ගේ අවශ්‍යතාවය කුමක්ද?
·        වක්තෘවරුන් අදටත් පහලවෙන්නේද?

ඉස්ලාම් හි වක්තෘ විශ්වාසයේ ආකාරය
ඉස්ලාම් දහමෙහි විශ්වාසයට අනුව වක්තෘවරුන්ගේ මෙහෙවර වන්නේ දෙවියන්ගෙන් ලබාගන්නා පණිවුඩය පොදු ජනතාවට ප්‍රකාශ කොට ඒ අනුව ජීවත් වී ආදර්ශමත් ජීවන මාර්ගයක් පෙන්වාදීමයි. මෙම දේව පණිවුඩ මිනිසාට පහලවීම වක්තෘවරයාණන් වන මුහම්මද් තුමාට පමණක් සිදුවුවක් නොවේ. ඉස්ලාමීය විශ්වාසයට අනුව ලක‍ෂයකටත් අධික වක්තෘවරුන් සංඛ්‍යාවක් මෙම මෙහෙවර සදහා එනම් දේව පණිවුඩය ප්‍රකාශකොට පොදුජනයා යහමාර්ගයට පමුණුවාලීම සදහා දෙවියන් විසින් පොළොවෙි තෝරාපත් කර ඇත. එහි ආරමිභකයා වන්නේ මුල්ම මිනිසා වන ආදම් (අෙලෙ) තුමාය. මෙම ආදමි (අෙලෙ) තුමාව දෙවියන් විසින් මවා පොළොවට යවන ලදී. එසේ යැවීමේ දී  “යන්න නුඔට අවශ්‍ය ආකාරයට ජීවත්වන්න් ස්වමත අනුව පොලොවෙහි ක්‍රියාකරන්න” යයි එවා පොළොවෙහි අසරණකර නොදමා, මේ විශ්වයේ සියල්ල සැලසුම් සහගත ලෙස මැවු දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්‍යා සදහාද ජීවිත මාර්ගයක් සැලසුමි කර එය ලබාදී එවන ලදී. එය ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ පැවසීමේ දී 20-123, 2-38 හි වාක්‍යයන්වලින් මෙසේ පවසයි.
“මා හමුවේ සිට නුඹට මගපෙන්වීමක් එනු ඇත. එයයි නුඔ අනුගමනය කල යුත්තේ.
මේ අනුව ලොව මුල්ම මිනිසා මෙන්ම වක්තෘවරයානන් වන ආදම් තුමාගේ පටන් සියලූ මනුෂ්‍යයන් ක්‍රියාකල යුත්තේ ස්වමත අනුව නොව දෙවියන් වහන්සේගේ දේව නියෝගයන් හා මගපෙන්වීමන් අනුව යන්න පැහැදිලි වේ. මෙය ආදම් තුමාට පමණක් සුවිශේෂවු කාරණයක් නොවන අතර අවසාන වක්තෘ මුහම්මද් තුමා දක්වා සියලූම වක්තෘවරුන්ට පොදු වු නියෝගයකි. ඉස්ලාමීය විශ්වාසය අනුව මෙම නියෝගයයි විවිධ කාලවල පැමිණි  සියලූම වක්තෘවරුන් එ එ ජන කොටිඨාශවලට ඉටුකලේ.

මෙම වක්තෘවරුන් කව්රුන්ද
මෙසේ දේව පණිවුඩය ජනතාවට ප්‍රකාශ කිරීම සදහා විවිධ කාලවල විවිධ ජන කොට්ඨාශයන් සදහා  වක්තෘවරුන් දෙවියන් විසින් තෝරාපත්කර ඇත. මෙහිදී විශේෂයෙන් සදහන් කල යුත්තක් තිබේ. එනම් ලොව පහල වු සියලූම ශාස්ත්‍රවරුන් හා දාර්ශණිකයින් ජනයා අතර තමන්ට යයි යම් ස්ථානයක් ගොඩනගා ගන්නේ ඔවුන්ගේම උත්සාහය තුලිනි. උදාහරණයකට පවසනවා නම් බුදුන් වහන්සේ බුද්ධත්වය ලබාගත්තේ බොහෝ දුෂ්කර ක්‍රියාවන් කිරීමෙන්ය. නමුත් ඉස්ලාම් දහම පවසන “නබිත්වය හෙවත් වක්තෘත්වය” ඔවුනට හිමිවන්නේ ඔවුන්ගේ උත්සාහයෙන් නොව දෙවියන්ගේ කැමැත්තට අනුවයි.

මෙය ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 6-124, 17-86 වාක්‍යයෙන් අවධාරනය කරයි. මේ ආකාරයට දෙවියන්ගේ කැමැත්ත අනුව තෝරාපත් කල වක්තෘවරුන් සංඛ්‍යාව ලක‍ෂයකටත් අධික යන්න ඉස්ලාම්හි විශ්වාසයයි. මෙපමණ විශාල සංඛ්‍යාවක් වක්තෘවරුන් මේ පොළොව මත ජීවත් වී මියගියද

ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ, නම් සදහන් වන්නේ ඔවුන්ගෙන් 25ක ගේ පමණි.

එනම් ආදම් (Adam), ඉද්රීස් (Idthrees), සුලෙයිමාන් (ීSuliman), හාරූන් (Harun), සකරීයා (Zakkareya), යහ්යා (Yahiya), අය්යුබි (Iyub), යුනුස් (Yoonus), යුසුෆ් (Yusuf), ඉස්යාල් (Alyasa), අල්යසා (Alyasa), දුල්හිෆ්ල් (Dulhifl), ශයෙබි (Shuib), සාලිහ් (Salih), හුද් (්‍Hud), ඉබ්‍රාහීම් (Abraham), ඉස්මායිල් (Ismael), ඉසහාක් (Issak), යාකුබ් (Jacob), ලූත් (Lot), දාවුද් (David), නුහ් (Noah), මොසස් (Moses), ඊසා (Jesus), මුහම්මද් (Muhammed) යන්න වේ.

මෙසේ  විශාල සංඛ්‍යාවක් වු වක්තෘවරුන් අතරින් කිහිපදෙනෙකුගේ පමණක් නමි සදහන්වීමට හේතුවක් ඇත. එනමි එ සමාජයේ එම වක්තෘවරුන් කිහිපදෙනාගේ මෙහෙවර වර්ථමාන සමාජයට ද ආදර්ශමත්, ප්‍රයොජනවත් වන නිසා මිස අනිකුත් වක්තෘවරුන් මීටවඩා පහත් යයි සලකන නිසා හෝ ඉහත නම් සදහන් වක්තෘවරුන් ඔවුන්ට වඩා උසස් යයි සලකන නිසා හෝ නොවේ.

උදාහර්ණයක්  ලෙස ලූත් (Lot) නම් වක්තෘවරයානන් මෙහෙවර සැලකුෙවි නමි ඔහුගේ ජන සමාජයේ තිබු පාපකි්‍රයාවකි සමලිංගික ඇසුර. මෙය ඉතාමත් දරුණු අන්දමින් ප්‍රසිද්ධියේම සිදුකෙරුණි. මෙම වක්තෘවරයානන්ට සිදුවයේ මෙම පාපක්‍රියාවේන් ජනයා මුදවා ගැනීමයි. එ සදහා ඔහු විවිධ ආකාරයේ අවවාද අනුශාසනා කරමින් කටයුතු කරන ලදී. අවසානයේ එ අවවාද අනුශාසනා පිලිනොගත් ඒ ජන කොට්ඨාශය ජීවත් වු නගරයම උඩුයටිකුරු කොට දෙවියන් වහන්සේ විසින් විනාශ කරන ලදී.

මෙම සමලිංගික ඇසුර වර්තමාන සමාජයේද දක්නට ඇත. එමනිසා වර්ථමාන සමාජයට අවවාදයක් ලෙසත් අනතුරු ඇගවීමක් ලෙසත් එදා ලූත් (අෙලෙ) තුමාගේ සමාජයට එතුමා අවවාද කල ආකාරයත් එය පිලිනොගැනීම නිසා ඔවුන් විනාශකල ආකාරයත් අල්කුර්ආනයේ පැවසීමේදී එ වක්තෘවරයාගේ නම සදහන් කරයි. මීට අමතරව ඉතිහාස සත්‍යන් විකෘතිකොට පවසන විට හා මන:කල්පිත විශ්වාසයන් ජනයා අතර පවතින විට ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනය එය නිවරුදි කිරීමේදී ද වක්තෘවරුන්ගේ නම් සදහන් කරයි. උදාහර්ණයක් ලෙස යේසුස් (Jesus) (ඊසා (අෙලෙ)) තුමා යනු ඉස්ලාමීය විශ්වාසයට අනුව වක්තෘවරයෙකි. මොහු සම්බන්ධයෙන් ක්‍රිස්තියානිවරුන්ගේ බයිබලයේ විවිධ කරුණු සදහන් වේ. මෙතුමාව දේවත්වයෙන් ක්‍රිස්තියානි බයිබලයේ සදහන් වේ. මීට අමතරව ත්‍රිත්වය නම් සංකල්පයක් ද ඉදිරිපත් කරයි. ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනය මේවා ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කරමින් සත්‍ය තත්වය ලොවට පවසයි. එසේ පැවසීමේදී වක්තෘවරයානන් වන ඊසා (Jesus) (අෙලෙ) තුමාගේ නම අල්කුර්ආනයේ සදහන් වේ. මේ ආකාරයට වක්තෘවරුන් කිහිදෙනෙකුගේ නමි පමණක් ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ සදහන් වුවත් විශාල සංඛ්‍යාවක් වක්තෘවරුන් හෙවත් නබිවරුන් පැමිණියා යන්න ඉස්ලාමීය විශ්වාසයයි.
ඔවුනහට මෙම දහමතුල ඇති භූමිකාව කුමක්ද?
මෙසේ පැමිණි සියලූම වක්තෘවරුන්ගේ මෙහෙවර වුයේ ජනයාහට දේව පණිවුඩය ප්‍රකාශ කොට එ ඔස්සේ ජනයා මෙහෙයවමින් එකම දෙවියා වෙත මග පෙන්වීමයි. මෙය ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ (16-36) වාක්‍ය මගින් මෙසේ පවසයි.”අල්ලාහ් දෙවියන් නමදින්නෟ, නපුරන්ගෙන් ඈත්වන්නෟ  යයි අවවාද කරන්නන් ලෙස සියලූ ජන කොට්ඨාශයන්ට වක්තෘවරුන් අප යැව්වෙමු

මෙම මෙහෙවර සදහා සමහරක් අවස්ථාවන්වල දී එකම අවස්ථාවේ එකකට වඩා වක්තෘවරුන් සංඛ්‍යාවක් තෝරාපත්කල අවස්ථාවන්ද ඉතිහාසයේ දක්නට ඇත. උදාහර්ණයක් ලෙස ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආන් 36-13, 10-75, 19-53, 20-30 වක්‍යයන්වල මේ බව සදහන් වේ. මේ ආකාරයට විවිධ අවස්ථාවල විවිධ සංඛ්‍යාවන්ගෙන් වක්තෘවරුන් පොළොවෙහි පත්කොට ඔවුන් මාර්ගයෙන් සෑම මිනිස් කොට්ඨාශයක්ම අවවාද අනුශාසනා කරන ලදී. මේ පිලිබදව දෙවියන් වහන්සේ ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ,
සෑම ජන කොට්ඨාශ්‍යකටම අප වත්කෘවරයෙක් යැව්වෙමු” (10-47)
සෑම භාෂාවකටම වක්තෘවරයෙක් (නබිිවරයෙක්) එවන ලදී.” (14-4)
මේ අනුව සෑම ජන කොට්ඨාශයක්ම වක්තෘවරයෙක් මගින් අවවාද අනුශාසනා ලබා ඇත යන්න ඉස්ලමීය විශ්වාසයයි. එසේ අවවාද අනුශාසනා නොකල කිසිදු ජන කොට්ඨාශයක් නොමැති බව ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 35-24 වාක්‍ය අවධාරනය කරයි. එනම්,
ඇත්තෙන්ම, ශ.භාරංචි පවසන්නෙකු ලෙසත්, අවවාද කරන්නෙකු ලෙසත් සත්‍යවාදී නුඔව (මුහමිමද්) අප යැව්වෙමු. මෙසේ අවවාද කරන අනුශාසකයින් නොඑවු කිසිදු ජනාවක් නොවීය”
ඉහත කාර්‍යයට අමතරව එනමි අවවාද අනුශාසනා කරණවාට අමතරව මෙම වක්තෘවරුන්ට තවත් කාර්‍යයක්ද පැවරී තිබු බව ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 3-50,51 මගින් පවසයි.

එනමි “මාහට පෙර ජිවත් වු වක්තෘවරුන් ගෙනආ දහමන් සත්‍ය කරණු පිණිසද, නුඔලාට මීට පෙර තහනම් කල සමහරක් සදහා අවසර ලබාදීම පිණිසද, අල්ලාහ් පමණි මාගේත්, නුඔලාගේත් දෙවියා එමනිසා ඔහුට පමණක් වන්දනා මාන කරන්න. මෙයයි සත්‍ය මාර්ගය යයි පවසනු පිණිසද

වක්තෘවරුන් එවුබව සදහන් වෙි. මේ අනුව වක්තෘවරුන්ගේ කාර්‍යභාරය ඉහත අල්කුර්ආන් වාක්‍යයෙන් පැහැදිලිය. එනමි,
* “එකම දෙවියා අල්ලාහ් පමණි” යන්න අවධාරනය කරණු පිණිස,
* “වන්දනාමාන කලයුත්තේ අල්ලාහ්ට පමණි”යන්න අවධාරණය කරනු      පිණිස,
*   පෙර විසු වක්තෘවරුන් සත්‍ය කරණු පිණිස,
*   පෙර විසු වක්තෘවරුන්ගේ දේශන, නියෝග සංශෝධනය කරනු පිණිස,
*   ඉස්ලාම් සත්‍ය මාර්ගයක් යයි අවධාරනය කරනු පිණිස,
*   තමන් ප්‍රකාශකරන දෑ ප්‍රයෝගිකව පෙන්වනු පිණීස,
මෙවැනි කරුණු බොහෝමයක් මුල්කරගෙන දේව වක්තෘවරුන් මේ පොළොවේ දෙවියන්ගේ නියෝජිතයන් ලෙස තෝරා පත්කරන ලදී.

මෙවැනි වක්තෘවරුන්ගේ අවශ්‍යතාවය කුමක්ද?
මිනිසාට යහපත් ජීවිතයක් ගතකිරිමට මාර්ගයක් අවශ්‍ය බව අප දනිමු. එම මාර්ගය දෙවියන් විසින් සකසා දුන් මාර්ගයක් නම් එය වඩාත් නිවරුදි වන බවද අප අවබෝධ කර සිටින්නෙමු. එසේ නම් දෙවියන් විසින් සකසා දුන් එම මාර්ගය මිනිසාහට ප්‍රකාශවන්නේ කෙසේද? මෙය ආකාර දෙකකට සිදුවිය හැක. එනමි,
දෙවියන් පැමිණ පොදු ජනයාහට නියෝගයන් හා අවවාදයන් ප්‍රකාශ කොට එවා ක්‍රියාවට නැංවීම.
*   දේව නියෝජිතයකු පත්කොට ඔවුන් තුලින් ජනයාට දේව පණිවුඩය ප්‍රකාශයට පත්කිරීම. මෙයද තවත් ප්‍රධාන කොටස් දෙකකට ඛෙදිය හැක.
Ø     මනුෂ්‍යාගෙන් නියෝජිතයකු පත්කිරීම,
Ø     මනුෂ්‍යවර්ගයෙන් බැහැරව නියෝජිතයෙක් පත්කිරීම.
ඉහත ප්‍රධාන කරුණු හා උප කරුණු පිලිබදව කෙටි අවධානයක් යොමු කලේනම් දේව නියෝජිතයා මනුෂ්‍යාගෙන් බැහැරව වෙන කුමන ආකාරයට පැමිණියත් එහි විවිධාකාර ගැටඑ කිහිපයක් මතුවේ. ඉන් ප්‍රධාන ගැටඑව වන්නේ මෙම දේව නියෝග හා ප්‍රකාශන සියලුදෙනා සදහා ප්‍රායෝගික බව ඔප්පුකර පෙන්විය යුතුයි. මෙය මනුෂ්‍යාගෙන් බැහැර වුවකුගෙන් ප්‍රකාශවන්නේ නමි, ක්‍රියාවට නැගෙන්නේ නම් තර්කයක් ගොඩනැගෙනු ඇත. එනම් “මෙය මනුෂ්‍යාට ප්‍රයෝගික නැහැ” යනුවෙන් පවසනු ඇත. මෙය ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 6-8,9 වාක්‍යද අවධාරණය කරයි.

එනම් “මොහු සමග දේව දුතයෙක් නොයැව්වේ මන්ද? යයි ඔවුන් පවසති. (එයට දෙවියන් වහන්සේ) දේව දුතයෙකු පහල කලද ඔවුන් මිනිස් රුවින්ම පහල කරන්නෙමු” යනුවෙන් දෙවියන් වහන්සේ පිලිතුරු ලබාදෙන්නේ මෙි කාරණය නිසාය. මෙයට හොද උදාහර්ණයක් අද අප සමාජයේ දකින්නෙමු. එනම් මුස්ලීම්වරුන්  ඉටුකරන උපවාසය සැලකුවේ නම් මෙම උපවාසය දෙස ඉස්ලාම් නොවන්නන් මවිතයට පත්ව“මෙය කරන්න පුලූවන් දෙයක්ද? දුෂ්කර කාර්‍යයක් නොවෙිද?” යනුවෙන් ප්‍රශ්න කරයි. නමුත් ඉස්ලාමි දහම පිලිපදින කුඩා ළමයින්හට මෙය අනිවාර්‍ය නොවුවත් ඔවුන්ද මෙය ඉතා සතුටින් ඉටුකරයි. එයට හේතුව ඉස්ලාම් දහම පිලිපදින අපට එය මුහම්මද් (සල්) තුමාත් ඊට පෙර පැමිණි වක්තෘවරුනුත් ප්‍රායෝගිකව ඉටුකර පෙන්වා ඇති බව අප අවබෝධ කරගෙන සිටින බැවිනි. මෙම ආදර්ශය මනුෂ්‍යයන්ගෙන් බැහැරවු වෙනත් කිසිවකු විසින් පෙන්වුයේ නමි මුස්ලීමිවරුන්ට ද මෙය ප්‍රශ්නයක් වන්නට තිබුණි. නමුත් එසේ නොවී මුහමිමද් (සල්) තුමා මෙය ප්‍රායෝගිකව පෙන්වුවා යන විශ්වාසය නිසා මුස්ලීම්වරුන් වන අපට එය දුෂ්කර කාර්‍යයක් නොවේ. මේ අනුව වක්තෘවරුන් පැමිණිමත් ඔවුන් මනුෂ්‍යන්ගෙන් වීමත් ඉතා වැදගත් වේ.

වක්තෘවරුන් අදටත් පහලවෙන්නේද?
මෙම ප්‍රශ්නයට පිලිතුරු ලබාදීමට ප්‍රථම අවබෝධ කරගත යුත්තක් තිබේ. එනම් වක්තෘවරයෙකුගේ පැමිණීමෙින් අනතුරුව තවත් වක්තෘවරුන්ගේ පැමිණීමෙි අවශ්‍යතාවය කුමක්ද? මෙයට හේතු කිහිපයක් තිබිය හැක. එනම්,
*   තවදුරටත් දහමේ සංශෝධනයන් සිදුවිය යුතුවීම එනම් දහම සම්පුර්ණ නොවීම.
*   එදා වක්තෘවරුන් දේශනා කල දේශනයන් එ අයුරින්ම අදටත් ආරක්‍ෂා නොවීීම.
ඉස්ලාම් දහමේ විශ්වාසයට අනුව මුල්ම මිනිසා මෙන්ම ප්‍රථම වක්තෘවරයාණන් වන ආදම් (අෙලෙ) තුමාගේ පටන් අවසාන වක්තෘවරයාණන් වන මුහම්මද් (සල්) තුමා දක්වා පැමිණි සියලූම වක්තෘවරුන් ජනතාවට දේශනා කලේ ඉස්ලාම් දහමයි. මෙය ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 4-163 වාක්‍යයෙන් නුහ් වෙතද ඔහුගෙන් පසු පැමිණි වක්තෘ වන ඉබ්රාහීම්, ඉස්මායිල්, ඉස්හාක්, යාකූබ්, ඊසා, අයියුබ්, යුනුස්, හාරූන්, සුලෙයිමාන්, දාවුද් යන පිරිසට දේව පණිවුඩය පහල කල ආකාරයටම නුඹටත් (මුහමිමද්ටත්) දේව පණිවුඩය පහල කලෙමු යනුවෙන් පවසයිි.

මෙසේ දහස් ගනන් වක්තෘවරුන් මගින් විවිධාකාර සංශෝධනයන් කරමින් මේ දක්වා පැමිණි දහම තමා ඉස්ලාම් බවත් එය දෙවියන් විසින්ම තෝරා දුන් දහම බවත් ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 3-19 වාක්‍යයෙන් මෙසේ පවසයි “නියත වශයෙන්ම ඉසලාම් පමණි අල්ලාහ් විසින් පිළිගනු ලැබු දහම“.

එසේම ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ තවත් ස්ථානයක වක්තෘවරුන් මගින් පහලකල මෙම දහම අවසානයේ සම්පුර්ණ කලබවත්, දෙවියන් හමුවේ අනුමත දහම ඉස්ලාම් බවත්, දෙවියන් වහන්සේ 5-3 වාක්‍යයෙන් පවසයි. එනම්,
අද දින මම නුඹලාට නුඹලාගේ දහම පරිපුර්ණ කලෙමු. නුඹලාට සන්මාර්ගයක් ලෙස ඉස්ලාම් දහම සතුටින් තෝරා දුන්නෙමු”
මෙම සහතිකය එනම් “පරිපුර්ණ කලෙමු” යන්න පැවසීම තුල තවදුරටත් දහමෙහි සංශෝධනයන් සිදුනොවන බව පැහැදිලිය. එසේම ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 15-9 වාක්‍යයෙන්
අපය මෙය පහල කලේ අපමය මෙය ආරක්‍ෂා කරන්නේ
යනුවෙන් දෙවියන් වහන්සේ පැවසීම තුල මෙම ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනය සැමකලටම ආරක‍ෂා වී ඇතිබවද ඒකාන්තය. මේ අනුව ලොව මීට ඉහත පැවසු දහමන්වලට අත්වු ඉරණම එනම් එහි පවසන කරුණු ආරක්‍ෂා නොවීම මෙන්ම විකෘත්ති වීම වැනි දෑ අල්කුර්ආනයට සිදුනොවන අතර එය එසේ සිදුනොවීමට හේතුව මෙය ආරක්‍ෂා වීම මිනිස් ක්‍රියාකාරකම්වලින් බැහැර වු දේව නියමයක් බැවිනි. එයයි ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 15-9 වාක්‍යය අවධාරනය කරන්නේ.
මේ අනුව ඉස්ලාමීය විශ්වාසයට අනුව මෙම දේව ග්‍රන්ථය වන ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනය ආරක්‍ෂා වී ඇත යන්න හා ඉස්ලාම් දහම පරපුර්ණ වුවා යන්න ඉහත දේව වාක්‍යයන් වන 5-3, 15-9 මගින් තහවුරු වේ.

මේ අනුව එනම් ඉස්ලාමි දහම සම්පුර්ණවීමත්, ආරක්‍ෂාවීමත් තුල වක්තෘවරුන්ගේ පැමිණීමට තිත තැඛෙන බව තහවුරු වේ. මේ අනුව මුහම්මද් (සල්) තුමා යන්න අවසාන වක්තෘවරයා යන්න ද පැහැදිලි වෙි. මෙය මුහම්මද් (සල්) තුමාණන් ලස්සන උදාහර්ණයකින් පැහැදිලි කරනලදී. එනම්, “පිරිසක් ඉතා අලංකාර වු මාලිගාවක් නරඹමින් ගමන්කරන විට එහි එක් ස්ථානයක බිත්තියේ ගඩොලක අඩුවක් දකී එය දුටු එම පිරිස කොතරම් අලංකාර වු මාලිගාවක්ද? එහී මේ ස්ථානයේ ගඩොලත් තිබුණේනම් මේ නිර්මාණය සර්ව සම්පුර්ණ වනවා නොවේද? යයි පවසන ලදී යයි පවසා “එ ගඩොල තම මාගේ පැමිණීම මාගේ පැමිණීමත් සමග එම මාලිගාව සර්ව සම්පුර්ණ වුවාසේ එ ආකාරයට මාගේ පැමිණීමත් සමග ඉස්ලාම් දහම සම්පුර්ණ වී වක්තෘ මෙහෙවර අවසාන් වේ“යනුවෙන් පවසන ලදී.

දැන් ඔබට ගැටඑවක් මතවිය හැක. එනම් “ඇයි මුහම්මද් තුමා අවසාන වක්තෘ බව පවසන්නේ ඇයි මොසස් තුමන් හෝ යේසුස් තුමන් අවසාන වක්තෘ වන්න බැරි.” මෙය බැලූ බැල්මට සාධාර්ණ වු තර්කයක් ලෙස පෙනුනත් එ එදහමන්වල මුලික ඉගෙන්වීමත් සමග බැලීමේදී එම තර්කය වැරදි පමණක් නොවේ මුහම්මද් (සල්) තුමායි අවසාන වක්තෘ විය යුත්තේ යන්න ද තහවුරු වේ. එ පිලිබදව අවදානය යොමු කලේනම්,
ලොව මේ දක්වා පැමිණි සියලූම වක්තෘවරුන් අවසාන වක්තෘවරයෙකු පිලිබදවත් ඔහුව අනුගමනය කිරීමෙි අවශ්‍යතාවය පිලිබදවත් සමාජය දැනුවත් කොට ඇත. අද දකින්නට ඇති ආගමිත ග්‍රන්ථයන්වල ද මේ බව සදහන්ව ඇත. උදාහර්ණයක් ලෙස ක්‍රිස්තියානිවරුන්ගේ බයිබලය සැලකුවේ නම්
නුඔට සමාන අනාගත වක්තෘ කෙනෙක් ඔවුනට නැගිටුවා දී මාගේ වචන ඔහුගේ මුඛයෙහි තබන්නෙමි. මා ඔහුට අණ කරන සියල්ල ඔහු ඔවුනට කියන්නේ“(ද්විතීය කථාව 18-18)
ඉහත සදහන් බයිබල් වාක්‍යයෙන් මෝසස් තුමාට දෙවියන් වහන්සේ පවසන්නේ “නුඹට සමාන වක්තෘවරයෙක් අනාගතයේ පැමිණෙනවා යන්නයි“ඒ අනුව මෝසස්ට පෙර විසු සියලු වක්තෘවරුන්ගේ නියෝග හා අනුශාසනා මෝසස් තුමාගෙන් සංශෝධනය වන බවත් ඉදිරියට තවත් වක්තෘවරයෙක් පැමිණෙන මෝසස් තුමාගේ දේශනයන් එම වක්තෘවරයාණන්ගෙන් වෙනස් විය හැකි බවත්ය.

ඒ අනුව මෝසස් තුමා ජීවත් වී ඇත්තේ ක්‍රී:පු: 1500 දී බැවින් එතුමාට පෙර පැමිණි සියලූ දහමන් සංශෝධනය වන අතර එතුමාගෙන් පසු පැමිණි වක්තෘවරුන්ගේ දේශනයන් වලංගුභාවයට පත්වේ. දැන් ගැටඑව මෝසස් තුමාගෙන් පසු පැමිණි වක්තෘවරුන් කව්රුන්ද?
මෝසස් තුමාගෙන් පසු වක්තෘවරුන් දෙදෙනෙකු පැමිණි බව ඉතිහාසයේ සදහන් වේ. එ ක්‍රි:ව: 01 දී යේසුස් තුමා සහා ක්‍රි:ව: 571 දී මුහම්මද් තුමාය. මේ දෙදෙනාගෙන් අවසානයට පැමිණ ඇත්තේ මුහම්මද් තුමා වන අතර මෝසස් තුමාට දෙවියන් පැවසු ආකාරයට මෝසස්ට සමාන වක්තෘවරයා වන්නේත් මුහම්මද් තුමාය. මන්ද මෝසස් තුමා සමග යේසුස් තුමා හා මුහම්මද් තුමා සංසන්ධනාත්මකව බැලූවේ නම්, එනම් උපත, විවාහය, ජීවන රටාව, මරණය……. යන මේ සියල්ල 100්‍ර ගැලපෙන්නේ මුහම්මද් තුමාටය එ අනුව අවසාන වක්තෘවරයා විය යුත්තේ මුහම්මද් තුමා යන්න පැහැදිලි වේ.

මෙය තවදුරටත් අවබෝධ කරගැනීමට නම් මුහමිමද් තුමාගේ දේශනයන් කුමක්ද?, එතුමාහට දෙවියන්ගෙන් ලැබුණා යයි පවසන කරුනු මොනවාද? යන්නත් අවදානය යොමු කිරීම අවශ්‍ය වෙි. එසේ අවදානය යොමු කිරීමෙිදී මීට වසර 1400කට පෙර අරාජිකව පැවතී, නුගත්, කැලේ නීතිය රජකල සමාජයක එතුමා කල දේශනයන් අපට හමුවෙි. එම දේශනයන් තුල සැමකලටම ප්‍රායෝගිකවන නීති, මානව අයිතිවාසිකම්, අවවාද, අනුශාසනා මෙන්ම අතීත සිදුවීම්, වර්ථමාන සිදුවීම් හා අනාගතයේ සිදුවීමට යන සිද්ධින් හා විද්‍යාත්මක සත්‍යයන්. කිසිදු පරස්පරතාවයකින් හා නොගැලපීමකින් තොරව ප්‍රකාශ වන බව අවබෝධ කරගත හැකිවනු ඇත. මෙසේ පවසන විට නැවතත් ඔබට ගැටඑවක් මතුවිය හැක. “මේවා දේව පණිවුඩ”යයි පවසන්නේ මුහම්මද් තුමා නොවේද? ඇයි මේක එතුමාගේම කල්පිතයක් බව සිතන්න බැරි?
මෙවැනි තර්කයන් අතීතයේ සිටම විවිධ කාලවල ඉදිරිපත් වී ඇතිබව අපට අසන්නට ලැබේ. මේ ආකාරයට ඉදිරිපත් වන එවැනි තවත් තර්කයන් කිහිපයක් පහත සදහන් කරමි.
*   මේ මුහම්මද් පෙර දහමන්වලින් උපුටා දක්වනවා,
*   මේ මුහම්මද් දේව වක්තෘවරයෙක් නම් ඇයි අපිවගේ කන්නේ බොන්නේ දෙවියන් ඇයි දේව දුතයෙක් නොයවා මනුෂ්‍යයෙක් යැව්වේ.
*   මේ මුහම්මද් බොරුකාරයෙක් මිස වෙන නැත,

ඔවුන් පවසනවා සේ මුහම්මද් තුමා පැවසු කරුණු කල්පිතයක්, උපුටාදැක්වීමක්, බොරුවක්, නමි ඒ සමගම මතුවන ප්‍රශ්නයක් ඇත එනම් “ඒ කුමක් සදහාද?” යන්නයි. මෙසේ ප්‍රශ්න කරණ විට එයටද සමහරුන් විවිධ හේතුන්ද ඉදිරිපත් කරයි. එනම්,
*   සමාජයෙන් ප්‍රසිද්ධිය බලාපොරොත්තුවෙන්
*   මුදල් හම්බකිරීමේ අරමුණින්,
*   සමාජයෙන් විශේෂ සැලකිල්ලක් ගෞරවයක් බලාපොරොත්තුවෙන්,
*  පාලන බලයක් ලබාගැනීමෙි අරමුණින්,
*   තවත් සමහරුන් “එතුමාට පටුඅරමුණු තිබුනේ නැහැ නමුත් මානසික ආබාධයක් නිසා මේවාගේ කරුණු පැවසුවා” යයි පවසයි,
ඉහත ආකාරයේ විවිධ හේතූන් ඉදිරිපත් කරමින් මුහම්මද් (සල්) තුමාගේ දේශනයන් හා එතුමා ඉදිරිපත් කල ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනය ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කරන්නන් වර්ථමානයේ මෙන්ම අතීතයේද සිටී බව ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 25-7 හි පවසයි.

ඔවුන්ද එදා ඉදිරිපත් කලේ මීට සමාන තර්කයන්ය. ඔවුන් එදා පැවසුවේ “වක්තෘ යයි පවසන මොහුට කුමක් සිදුවෙලාද? මොහු ආහාර අනුභව කරති, වීතිවල ඇවිදිති, ඔහු සමග මලාඉකාවරයෙක් (දේව දුතයෙක්) පහල කොට ඔහු අවවාද අනුශාසනා නොකලේ මන්ද?”
ඉහත සදහන් වාදයන් පිලිබදව බුද්ධිමත් අයුරින් අවදානය යොමු කලේ නම්, ඔවුන්ගේ පලමු තර්කය මේ මුහම්මද් පෙර දහමන්වලින් උපුටා දක්වනවා යන්නයි. මෙහි සත්‍යයක් තිබේද? මේ ප්‍රශ්නයට පිලිතුරු ලබාදීමට ප්‍රථම මෙවැනි තර්කයක් ඉදිරිපත් කරන්නට හේතුව කුමක්ද? යන්න පිලිබදව අවදානය යොමු කිරීම සුදුසුයයි හැගේ. මන්ද එම කරුණ පැහැදිලි කරගැනීමේදී ඉහත ප්‍රශ්නයටද එයතුල පිලිතුරු ලැඛෙන නිසාය. මේ ආකාරයේ තර්කයක් ඉදිරිපත් කරන්න හේතුව ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ මුහම්මද් තුමාට පෙර පැමිණී වක්තෘවරුන් වන ඉබ්‍රාහීම්, ඉස්මායිල්, ඉසහාක්, යාකුබ්, ලූත් දාවුද්, නුහ්, මොසස්, ඊසා………….. යන ආකාරයට වක්තෘවරුන් 25ක ගේ නම් සදහන් වේ. මේ ඉහත සදහන් නම් ක්‍රිස්තියානිවරුන්ගේ, බයිබලයේද යුදෙවිවරුන්ගේ, ටෝරා නම් ග්‍රන්ථයේද අඩුවැඩි වශයෙන් සදහන් වේ. (මෙයට හේතුව මේ ලිපිය අවසාන දක්වා කියවීමේදී ඔබට පැහැදිලි වනු ඇත)

මේ දෙස මතුපිටින් බලන ඕනෑම කෙනෙකුට ඉහත සැකයන් මතුවීම සාධාර්ණය. නමුත් ඉහත නම් සදහන් ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් බයිබලය හා ටෝරා හි කුමක් පවසනවාද? යන්නත් අල්කුර්ආනය කුමක් පවසනවාද? යන්නත් බුද්ධිමත් අවදානයක් යොමු කලේ නම් බයිබලය හා ටෝරා හි මෙම වක්තෘවරුන්ගේ නම් ඔවුන්ගේ පරම්පරාවන් පැවසීම සදහායි බොහෝවිට උපයෝගි කරගෙන ඇත්තේ නමුත් අල්කුර්ආනය එම තත්වයෙන් බැහැර වී ඔවුන් ඔවුන්ගේ කාලයේ ජනතාව යහමගට ගැනීම සදහා කල මෙහෙයන් හා ඔවුන්කල අවවාද, අනුශාසනාවන් හා උපදේශයන් ඉදිරිපත් කරයි. එසේම ක්‍රිස්තු භක්තිකයින් උත්තමයින් ලෙස ගරුකරන සමහරක් වක්තෘවරුන් පිලිබදව බයිබලයේ ඉතා පහත් අයුරින් සදහන් වේ. උදාහර්නයක් ලෙස (ලෝත් වක්තෘවරයෙකි ඔහු) ඔහුගේ දුවරු දෙදෙනා ම පියාට දාව දරුවන් පිලිසිද ගත්තාහ. (උත්පත්ති 19:36) හි සදහන් වේ.

මීට අමතරව (සාමුවෙල්11:2-5), (උත්පත්ති 9:23,24), (රාජාවලිය 11:1-10), (සාමුවෙල් 29:28) තවත් බොහෝ ස්ථානයන් හි මෙවැනි නින්දිත චෝදනා වක්තෘවරුන් සම්බන්ධයෙන් ඉදිරිපත් කරයි.

මෙය එම වක්තෘවරුන්හට කරන අපහසයකි. ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනය පෙර දහමන්වල උපුටා දැක්වීමක් නම් අල්කුර්ආනයේද තිබිය යුත්තේ ඉහත සදහන් බයිබලයේ හා ටෝරා හි සදහන් කරුණුය. නමුත් ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයට ඊට වඩා ඉදිරියට ගොස් බයිබලයේ හා ටෝරා හි සදහන් කරුණු ද නිවරුදි කරමින් එම වක්තෘවරුන්ට හොද නාමයක් ලබාදීමටත් ඔවුන් උත්තමයින් යයි හදුන්වාදීමටත් හැකි වුයේ එය මනුෂ්‍ය චින්තනයන්ගෙන් බැහැර වු දේව වාක්‍යයන් නිසාම මිස මුහම්මද් තුමා වෙනත් ග්‍රන්ථයන්ගෙන් උපුටා දක්වන නිසා නොවේ.
ඉස්ලාම් දහමට හා මුහම්මද් තුමාට විරුද්ධව මතුකරන මීළඟ තර්කය. “ඇයි මනුෂ්‍යන්ගෙන් මගපෙන්වන්නෙකු හෙවත්  වක්තෘවරයෙක් පැමිණියේ ඇයි දේව දුතයින්ගෙන් (මලාඉකාවරුන්ගෙන්) නොආවේ” යන්නයි.

මෙම තර්කයම වැරදිය මන්ද වක්තෘවරයෙක් යනු ඔහු විසින් ජනතාවට ඉදිරිපත් කරන දහම හා දර්ශනය තමා ජීවිතයේ ක්‍රියාවට නැගීම තුලින් ප්‍රායෝගිකව ජනතාවට පෙන්විය යුතුය. එසේනම් මෙම කාර්‍ය, කටයුත්ත දේව දුතයින් මගින් සිදුවුයේ නම් “මනුෂ්‍යයන් වන අපට දේව දුතයින් මෙන් ක්‍රියාකල නොහැක මෙය අපට ප්‍රායෝගික නැත” යයි තර්ක කරණු ඇත. එසේ කිසිවකු විසින් තර්ක කරයි නම් එහි වරදක්ද නැත. මේ අනුව යම් දහමක් දර්ශනයක් ක්‍රියාවට නැගීමේදී එය මිනිසාට ප්‍රායෝගික විය යුතුය. එය මිනිසාට ප්‍රායෝගික බව තහවුරු කිරීම සදහා එය මනුෂ්‍යයෙකු විසින්ම ක්‍රියාවට නැගිය යුතුය. එම දහම හෝ දර්ශනය තම ජීවිතය තුල ප්‍රායෝගිකව පෙන්වා සියලූ දෙනා සදහා මෙය ප්‍රායෝගික බව තහවුරු කල යුතුය.
ඉස්ලාම් දහමට හා මුහම්මද් තුමාට විරුද්ධව මතුකරන මීළඟ තර්කය. මේ මුහම්මද් බොරුකාරයෙක් යන්නයි. මෙය සත්‍යයක් නම් එසේ බොරු කීමේ අවශ්‍යතාවය කුමක්ද? වක්තෘවරයෙක් වීමට ප්‍රථම එනම් වයස අවුරුදු 40 දක්වා වු කාලයේ කාගෙත් ආදරයට, විශ්වාසයට හා ගෞරවයට පාත්‍රවී සිටියේය. මේ නිසාම එදා සමාජය එතුමාට “අස්සිද්දීක්, අල්අමීන්”(සත්‍යවන්තයා, විශ්වාසවන්තයා) යන ගෞරව නාමයන් ලබාදී තිබුණි.

එවන් උතුම් වු ගෞරවයකට පාත්‍රවී සිටී එතුමා මෙම දේව පණිවුඩයන් ජනතාවට පැවසීම නිසා ජනතාවගෙන් අපහසයන් විදීමට සිදුවිය. එතුමා එදා පැවසුවේ බොරුවක් නම් ගැටඑවක් මතුවේ එනම් සමාජයේ කාගෙත් අවදානය හා ගෞරවය දිනා සිටී එතුමා මෙම බොරුව පවසන්නේ කුමක් සදහාද?. මෙම ප්‍රශ්නයටත් සමහරක් පුද්ගලයන් විවිධ හේතුන් ඉදිරිපත් කරයි. එනමි,
*   සමාජයෙන් ප්‍රසිද්ධිය බලාපොරොත්තුවෙන්,
*   මුදල් හම්බකිරීමේ අරමුණින්,
*   සමාජයෙන් විශේෂ සැලකිල්ලක් ගෞරවයක් බලාපොරොත්තුවෙන්,
*   පාලන බලයක් ලබාගැනීමෙි අරමුණින්,
*   තවත් සමහරුන් “එතුමාට පටුඅරමුණු තිබුනේ නැහැ නමුත් මානසික ආබාධයක් නිසා මේවාගේ කරුණු පැවසුවා”
යයි පවසයි,
මේ ආකාරයට විවිධ චෝදනා ඔවුන් ඉදිරිපත් කරයි. මෙසේ ඉදිරිපත් කරන චෝදනා කොතරම් දුරට සාධාර්ණද? යන්නත් එවා කොතරම් දුරට එතුමාට ගැලපෙනවාද? යන්නත් වෙන වෙනම අවදානය යොමු කරමු.

සමාජයේ ප්‍රසිද්ධියක් බලාපොරොත්තුවෙන්
එතුමාගේ අරමුණ එම සමාජයේ ප්‍රසිද්ධියක් ලබාගැනීම නම් එය නබිත්වය හෙවත් වක්තෘවරයෙකු වීමට පෙර එම සමාජයෙන් නොඅඩුව හිමිව තිබුණි. එතුමා තමා වක්තෘවරයෙකු බව ප්‍රකාශ කිරීමට පෙර එම සමාජය එතුමාව ඇමතුවේ “අස්සිද්ධික්” සත්‍යවන්තයා යනුවෙනි. එ තරමට කාගෙත් සිත් දිනාගෙන කටයුතු කිරීමට හැකි වී තිබුණි. නමුත් තමා දේව වක්තෘ බව ප්‍රකාශකිරීමත් සමග එ සියල්ල අනික් පැත්ත ගැසී බොරුකාරයා, වංචාකාරු, හුනියම්කරු යනුවෙන් චෝදනා කරන ලදී. මේ සියලූ චෝදනා මධ්‍යයේ වුවද එතුමා දේව වාක්‍යයන් පොදු ජනයාහට ප්‍රකාශ කලේ එය තමාගේ පුද්ගලික අවශ්‍යතාවයක් නොවන දේව නියෝගයන් නිසාය. එතුමාට අවශ්‍ය වී තිබුනේ ජනප්‍රියත්වය නම් එම සමාජයේ පැවතී බහුදේව සංකල්පය හා මිත්‍යා විශ්වාසයන්ට පක්‍ෂව අදහස් පලකිරීමට තිබුනි. එසේ වුවානම් එදා තිබු ගෞරවය හා ජනප්‍රියතාවය තවතවත් වැඩිවන්නට තිබුණි‚ නමුත් එ සියල්ල පසෙකලා සත්‍ය දේව සංකල්පය වන එක දේව සංකල්පය ජනතාව අතර එඩිතරව ප්‍රකාශ කිරීම නිසා තමා උපන් බිමින්ම නෙරපන ලදී. ඉතින් මෙයතුල කොහේද ජනප්‍රිය වීමේ අරමුණක් පවතින්නේ.

වස්තූන් රුස්කිරීම, පාලන බලය ලබාගැනීමේ අරමුණින්
මුහම්මද් තුමා මෙම දේව පණිවුඩය ජනතාව ඉදිරියේ පැවසීමට පෙර එනම් වයස අවුරුදු 40 දක්වා එම ප්‍රදේශයේ සිටී ධනවත්ම පුද්ගලයන්ගෙන් කෙනෙකි. නමුත් මේ සත්‍ය දහම අවබෝධ කරගැනීමත් සමග තමා සතු සියලූ ධනයන් දුගී ජනයාට ඛෙදාදෙන ලදී. කොතරමි දුගී තත්වයට පත්වුවද යන්න පවසනවා නමි ආහාර වෙිල පවා සපයාගැනීමට නොහැකි තත්වයට පත්වීය. එතුමාගේ බිරිද වන ආයිෂා (රලි) තුමිය වරක් පැවසුවා “අප නිවසේ මාසයක පමණ කාලයක් ලිප ඇවිලූනේ නැහැ හේතුව උයන්න කිසිවක් නිවසේ තිබුණේ නැහැ”තවත් අවස්ථාවක එතුමාගේ බිරිද ප්‍රකාශ කලා “අපේ නිවසේ රාත්‍රී කාලයේ පහනක් දැල්වුයේ නැහැ හේතුව පහනට දාන්න තෙල් මිලදී ගන්න අපට වත්කමක් තිබුණේ නැහැ” මේ ආකාරයට එතුමාගේ දුගී තත්වය මතුකර පෙන්විය හැකි සාක්‍ෂි ඕනෑ තරම් ඉදිරිපත් කල හැක.

එසේම එතුමාට තිබු තවත් චෝදනාවක් වන්නේ බලය පිලිබදව ආසාවක් එතුමාට තිබුණා යන්නයි. මෙය ද අසත්‍ය වු ප්‍රකාශයකි. මන්ද එදා එතුමා කල ධර්මානුශාසනාවන් නතර කළේ නම්, රටේ කිරුළ පැළදවීමටත්, සියඑම සම්පත් එතුමාගේ පාමුල ගොඩගැසීමටත්, අවශ්‍යනම් රටේ සිටින සුන්දරම කාන්තාව සරණපාවාදීමටත් ඔවුන් ඉදිරිපත් වු බව ඉතිහාසයේ සදහන් වේ. මේ අනුව එතුමා වස්තූන් රුස්කිරීම හා බලය ලබාගැනීම යන පටු අරමුණක් තුල කොටුවී නැත යන්න පැහැදිලි වේ. එසේම මෙම සත්‍ය දහම ජනයා අතර ප්‍රකාශකිරීම නිසාම එතුමා උපන්බිමින් නෙරපන ලදී. මේ නිසා එතුමා මදීනාවට ගිය අතර එහිදී එතුමාට පාලන බලය එරට වාසීන් සතුටින් ලබාදෙන ලදී. එහි පාලකයා වු එතුමාගේ ජීවිත රටාව බැලූවේ නම් එය ඉතාම දිළිදු දිවියක් විය. කුඩා කටුමැටි පැල්පතක රාත්‍රියට නිවසේ දැල්වීමට පහනට තෙල්පවා නොමැති, කුසගින්නට නිසි ආහාර පවා නොමැති දිළිදු දිවියක් එතුමා ගතකරන ලද්දේ එයින් මිදීමට අවස්ථාවක් නොමැතිවත් නොවේ. එදා එතුමා වචනයක් පැවසුවේ නම් තමාසතු සියලූ සම්පත් එතුමාගේ පාමුල ගෙනත් ගොඩගැසීමට එතුමාගේ පරිවාරකයින් බලා සිටියා. එ සදහා විටින් විට සහාභාවරුන් හෙවත් පරිවාරකයින් අවසරයද ඉල්ලා සිටින ලදී නමුත් නබිතුමා එ සියල්ල ප්‍රතික්‍ෂේප කලා පමණක් නොව තමාගේ පවුලේ ඥාතීන්ට පවා එවැනි උපකාර කිරීම තහනම් කරන ලදී. එපමණක් නොවේ තමාගෙන් පසු තමාසතු සම්පත් පවා උරුම විය යුත්තේ මහා භාණ්ඩාගාරයට බවත් ඒවා ඥාතීන් ලබාගැනීම තහනමි බවත් ප්‍රකාශකර සිටින ලදී. මෙවැනි පාලකයෙක් ලෝක ඉතිහාසයේ දකින්න පුලවන්ද? තමාට, තමාගේ පවුලට, තමන්ගේ ඥාතීන්ට යනුවෙන් ඛෙදාගන්නා පාලකයින් හමුවේ මේ පාලකයා බලාපොරොත්තු වුයේ කුමක්ද? දැන් ඔබට සිතෙන්නට පුලූවනි “දිළිදු දිවියක් ගතකලත්, වස්තූන් රුස් නොකලත් ගෞරවයක් සමාජයෙන් බලාපොරොත්තු වන්නට ඇති”. මෙයද සත්‍යයක් නොවේ.

මන්ද තමා දේව වාක්‍ය යයි පවසන කරුණු මගින් සමාජයෙන් ගෞරවයක්, ප්‍රසිද්ධියක් බලාපොරොත්තු වන්නේ නමි එවැනි කෙනෙකු තමාගේ ගෞරවයට හානිදායක ආකාරයේ කරුණු දේව වාක්‍ය වශයෙන් කිසිසේත් ප්‍රකාශ නොකරනු ඇත. නමුත් ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ එවැනි මුහම්මද් (සල්) තුමාණන් හට දෙවියන් අවවාද කරන අවස්ථාද දක්නට ලැබේ. එවැනි අවස්ථා කිහිපයක් ඔඛෙි අවදානයට පහතින් ඉදිරිපත් කරමි.
*   තම දෙවියන්ගේ සොමිනස තකා උදය සවස තම දෙවියා හඩගසන ඔවුන් පලවා නොහරිව්. නුඔ එසේ කලේ නම් නුඔද අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු වන්නේය (6-52)
*   ..…ඔවුනට සමාවදීම හෝ නොදීම නුඔට අයිති දෙයත් නොව….…….. (3-128)
නුඔට (මුහම්මද්ට) සිතු කෙනෙකු නිවරුදි මාර්ගයට ගත නොහැක. අල්ලාහ් සිතු කෙනෙකුට නිවරුදි මාර්ගය පෙන්වන්නේය. (28-56)
මීට අමතරව ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 8-68, 66-1, 28-56, 15-88, 20-131, 18-28 සහා 80-1 සිට 10 දක්වා ඇති වාක්‍යයන් උදාහර්ණ වශයෙන් ගෙනහැර දැක්විය හැක. ඉහත අල්කුර්ආන් වාක්‍යයන්ට අමතරව තමාට එවැනි විශේෂ වු ගෞරවයක් අනවශ්‍ය බව පවසා නතර නොවීී එසේ කිරීම තහනම් ද කලා. එවැනි අවස්ථා කිහිපයක් පහතින් ඉදිරිපත් කරමි.
*   අන් ආගමිකයින් දෙපා වැද නමස්කාර කරනවා සේ නුඹලා මාහට එසේ නොකරන්න.
*   තමා වෙනුවේන් වාඩිවු තැනින් නැගිට ගෞරව නොකරන්න.
*   යේසුස් වහන්සේට ක්‍රිස්තියානිවරුන් සීමාව ඉක්මවා වර්ණනා කලාසේ මාහට එසේ නොකරන්න.
*   මා ද නුඹලා මෙන්ම සාමාන්‍ය මනුෂ්‍යයෙකි මා හට සැගවුණු කරුණු පිලිබදව විශේෂ ඥානයක් හෝ ශක්තියක් නොමැත විශේෂත්වය වන්නේ දෙවියන්ගේ පණිවුඩය මට ලැඛෙනවා එපමණයි.


මේ ආකාරයට එතුමා කල ප්‍රකාශයන් බොහෝමයක් ඇතත් ඉහතින් කිහිපයක් සදහන් කර ඇත්තෙමු. මේවායින් පෙනීයන්නේ මුහමිමද් තුමාට එතුමාට කියා විශේෂ වු තත්වයක් නිර්මාණය කරගෙන නොසිටී බවයි. එම නිසයි මුහම්මද් (සල්) තුමා සිටින සභාවකට එතුමාව නොදුටු කෙනෙකු පැමිණියා නම් ඔවුන්ගේ පලමු ප්‍රශ්නය වුයේ “නුඔලාගෙන් කව්රුද මුහම්මද්” යන්න. එයින්ද පෙනීයන්නේ බාහිර ස්වරුපයෙන් ද එතුමා සාමාන්‍ය මනුෂ්‍යයකු වුවා යන්නයි. මේ අනුව එතුමාට සමාජයේ ගෞරවය ලබාගැනීම හෝ රටේ පාලන බලය පිලිබදව සිහිනයක් ආශාවක් පැවතුනා යන්න ඉස්ලාම් දහම පිලිබදව අවබෝධයක් නැත්තෙකුගේ අන්තවාදී ප්‍රකාශයක් පමණි‚

මානසික ආබාධයක් හේතුකොටගෙන කරනලද දෙඩවිල්ලකි.
මෙයද සමහරක් විද්වතුන් ඉස්ලාම් දහමට හා මුහම්මද් (සල්) තුමාණන් හට එරෙහිව ඉදිරිපත් කරන චෝදනාවකි. මෙම චෝදනාව ඉදිරිපත් කිරීම තුල එය ඉදිරිපත් කරන්නන්ගේ විෂය පිලිබදව තිඛෙන අනවබෝධය හා අන්තවාදීත්වය පැහැදිලි වේ. එසේම මෙවැනි චෝදනාවක් ඉදිරිපත් කරන්නන් පිලිබදව හාස්යයක් මෙන්ම අනුකමිපාවක්ද ඇති වෙි. මන්ද සමාජ සාධාර්ණ වු නීතීන්, විද්‍යාත්මික සත්‍යයන්, දේශපාලන උපදෙස්, යටපත් වු ඉතිහාසයන්, අනාගත සිදුවීමන්, මනූෂ්‍ය දිවියට අවශ්‍ය අවවාද අනුශාසනාවන් සහා මරණින් මතු දිවියෙහි සිද්ධීන්, මෙි ආකාරයේ සියලූ ක්‍ෂේත්‍රයන් ආවර්ණය කරමින් සැමකලටම ප්‍රායෝගිකවන ආකාරයේ කරුණු ප්‍රකාශ කිරීම මානසික ආබාධයක් නිසා කරනලද දෙඩවිල්ලක් නම්, එම දෙඩවිලි තුල අභියෝගයන් ඇත මේවා ජයගැනීමට මේ දක්වා නොහැකි වුයේ ඇයි?, එම දෙඩවිලි තුල විද්‍යාත්මක සත්‍යයයන් ඇත මේවා අසත්‍ය බව විද්‍යාවට ඔප්පුකිරීමට නොහැකි වුයේ ඇයි?, එම දෙඩවිලි තුල දේශපාලන හා නීති උපදෙස් ඇත මේවා ප්‍රායෝගික නොවන බව ඔප්පුකිරීමට නොහැක්කේ ඇයි?, එම දෙඩවිලි තුල මානව අයිතීන් විශේෂයෙන් කාන්තා අයිතීන් පිලිබදව පුලූල්ව පවසා ඇත. මේවා ප්‍රායෝගක නොවන බව පැවසීමට නොහැක්කේ ඇයි?

මේ ආකාරයට පෙලගස්සාගෙන යාහැකි වුවත් ලිපියෙහි දීර්ඝවීම සැලකිල්ලට ගෙන අවසාන වශයෙන් අසන්නේ මෙයයි. එනම්,”මානසික ආබාධිතයෙක් දොඩවන්නේ මේ ආකාරයෙ සැමකලටම ප්‍රායෝගික, කිසිවකු විසින් අසත්‍ය කල නොහැකි, එදා විද්‍යාවට පවා උපකල්පනය කල නොහැකි වු විද්වත් අදහස්ද?”

ඔබගේ අවබෝධයට පහසු පිණිස මෑතකදී අනාවර්ණය කරගත් විද්‍යාත්මක සත්‍යයක් මීට වසර 1400කට පෙර අල්කුර්ආනයේ පවසා තිබීම ඔබගේ අවධානයට යොමු කරමි.
පහත්ම භූමියෙහි ඔවුහු ඔවුන්ගේ පරාජයෙන් පසු පරාජය කරන්නේය
මෙහි ඉහතින් දක්වා ඇත්තේ ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනයේ 30-3 වාක්‍යයයි. ඉහත වාක්‍යයෙන් රෝමය හා පාරසියවරුන් අතර පැවතී යුද්ධයේදී රෝමය පරාජ වු මොහොතේ ඉහත පරාජයෙන් පසු නැවත රෝමය පහත්ම භූමියකදී ජයගන්නා බව අනාවැකියක් පවසයි. ඒ ආකාරයටම නැවත ඔවුන් දෙපිරිස අතර මළමුහුද ආසන්නයේ යුද්ධය සිදුවු අතර එහිදී රෝමවරුන් ජයගන්නා ලදී. මෙි සදහා ඉතිහාසයේ පැහැදිලි සාක‍ෂි ඇත. මෙහි ශ.ද්ධ වු අල්කුර්ආනය අනාවැකි දෙකක් පවසයි. එකක් එනමි රෝමවරුන් ජයගැනීම මෙය මුහමිමද් තුමාගේ කාලයේම සිදුවිය. අනිත් කාරණය පහත් භූමියක මෙය සිදුවන බව මෙම පහත් භූමිය යන්න පිලිබදව මුස්ලීමිවරුන්ටද විශාල කුතුහලයක් තිබුණි.

නමුත් මෑතකදී කල ගවේෂණයකින් ඉතා වැදගත් කරුණක් අනාවර්ණය කරගැනීමට භූවි්‍යාඥයින් සමත් විය. එනම් ලොව පහත්ම භූමිය මළමුහුද පිහිටි භූමිය යන්නයි. එය මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 395ක් පහතින් පිහිටා ඇති බවත් අනාවර්ණය කරගන්නා ලදී. මෙතරම් විශාල සත්‍යයක් අල්කුර්ආනය මීට වසර 1400ට පෙර පැවසුවත් විද්‍යවට මෙය අනාවර්ණය කරගැනීමට හැකි වුයේ වසර 1400කට පසුවයි. එසේනමි ඉහත 30-3 අල්කුර්ආන් වාක්‍යයද දෙඩවිල්ලක ප්‍රථිපලයක්ද?


මෙවැනි නුතන විද්‍යාව අනාවර්ණය කරගත් බොහෝ කරුණු ශ,ද්ධ වු අල්කුර්ආනය මීට වසර 1400කට පෙර පවසා ඇතිබව සාක‍ෂි ඇතිව පෙලගැස්සීය හැක. නමුත් ලිපියෙහි දීර්ඝවීම සැලකිල්ලට ගෙන ඉහත එක් උදාහර්ණයකින් මෙම කොටස අවසන් කරන්නේ මෙවැනි චෝදනාවන් ඉදිරිපත් කරන විද්වතුන්ගේ බුද්ධිය හා මානසික තත්වය පිලිබදව සාධාර්ණ වු සැකයක්, කුතුහලයක් මතුකරමිනි.
ඉස්ලාම් දහමේ මුලික විශ්වාසයන්ගෙන් 04වන විශ්වාසය වන වක්තෘ විශ්වාසය ඉහත සදහන් ආකාරයට වේ. මෙම විශ්වාසය තුල අනිකුත් ආගම් හා දර්ශණයන්වල මෙන් එම ශාස්තෘවරුන්ට දේවත්වයක් හෝ දිව්‍යමය ස්වභාවයක් කිසිසේත් ආදේශ නොකරමු. එ අනුව ඉහත විශ්වාසයේ පිහිටා සැමදා කටයුතු කිරීමට අල්ලාහ් දෙවියන්ගේ ආශිර්වාදය හිමිවේවා යයි ප්‍රාර්ථනා කරමින් මෙය අවසන් කරමි.